Tuesday, 28 April 2015

Shopping therapy

Το μάρκετινγκ, που λες, είναι μια τεράστια μούφα. Κάθονται και σκέφτονται και ερευνούν και ψάχνουν τι χρώμα θα βάψουν τους τοίχους και πως θα μυρίζει το μαγαζί και πως θα τοποθετήσουν τα προϊόντα για να σε πείσουν να αγοράσεις κάτι, ενώ στην τελική είναι όλα αποτέλεσμα τυχαίων γεγονότων.
Άκου, λοιπόν, να δεις πως κατέληξα σ'αυτό το συμπέρασμα. Σήμερα είχα καλή διάθεση. Τρομερά καλή διάθεση. Τρομακτικά καλή διάθεση. Έκανα τον ταξιτζή και τραγουδούσα. Έμπαινα για μάθημα χορεύοντας. Παρακολουθούσα με όλο μου το μυαλό να είναι συγκεντρωμένο στο μάθημα και χαμογελούσα. Μέχρι που συνέβη το κακό συναπάντημα. Και το σύμπαν μου ολόκληρο κλωνίστηκε. Και το πρόγραμμα με βάση το οποίο είχα οργανώσει τη δουλειά μου στο κεφάλι μου για τις επόμενες δυο βδομάδες, επίσης. Και η καλή μου διάθεση πέταξε σαν μαγικό φαντασματοπούλι μέσα από το τζάμι του παραθύρου του εργαστηρίου.
Προσπαθώντας να αποφύγω το φόνο, στράφηκα στο φίλο μου το αλκοόλ και πήγα για μπύρα στην σκιερότερη και δροσερότερη πλατεία της πόλης, που πέρα από την κακή διάθεση, προσπαθούσε να ξορκίσει και την πρώτη πραγματικά ζεστή μέρα του καλοκαιριού που έρχεται ήρθε επιτέλους!
Περπατώντας προς το σπίτι, το αυτί μου πιάνει τη μελωδία με την οποία ξεκινάει το μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορώ να μιλήσω με σιγουριά αγαπημένο μου τραγούδι, από ένα μαγαζί με ρούχα που ενίοτε μπαίνω και χαζεύω. Περνάω το κατώφλι, χαζεύω, παίρνω τρια φορέματα να δοκιμάσω. Αγοράζω τα δυο! Και για όποιον δεν με ξέρει καλα έχω να δηλώσω πως έχω πάρει 3 φορέματα τα τελευταία 5 χρόνια. Do the math.
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ήθελα ένα μακρύ σμαραγδί φόρεμα από την πρώτη στιγμή που είδα την γυναίκα των ονείρων όλων των γκόμενών μου Keira Knightley να φοράει ένα τέτοιο στην Εξιλέωση... Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι φορώντας το και βλέποντας πόσο τεράστια έμοιαζαν τα βυζιά μου ανέκραξα ΝΕΝΙΚΗΚΑ ΣΕ ΑΒΥΖΗ ΑΓΓΛΙΔΑ... Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι θεωρώ το shopping therapy μια μούφα του κερατά... Ε ναι ρε φίλε, έδωσα λεφτά κι αυτό μόνο και μόνο επειδή βρέθηκα στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή. Δε θυμάμαι πως μύριζε το μαγαζί. Δε θυμάμαι τι φάτσα είχε η πωλήτρια. Θυμάμαι μόνο τις πρώτες νότες του αγαπημένου μου κομματιού και ότι 5 λεπτά μετά έφυγα με μια τσάντα με δυο εντελώς ασυνήθιστα για μένα πράγματα μέσα.
Για ποιο γαμημένο μάρκετινγκ και για ποια ψευδοεπιστήμη μου μιλάς λοιπόν;

Sunday, 19 April 2015

Προσωπικές ηλιθιότητες

Όταν νιώθεις ότι είσαι ηλίθιος, χαζός, στόκος, όπως θες πες το, σε ένα πλήθος στιγμών, σε σημείο που να φτάνουν να χαρακτηρίζουν μια περίοδο, αν όχι ολόκληρη τη ζωή σου, είσαι ένας έξυπνος άνθρωπος με αναλαμπές βλακείας, ή ένας ηλίθιος άνθρωπος με αναλαμπές αυτογνωσίας;

Tuesday, 14 April 2015

There be dragons

Αυτό που κάνει τους δράκους τόσο γοητευτικούς δεν είναι η δύναμη ή τα φτερά ή η ικανότητά τους να μαζεύουν βουνά από χρυσό και μετά να κυλιούνται μέσα τους ή να τρώνε το ήλιο μέρα μεσημέρι... Είναι ο κίνδυνος που πάντα τραβάει το είδος μας με μια ακατανίκητη έλξη, η ελπίδα πως μόνο ΕΓΩ, ο ένας, ο δυνατός, ο πονηρός και πάνω από όλα ο εκλεκτός θα είμαι αυτός που θα καταφέρει να τον νικήσει, να πάρει το μισό βασίλειο και την κόρη του άρχοντα για γυναίκα. Είναι, ακόμα, τόσο εύκολο να φορτώσεις όλα τα κακά που σ'έχουν βρει σ'εκείνον, ώστε να μην έρθεις αντιμέτωπος με τις ευθύνες που αλλιώς θα βάραιναν την συνείδησή σου 
Στο παραμύθι του, λοιπόν, ο καθένας, ήρωας και παραμυθάς καθώς είναι, έχει το δικαίωμα να διαλέξει ποιος θα 'ναι ο δικός του δράκος. Άλλοι επιλέγουν δράκους μεγάλους και δυνατούς, άξιους αντίπαλους που θα τους κάνουν καλύτερους με το χρόνο και τις μάχες, κι άλλοι μικρές σαλαμανδρίτσες που κολυμπάνε στα νερά της κοντινής λίμνης, κι άντε το πολύ πολύ να σου δαγκώσουν τα δάχτυλα, όταν προσπαθήσεις να βρέξεις τα πόδια σου. Ακόμα και έτσι, όμως, μπορείς να κατηγορήσεις το "τέρας" για το κακό που σου 'κανε, να πάρεις τους γύρω χωρικούς με τις τσουγκράνες και τα αναμμένα δαδιά τους και να περικυκλώσεις τη λίμνη, περιμένοντάς το να κάνει την εμφάνισή του για να το σκοτώσεις. 
Βλέπεις, όλοι, χρειάζονται ένα δράκο για να φορτώσουν τους φόβους και τις ανασφάλειές τους. Κι αν το καλοσκεφτείς, αν είναι να είσαι χαρακτήρας από παραμύθι, αξίζει να 'σαι δράκος... ξέρεις από πριν τη μοίρα σου, που στο κάτω κάτω, δεν είναι πολύ διαφορετική από του ήρωα, αλλά τουλάχιστον.. έχεις χαρεί περισσότερο τη διαδρομή!