Wednesday, 24 September 2014

Όταν είσαι ένας βαθιά δύσκολος, αντικοινωνικός και ανασφαλής άνθρωπος, δυσκολεύεσαι να φανταστείς ότι υπό κάποιες -συγκεκριμένες, προφανώς- συνθήκες, θα συναντήσεις ανθρώπους που θα σου προσφέρουν βοήθεια, ακόμα κι αν εσύ, έμμεσα ή άμεσα, αρνείσαι να τη ζητήσεις. Και θα στη δώσουν, θες δε θες. Δυσκολεύεσαι, ακόμα, να νιώσεις ανακούφιση και καλά με τον εαυτό σου, ακριβώς επειδή δεν τα έχεις καταφέρει 100% μόνος σου, αλλά έχεις δεχτεί βοήθεια, την οποία δεν ξέρεις πώς να ανταποδώσεις. Βλέπεις απώτερους σκοπούς και σκοτεινά σχέδια να παραμονεύουν πίσω από κάθε γωνία και τρέχεις να τους κρυφτείς. Έτσι, όταν κάποτε βλέπεις ότι έχεις κατορθώσει κάτι με τις δικές σου δυνάμεις, το πρώτο λεπτό που θα μείνεις μόνος με τον κακό εαυτό σου θα αναρωτηθείς... "τα κατάφερα όντως μόνος μου, ή είναι όλα αποτέλεσμα κάποιας στιγμής αδυναμίας που γραπώθηκα απελπισμένα το εκείνο το χέρι που μου έτειναν;" και η χαρά σου θα μειωθεί και θα χάσει την αξία της στο φως εκείνης της παντοδύναμης αμφιβολίας. Αναρωτιέσαι τότε τι σκατά ελάττωμα είναι εκείνο που δε σε αφήνει να νιώσεις για λίγο πλήρης και ευτυχής. Είναι κάποιο ανικανοποίητο κενό; Είναι η ανασφάλεια που ποτέ δε σ'αφήνει; Είναι απλά που είσαι το πιο κακομαθημένο κωλόπαιδο του κόσμου; Είναι λίγο από όλα και τίποτα απ'αυτά μαζί; 
Και ξέρεις τι; Ποτέ δε θα μάθεις στ'αλήθεια. Απλά θα μείνεις να παλεύεις στα σκοτεινά με τον ευατό σου, και ποτέ να μην καλύπτεσαι.. και αυτό που θα σε τρώει πάντα, θα είναι εκείνο το μικρό κενό μπροστά στα πόδια σου, που όσο και να πηδάς.. δε θα κλείνει!

7 comments:

casper85 said...

Από την άλλη, αυτό το μικρό κενό είναι που σε κάνει να θες να το καλύψεις και πηγαίνεις όλο και πιο μπροστά.
Αλλιώς θα επαναπαυόμασταν.

(αυτό που δεν ζητάμε βοήθεια ποτέ να το κοιτάξουμε πάντως...)

black fairy said...

@casper85
Μπορεί και να στρεφόμασταν σε άλλη κατεύθυνση, ποτέ δεν ξέρεις! Και δεν θα 'χαμε και την πουτανοOCD να μας τρώει το μυαλό! :Ρ

(να το κοιτάξουμε, δε λεω, αλλά όταν τα καταφέρνουμε ΜΟΝΟΙ μας εντελώς.. η ικανοποίηση δεν είναι ακόμα πιο ΤΕΡΑΣΤΙΑ?!)

casper85 said...

είναι η άτιμη, είναι :)

Anonymous said...

Δεν είναι τίποτα απ' όλα/
κι είναι όλ' αυτά/
είν' η κρυφή σου, η ατέλειωτη δίψα/
είν' η δίψα που σε κρατά ζωντανό

black fairy said...

@Anonymous
Καμιά φορά νιώθω λίγο διαβητική όσον αφορά τη δίψα μου αυτή.. Θέλω να πιω μέχρι να σκάσω.. καλό κι αυτό δεν είναι!

Anonymous said...

Βρε καλως τη νεραιδα. Παλι βρίζεις νεραιδα την τυχη σου τη μαυρη και που να σε παρηγορησουν κι οι ανωνυμοι που πληκτρολογεις μερα νυχτα με τα νεραιδενια σου δαχτυλα. Αφηνε το πληκτρολογιο ποτε ποτε το ματωσες με τα χτυπήματα. Στόχουν ξαναπει αυτο καλά δε θυμαμαι; Μην πινεις πολυ ομως γιατι θα τουμπανιάσεις και μετα θ' αρχισεις να ξερνας.

black fairy said...

@Anonymous
Βρε καλώς τον ανώνυμο, που κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του και λέει ότι θέλει! Λέγε εσύ, δε με ενοχλείς, ίσα ίσα διασκεδάζω! :)