Saturday, 30 January 2016

There's (materials and) method(s) in my madness

Άχρηστα τα τραγούδια μου, άχρηστα σαν πτυχία, κι ας καμαρώνουν οι γονείς για την επιτυχία. Με δουλεύει και το youtube τώρα. Γράφω που λες διπλωματική κι αυτά τα υλικά και μέθοδοι δε λένε να τελειώσουν. Η stuDying έχει παίξει ήδη δυο φορές σήμερα, κι όσο περνάει η ώρα το πιανάκι με βαράει στο κεφάλι σαν μπουκέτα του Transporter. Σαν αυτά που θέλω να ρίξω στο μπαμπά μου που σήμερα είχε το θράσος να με πει χοντρή. Γράφω άνθρωπε! Κι όταν γράφω, τρώω. Όταν τελειώσω κι έχω χαρά, θα το κόψω. Been there, done that. Όσο περνάει η ώρα δε, δεν ξέρω αν είναι η επίδραση του δεύτερου καφέ, της σοκολάτας, της κλεισούρας, της επιστήμης, της περιόδου που 'ρχεται εν δυο βήμα ταχύ ή του συνδυασμού κάποιων ή όλων απ'αυτά (σου 'χω στήσει πειραματάκι για να το μελετήσουμε σε 5 λεπτά, ψήσου. το μόνο που 'χεις να κάνεις είναι να γράψεις τη διπλωματική μου), στο τέλος της κάθε πρότασης κάνω ομοιοκαταληξία με στίχους. Θα μου 'λεγαν αυτοί που βγήκαμε μαζί την προηγούμενη βδομάδα "εσύ δε γκρίνιαζες που σβήνεις στίχους και γράφεις επιστήμη; τώρα τα 'χεις κανει σούπα όλα στο μυαλό σου, γαμώ!", αλλά όχι, αυτά τα υβριδικά πράματα είναι του σατανά. Σκάει, τότε, η γιαγιά σου με χώσιμο που 'σαι όλη μέρα στο πισί και διαβάζεις. Γιατί το πρωί που ξύπνησα φανταζόμουν τη μέρα μου ιδανικά με τη μύτη χωμένη σε paper και όχι έξω για καφέ και ψώνια και φαγητό και ποτά και μουσικές! Αναρωτιέμαι ταυτόχρονα που σκατά το δε ο άλλος ότι είμαι επιστημονάρα και τυπική ερευνήτρια και ότι δεν είμαι για δουλειά. Και γιατί δεν το κράτησε το στοματάκι του κλειστό, ρε γαμώτο. Δεν είχα αρκετό άγχος από μόνη μου; Έπρεπε να μου ρίξει κι άλλα 5 κιλά προβληματισμό από πάνω για να στρώσω; Πάω να συνεχίσω. Ή και όχι. Ή και να πιω τόνους αλκοόλ. Η και να συνεχίσω. Αντίο. Κι ίσως με τον καιρό...

No comments: