Thursday, 22 January 2015

Εσύ!

Άνθρωπε! που! με! διάβασες! από! SmartTV!

Σ'αγαπάω! ρε! γιατί! είσαι! και! πολύ! cool!!!

(μαλακίζομαι)

Friday, 16 January 2015

Ο κύριος Ντερελι Αιροντ

Κάθε οικογένεια έχει τα ζαβά της. Η δική μου ακόμα πιο πολλά από τη μέση οικογένεια. Μεταξύ των άλλων, όταν χέζουμε, αντί να scrollάρουμε στα smartphones ή να χαζεύουμε περιοδικά, λύνουμε σταυρόλεξα. Ή μάλλον, για να είμαστε ειλικρινείς, η μαμά μου κι εγώ λύνουμε σταυρόλεξα, ο μπαμπάς μου πετάει μια λέξη εδώ και μια εκεί και ποτέ δεν τελειώνει ότι ξεκινάει και ο μικρός απλά βάζει άκυρες λέξεις που ταιριάζει ο αριθμός των γραμμάτων, για να σπάει τα νεύρα των υπολοίπων.

Χτες, λοιπόν, ενώ έψαχνα κάτι για να λύσω, πέφτει το μάτι μου σε μια φωτογραφία του κυρίου αυτού, τον οποίο εκτιμώ αφάνταστα και μετά το Borgias τον λάτρεψα ακόμα πιο πολύ:


"Ωπ!" σκέφτηκα "θυμότανε η μαμά μου πως λένε κάποιον που δεν είναι ο Morgan Freeman?" και απόρησα! Σε επόμενη ματιά, συνειδητοποιώ πως.. όχι! Όχι μόνο δεν ήξερε πως τον λένε, στην απελπισμένη της προσπάθεια να μην αφήσει κενά κουτάκια, είχε "συμπληρώσει" τα κάθετα, κι έτσι ο Jeremy Irons φαίνεται να έχει αλλάξει πια το όνομα του σε... Ντερελι Αιροντ

Όταν, μάλιστα, πήγα παραπατώντας από τα γέλια να δω τι σκατά σκεφτότανε ενώ παραληρούσε με το στυλό στο χέρι, το μόνο που κατάφερα ήταν να φάω ένα μαξιλάρι από τον καναπέ στο κεφάλι και μια υπενθύμιση πως μικρή, ή και.. όοοχι τόσο μικρή, προκειμένου να μη μοιάζει άδειο το σταυρόλεξο, όταν δεν ήξερα τι έλειπε έβαζα ψ και ξ! Κι αν απορούσα τόσα χρόνια για ποιο λόγο με ενοχλούσαν τα σταυρολεξικά κενά, τώρα ξέρω πως είναι αποτέλεσμα και γονιδίων και ανατροφής.. και των άπειρων μαξιλαριών, που όλο και κάποιο κουσούρι θα μου έχουν αφήσει!