Wednesday, 28 October 2015

Επετειακοί εργασιακοί παραλογισμοί

Ξυπνάς το πρωί και ανοίγεις το πισί, ενώ κάπου εκεί έξω ένα καθυστερημένο παιδάκι, ντυμένο στα ασπρομπλέ και ζωσμένο το τύμπανό του, τρέχει να προλάβει την παρέλαση που έχει μάλλον ήδη ξεκινήσει και απορείς ποιός μπορεί να έχει περισσότερο άγχος αυτή τη στιγμή. Εσύ που ξυπνάς στον ύπνο σου για να κάνεις σημείωση στο κινητό κάτι που κάπως σου ήρθε να κάνεις αύριο για τη δουλειά ή αυτό που υποψιάζεται πως ο γυμναστής θα του περάσει το τύμπανο κολλάρο αν γίνει καμιά στραβή και μείνει με τα μισά όργανα παρελασιάτικα, επειδή ο Γιαννάκης άργησε να στρώσει με το ζελέ στο μαλλί. Πού ξανακούστηκε τέτοιο πράγμα!

Πατάς το κουμπί της καφετιέρας κι ανοίγεις μια σοκολάτα για πρωινή ενέργεια. Το 'χεις προσέξει ότι ο Παυλίδης σου λέει πόσο σ'αγαπάει και ότι θα 'ναι κοντά σου για πάντα; Τα 'χουν πει πολλοί κύριε Παυλίδη μου, σε εποχές κρίσης δεν είναι για μεγάλα λόγια! Μια χρεωκοπία, μια εξαγορά που θα σε κάνει να αλλάξεις όνομα, κάτι τέτοιο ρε παιδί μου και θα γκρεμιστούν τα όνειρά μου! Θες αυτό το βάρος στη συνείδησή σου; Πάντως, αντικειμενικά, πιο εξώφθαλμο παράδειγμα εκμετάλλευσης των ψυχολογικών ερευνών και την τάση του κόσμου σε δύσκολες στιγμές να το ρίχνει στο φαί, δεν έχω ξαναδεί, κύριε Παυλίδη μου! Η επιστήμων μέσα μου χειροκροτάει με αηδία. "Μωρέ λες να μην απογράψω το report? Λεφτά δεν έχω πάρει ακόμα, ούτως ή άλλως." Ξέρεις ότι ο κόσμος σε βρίζει και λέει "θα 'πρεπε να λες κι ευχαριστώ μωρή που έχεις δουλειά!", αλλά ξέρεις.. τα πράγματα δεν είναι άσπρα  μαύρα, τα μαθαίνεις όσο μεγαλώνεις αυτά, κάνοντας δοκιμές. Πόσο νερό χωράει το κρασί σου πριν να γίνει απλά νερό;

Το μυαλό σου πετάει λίγο στα τηλέφωνα για εξόδους και βόλτες που αγνοείς γιατί έχεις να κάνεις δουλίτσα ακόμα, ή γιατί τα έχεις παρατήσει αφού συνειδητοποίησες ότι googlαρες πως είναι στα αγγλικά μια λέξη που χρησιμοποιείς τόσο πολύ που θα μπορούσες να την έχεις κάνει tattoo στο κούτελο και είσαι τόσο τέζα που το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραδοθείς στο γεγονός ότι είσαι κρυωμένος και στη μουσική ενώ κάνεις κλικ κλικ με το ποντίκι και πιάνεις την κουβέντα με τους πάντες στο facebook για να λες ότι κάνεις κάτι και δεν φιδιάζεις απλά. Και έχεις ακόμα τύψεις. Κι ας κλάταρες στις 10 ή στις 12 ή στις 15 ώρες δουλειάς. Κι ας είναι 28η Οκτωβρίου και έχουν βγει ντυμένες και στολισμένες έξω μέχρι και οι γιαγιάδες, κι εσύ έχεις μπροστά σου ανοιχτές δυο διπλωματικές, ένα word και 4 paper, προσπαθώντας να τα συνδυάσεις, με το μυαλό σου να επαναστατεί κάθε δυο γαμημένα δευτερόλεπτα! Κυνηγάς τα αγέννητα κοτόπουλα που τρέχουν σα μικροσκοπικές κίτρινες αστραπές στο κεφάλι σου, πίνεις μια γερή γουλιά καφέ, κλείνεις το  blogger και το facebook και το skype, βάζεις για πολλοστή φορά την κασετούλα που σε βοηθάει στη δουλειά, κουνάς το κεφάλι σου να φύγει η ανάγκη να γράψεις βιβλιογραφία κάτω από το ποστ, και έχε γεια καημένε κόσμε.. 

No comments: