Monday, 19 May 2014

Μεγαλώνεις σε αυτό που επί χρόνια νόμιζες, αλλά πάντοτε φρόντιζαν να σου τονίσουν, ότι είναι ένα δημοκρατικό σπίτι, στο οποίο παίρνονται αποφάσεις κατόπιν συνεννοήσεως και συζήτησης. Όταν μια ωραία πρωία ο ένας εκ των δυο που το παίζουν κατά διαστήματα αρχηγοί (οι ισορροπίες είναι ασταθείς και μεταβάλλονται συνέχεια), ο managing partner που θα λέγανε στη Lockhart Gardner, αποφασίζει, διατάζει και εφαρμόζει εντός δεκαημέρου κάτι που ξέρει ότι θα αλλάξει τη ζωή όλων στο σπίτι ριζικά, στην αρχή δε μιλάς, γιατί ξέρεις ότι έχει βρεθεί σε δύσκολη θέση και λες "δε γαμιέται, θα βοηθήσω κι εγώ και όλα θα 'ναι μια χαρά". Στη συνέχεια, βλέποντας ότι αυτό είναι αδύνατο, εκφράζεις την ανησυχία σου, και αγνοείσαι. Όσο τα πράγματα χειροτερεύουν, κάθε σου βήμα από το σαλόνι στο μπάνιο και πίσω κρύβει τον κίνδυνο να πατήσεις μια νάρκη, τα νεύρα όλων τσιτώνουν και είναι έτοιμα με την παραμικρή αφορμή να εκραγούν. Ο δικτάτορας τότε σε στραβοκοιτάει, προσπαθώντας να σε κάνει να μη μιλήσεις. Σε κάποιους πιάνει, σε άλλους όχι, και τότε το λέει απλά και ξεκάθαρα "ΜΗ ΜΙΛΑΣ", λες και ο έλεγχος των φωνητικών σου χορδών είναι στα χέρια του. Χαμογελάς πικρά, λες "σε 6 μήνες δε θα με νοιάζει πια" με τρόπο που πλέον το πιστεύουν και όσοι διατηρούσαν αμφιβολίες και φεύγεις, αγνοώντας το σκοτεινό βλέμμα που σε ακολουθεί. Κοίτα να δεις που νομίζω ότι θα με πείραζε λιγότερο αν την επόμενη των 18ων γενεθλίων μου μου έδιναν το μπογαλάκι με τα πράγματά μου και μου έλεγαν "βρες άκρη μόνη σου", από το να με κάνουν μέρα με τη μέρα να μετράω απλά ανάποδα τις μέρες, μέχρι να μπορώ πια σηκωθώ να φύγω απο δω μέσα, έτσι ώστε να είναι και η πραγματική απόσταση ανάμεσα σε μένα και το σπίτι μου ίδια με εκείνη που νοιώθω να ανοίγει μέσα μου. Μπράβο, καλοί μου γονείς, ωραία τα καταφέρατε τελικά. Ευχαριστώ.

1 comment:

Anonymous said...

keep calm and...o,ti trava i psuxoula sou :)

http://www.mememaker.net/template/keep-calm/