Tuesday, 31 March 2015

"Κάπου ανάμεσα στην αντίστροφη ώσμωση και την αναερόβια χώνευση κρύβεται η τέχνη και η ιστορία!"


Με την παραπάνω φράση να έχει όλα τα φόντα για να αποτελέσει έμπνευση για το διαφημιστικό σποτάκι του υπέροχου μεταπτυχιακού μας για το ακαδημαικό έτος 2015, και καθώς μια λίστα από παλιές ταινίες μπερδεύτηκε ανάμεσα στα βουνά από paper και project που βρέχει ο ουρανός πάνω από το πολυτεχνείο, η αναφορά κατά τη διάρκεια του μαθήματος του Εμπόρου της Βενετίας (βλέπεις τον Ντερελι Αϊροντ στους συντελεστές, έτσι;) έκανε το μυαλό μου να ταξιδέψει στην άνοιξη του 2005 (10 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΘΕΕ ΜΟΥ!) οπότε και -κατά τα όσα ισχυρίζεται ο σοφός λαός- το μουνί (aka εγώ) έσυρε το καράβι (aka τον γκόμενο που δε μου καθότανε για να μη μαραθεί το πουλί του μετά την απομάκρυνση της παρθενίας) στον κινηματογράφο για την παρακολούθηση της εν λόγω ταινίας. 

Έχοντας διαβάσει το θεατρικό πιο πριν, η υπόθεση μου ήταν γνωστή κι έτσι απλά έλεγα επί δυο ώρες "φίλε τι ηθοποιάρα αυτός ο γαμημένος ο Pacino (και ο Ντερελι, φυσικά)"! Έλα, όμως, που ο -17χρονος και μόλις δυο εβδομάδων- γκόμενος μου, όταν του έλεγα να πάμε είχε ακούσει "ψήνεσαι να φασωθούμε στου σινεμά τα σκοτεινά;", το βάρδο μου μέσα! Όταν, δε, κατάλαβε ότι δεν έπαιζε να ασχοληθώ μαζί του όσο τα ανθρωπάκια κουνάγανε και μιλάγανε στο άσπρο πανί, αποφάσισε να αφιερωθεί στην ταινία, κατόπιν βαρέθηκε, και τελικά επέστρεψε με περισσό ζήλο στο plan Α! ..το οποίο και απέτυχε, βεβαίως βεβαίως, και είχε σαν αποτέλεσμα μια τύπου κρεβατομουρμούρα από αυτόν και ολόκληρή μας την παρέα, ενώ πίναμε τη μία και μοναδική μπύρα που αρκούσε για να ζαλιστούμεν εκείνη την εποχή (ήταν και νόμιμη η κατανάλωση αλκοόλ στα 17 τότε!)! 
Αν σκεφτεί κανείς, πως αυτή δεν ήταν καν η προσχεδιασμένη τιμωρία μου για την απροθυμία του να ξεβρακωθεί μπροστά μου, αλλά οι default ρυθμίσεις που ενεργοποιούνται στο κεφάλι μου μετά την είσοδο σε χώρο που έχει απ'έξω ταμπέλα που γράφει κινηματογράφος, θα μπορούσε κανείς να πει πως, ούτε ο ύπνος του επόμενου κατά σειρά γκόμενού μου στο Syriana, τη μια από τις δυο φορές που πήγαμε παρέα σινεμά, ούτε η ανάγκη μου να δείξω σε όλους ένα βουνό ταινίες που εγώ βρίσκω απίθανες και ο υπόλοιπος κόσμος βαρετές, είναι τυχαία γεγονότα... 
Το point, για να μη μακρυγορώ, είναι ένα, μη με εμπιστεύεστε όταν σας προτείνω ταινίες. Εκτός κι αν σας προτείνω το Whiplash, αυτό να το δείτε! Κι αν κάποτε πάμε μαζί σινεμά, πρέπει να κάνετε ησυχία.. ή να μου δείξετε το πουλί σας!

Tuesday, 17 March 2015

Δήλωσις Φόρου Προστιθέμενης Αξίας

Το απόλυτα επιτυχημένο παράδειγμα του πως μπορούν να ισορροπήσουν η γελοιότητα, η κακομοιριά και η μνησικακία παρουσιάστηκε μπροστά μου στο πρόσωπο του εφοριακού που σήμερα ένιωσε ότι τα 'βγαλε πάλι τα λεφτά που του δίνουν στην αρχή του μήνα, επειδή νόμιζε πως με έπιασε να προσπαθώ να κλέψω την εφορία. Γιατί, όπως και να το κάνεις, όταν βλέπεις πως ένας άνθρωπος που παίρνει ένα τοσοδούτσικο ποσό το μήνα, πρέπει να πληρώσει πρόστιμο από λάθος (ΚΑΠΟΙΟΥ, κι αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία), η φυσική σου αντίδραση είναι να χαμογελάσεις αυτάρεσκα και να σκεφτείς.. τι; "Κατοσταράκι κατοσταράκι θα την πατάξω τη φοροδιαφυγή, είμαι και γαμώ τους εφοριακούς."; "Σου 'κανα τη μούρη κρέας, πάρτα μωρή άρρωστη"; "Συν Βαρουφάκη και χείρα κίνει"; Που ούτε καν εσύ δεν το ανακάλυψες ότι είμαι εγκληματίας επιπέδου Al Capone και φοροφυγάς ΡΕ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ ΣΤΟΚΕ! Τα εύσημα θα πάνε αλλού, που να σου καεί το video και να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα και τα ρέστα!

Saturday, 7 March 2015

Εγώ, ο Clooney.

Πώς ήταν ο Clooney το Up In The Air? Έτσι κι εγώ, με τη βαλιτσούλα μου ανά πάσα στιγμή έτοιμη... και περιμέεεεενω...  ανεμίζοντας τα λευκά μαλλιά μου και ξύνοντας το θεληματικό μου πηγούνι!