Saturday, 20 February 2016

Closed Loop

Περνάνε οι μέρες και κάθε μια μοιάζει τόσο με την προηγούμενη, που αναρωτιέσαι πότε θα βγουν οι γαμημένες οι μαρμότες να ξεμπερδεύεις. Και πότε πέρασαν 2 μήνες από την Πρωτοχρονιά. Και γιατί δεν έχεις παρουσιάσει/βρει δουλειά/αλλάξει πόλη, μπας και το τεράστιας σημασίας γεγονός κινητοποιήσει το προσωπικό σου τοσοδούλι σύμπαν. Μιλάς για ανούσια πράγματα, κάνεις ανούσια πράγματα, προσποιείσαι ικανοποίηση, ενθουσιασμό ακόμα, και μέσα σου παρακαλάς να βγουν οι Ναζί ή ο 007 από το όνειρό σου και να σου τινάξουν επιτέλους τα μυαλά στον αέρα. Πίνεις δυο μπύρες. Αναρωτιέσαι τι θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση, και σου φαίνεται πιο εύκολο να πέσει μετεωρίτης και να καταστρέψει τον πλανήτη, από το να μπεις στη διαδικασία να φωνάξεις σε όσους σου ροκανίζουν τα αυτιά και το μυαλό, το τεράστιο "ΣΚΑΣΕ" που τους αξίζει. Διαβάζεις για ανακύκλωση και σκέφτεσαι "πόσο ταιριαστό!".Βάλε κι ένα τζιν. Πόσα να κάνει η ρημάδα η μουσική, πόσο να ζεις μέσα από τις φανταστικές ζωές των άλλων στις ταινίες όμως; Τελειώνει και το αλκοόλ. Στέλνεις άλλο ένα βιογραφικό, πιο μακρυά αυτή τη φορά. Λες "πάμε Ανταρκτική;" και το εννοείς πιο πολύ από όσο κι εσύ ο ίδιος πιστεύεις. Ξαναμπαίνεις στην αναμονή..