Friday, 31 October 2014

Watch them, necessary it was not.

(άκρως παραληρηματικό post, με τα λιγότερα δυνατά spoilers)
Δεν ξέρω τι με έπιασε και, ενώ το απέφευγα, στα 27 μου υπέκυψα και μπήκα στη διαδικασία να παρακολουθήσω και τις 6 ταινίες Star Wars. Ή, βασικά, ξέρω, με βρήκαν στις καλές μου και με εκμεταλλεύτηκαν, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. 
Ρε φίλε, εντάξει, το γεγονός ότι τα εφέ των τριών πρώτων ταινιών ήταν χαμηλότερου επιπέδου από αυτό, δικαιολογείται από τους περίπου 82 αιώνες που έχουν περάσει από το 1977 που βγήκε το episode  IV, οπότε όσο κι αν με ενοχλούσαν, το προσπερνάω προφανώς. Το να είσαι ο στόκος ο Lucas, όμως, και να αδυνατείς να παρεκκλίνεις, έστω σε μια από τις 6 γαμημένες ταινίες, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ, από την κλασική δραματική δομή, είναι απαράδεκτο. Έτσι, για το καλό. Αλλά όοοχι.
Ακόμα χειρότερο, δε, είναι το να μην μπορείς να δώσεις βάθος και έστω μια υποψία ρεαλιστικής ύπαρξης σε κανέναν απολύτως χαρακτήρα. Ναι, το ξέρω προσπάθησε πολύ με τον Anakin, αλλά στην εκδίκηση των Σιθ ο τύπος ήταν πιο ηλίθιος και από τον ίδιο το Lucas τη στιγμή που πρότεινε να δει κάποιος τα επεισόδια από το 1 προς το 6 με τη σειρά (στην ελπίδα να πάρεις κάποιες απαντήσεις κρύβεται η επιθυμία να συνεχίσεις το snoozefest που είναι τα original Star Wars). Καταλαβαίνω, επίσης, ότι η γενιά μου, στη μετά-Αρχοντα-των-Δαχτυλιδιων-ική επόχή, έχει παραπάνω απαιτήσεις, κι αυτό γιατί οι δημιουργοί είχαν στα χέρια τους 3 τόμους στους οποίους οι χαρακτήρες είχαν σκοπό και ύπαρξη, αλλά είναι δυνατόν μέχρι και οι χαρακτήρες του Harry Potter, που το κοινό του ήταν κυρίως ανήλικα, να είναι λιγότερο καρικατούρες; Είχες 16 χρόνια να σκεφτείς γαμώ την σεναριογραφική σου καριέρα, γαμώ!
Η λογική, επίσης, εξαφανισμένη, από το σύνολο σχεδόν του σεναρίου. Για να μη μακρυγορώ, δείτε αυτό, αυτό κι αυτό
Ο μόνος που γούσταρα ήταν ο Darth Vader (ο οποίος βέβαια, ήξερε να χρησιμοποιεί τη δύναμη για να στραγγαλίζει κόσμο εξ'αποστάσεως, αλλά όοοοχι στην τελευταία μάχη, έπρεπε να κάνει ότι θα έκανα κι εγώ, μια απλή μηχανικός περιβάλλοντος!). Το Imperial March, που ακουγότανε πριν να κάνει τη είσοδό του, για να ξέρω να κάνω χαρές, πρέπει να ζητήσω να το παίξουν την άλλη Παρασκευή στην απονομή καθώς θα ανεβαίνω να πάρω το πτυχίο! Με τη φωνή του James Earl Jones, δε, θέλω να κάνω παθιασμένο σεξ!
 
37 χρόνια hype. Τίποτα άλλο. Ντροπή και όνειδος!


Tuesday, 21 October 2014

the ΤΕΒΕ paradox

Πέρα από το βουνό χαρτούρας, που δεν μπορώ να κάνω ηλεκτρονικά, το ΤΕΒΕ (υπάρχει κανείς που δεν το λέει έτσι;), εεε ο OAEE μου ζήτησε 111,10€ για να έχω το δικαίωμα, όχι όχι, το ΠΡΟΝΟΜΙΟ, να τους δίνω το 25% των χρημάτων που θα παίρνω κάθε μήνα. Gotta love that.

Ξέρω ξέρω, παράβολα, υπηρεσίες, χαρτιά, υπάλληλοι, έχουν ένα κόστος, αλλά εξακολουθεί να μου φαίνεται χαζό. Το έχω πει τόσες φορές, δε, που απλά έχει φύγει κάθε μορφή ενόχλησης από μέσα μου και μόνο χαμογελάω. Από την άλλη, ίσως και να φταίει το γενικότερο mood των ημερών. :)

Thursday, 9 October 2014

La vita e bella κι είσαι μια τρέλα :)

Έρχεται μια Πέμπτη που ξυπνάς αργά από τον ήχο μιας από τις freak-storm που τις τελευταίες μέρες έρχονται από το πουθενά και φεύγουν εξίσου ξαφνικά, συνειδητοποιείς ότι μετά από μήνες δεν υπάρχει τίποτα που να ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις σήμερα κι έτσι μένεις στο κρεβάτι, με τα χέρια πλεγμένα πίσω από το κεφάλι σου, να χαμογελάς και να αναλογίζεσαι πως όλα είναι στη θέση τους. Κι ας μην είναι στ'αλήθεια.. δε γαμιέται; Η ζωή είναι ωραία!






Wednesday, 8 October 2014

9 χρόνια στο ΜΗΠΕΡ

Θα λέγεται η επόμενη ταινία επικών διαστάσεων του Ζαν Ζακ Ανό, βασισμένη στη φοιτητική μου ζωή, η οποία, σε προπτυχιακό επιπέδο, μόλις μας τελείωσε!

ΠΤΥΧΙΟ BITCHES!
και τώρα, πάω να πιώ.