Thursday, 9 October 2014

La vita e bella κι είσαι μια τρέλα :)

Έρχεται μια Πέμπτη που ξυπνάς αργά από τον ήχο μιας από τις freak-storm που τις τελευταίες μέρες έρχονται από το πουθενά και φεύγουν εξίσου ξαφνικά, συνειδητοποιείς ότι μετά από μήνες δεν υπάρχει τίποτα που να ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις σήμερα κι έτσι μένεις στο κρεβάτι, με τα χέρια πλεγμένα πίσω από το κεφάλι σου, να χαμογελάς και να αναλογίζεσαι πως όλα είναι στη θέση τους. Κι ας μην είναι στ'αλήθεια.. δε γαμιέται; Η ζωή είναι ωραία!






5 comments:

Anonymous said...

Θα σου κάνω μια μικρή εξομολόγηση που όμως είναι 100% αληθινή. Γι αυτό είμαι σίγουρη πως δε θα σου αρέσει καθόλου, θα την πάρεις όμως γιατί δε μπορείς να κάνεις κι αλλιώς.
Τι κατάλαβες αυτό τον καιρό που σου είπα αυτά που έπρεπε να σου πω; Τίποτα απολύτως αλλά κατάλαβα εγώ. Τι ακριβώς;
1. Δεν μπορεί να σε βοηθήσει κανένας γιατί το πρόβλημά σου είναι άλλου είδους. Εγγενές.
2. Κάποτε προσπάθησε κάποιος να το κάνει (εν γνώσει μου ήταν, κι αυτό πρέπει να το μάθεις) κι όταν είδε την αλήθεια, σου την είπε με τον τρόπο που ένιωσες στο πετσί σου κι ακόμα σε κυνηγάει.
3.Κάποια στιγμή μετά απο καιρό σου είπα κι εγώ η ίδια πάνω κάτω τα ίδια πράγματα που κι αυτά εξίσου σε κυνηγάνε.
4. Μέσα στη θολούρα και τη ζάλη τη βαριά, μπερδεύεις και τις πιο πολλές φορές παριστάνεις πως μπερδεύεις και πάντα στα ίδια πέφτεις. Τι έχεις κερδίσει;
5. Γράφεις, βάζεις κι άλλους να γράφουνε, μυθομανίες χωρίς τέλος μήπως και καταφέρεις να νιώσεις τίποτα στοιχειωδώς ανθρώπινο (αυτό σίγουρα το θυμάσαι απο παλιά γραμμένο, συνοδευόταν κι απο κοσμητικά επίθετα). Και τι έγινε, τι ακριβώς κέρδισες κι απο δω;
6. Βρίζεις,λυσσάς ή παρακαλάς, μόνο που δεν ξέρεις ποιόν. Εμένα πάντως μόνο με βρίζεις γιατί υπάρχω και γιατί παντρεύτηκα κάποιον που μέσα στο παραμιλητό σου κάποτε νόμισες πως θα μπορούσες να διεκδικήσεις. Μετά ξύπνησες αλλά το παραμιλητό συνέχισε κι απ' ότι φαίνεται θα συνεχίζει σερί με όποιον και όποτε σου κατεβαίνει γιατί αυτή είναι η φύση σου.
Συμπέρασμα. Κάνε και πες ό,τι σου γουστάρει γιατί εμείς δεν ζούμε και δεν αναπνέουμε στον δικό σου κόσμο αλλά σε άλλον τον δικό μας. Αυτό, επειδή είναι έτσι όπως το λέω, μας επιτρέπει ακόμα και να σε συχωρήσουμε, όχι μόνο εσένα αλλά και τον οποιονδήποτε σαν εσένα.
Με μια μόνο διαφορά. Τα γραπτά δεν θα τα πειράξει κανείς. Είναι για μένα ιερά, είναι η δική μου ζωή εκεί μέσα και ανήκουν μόνο σε μένα. Γι αυτό και θα μείνουν άθικτα κι απο εσένα κι από όποιον άλλον θελήσει να τα ακουμπήσει.
Ή συνείδησή μου είναι απαλλαγμένη απο κάθε βάρος για ότι σκληρό έχω πει μέχρι τώρα γιατί ήταν όλα αλήθεια.

Anonymous said...

Μου θύμισες τον Κόκκορα του Αρκά, πάνω που σκαρωνε μια φαντασίωση για να φτιαχτεί, εμφανιζόταν το γουρούνι μες τη φαντασίωση και του πηδούσε τους γλαρους.
Συμπέρασμα. Αν θες εξομολόγηση, στειλτην με μαιλ. Εδώ τί την γράφεις;

black fairy said...

Αγαπητή Ανώνυμη,
θα σου πω κάτι, 100% αληθινό. Το καλό και κακό ταυτόχρονα με το ίντερνετ είναι ότι βρίσκεις πράγματα που σε (ή νομίζεις ότι σε) αφορούν ή με τα οποία ταυτίζεσαι. Από κει και πέρα χρειάζεται λίγο μυαλό, λίγη κριτική σκέψη, και στην περίπτωση σου, αρκετή αυτοσυγκράτηση. Δεν ξέρω τί ή μάλλον ποιά νομίζεις ότι έχεις βρει, αλλά σίγουρα δεν είμαι αυτή. Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, λυπάμαι και τις δυο σας, για διαφορετικούς λόγους την καθεμία.
Το σχόλιό σου, αν ήμουν καλός άνθρωπος, θα το έσβηνα. Επειδή όμως δεν είμαι, θα το αφήσω εκεί, για να μπορείς να το επισκεφτείς πριν κάνεις κάτι ανάλογο, να ντρέπεσαι και να σταματάς τον εαυτό σου.
Καλή τύχη!

black fairy said...

@Anonymous
Το μυαλό είναι κακό πράγμα. Ρώτα τον καημένο το Δον Κιχώτη!

Anonymous said...

Φοβήθηκες με την αλήθεια γραμμένη φόρα παρτίδα μπροστά στα μάτια σου και μιλάς για μυαλό; Δεν έχεις.
Να το αφήσεις να φαίνεται να το σβήσεις ή να το καταπιείς, αν σου κάνει διαφορά κάντο ότι γουστάρεις. Το θέμα είναι εμένα μου κάνει καμιά διαφορά;