Thursday, 17 April 2014

Πατζάρια και παπάρια

Ο κόσμος το Πάσχα μαγειρεύει. Και κάνει κουλούρια. Και τσουρέκια. Και καλτσούνια. Και βάφει αυγά.
Τα ίδια, φυσικά, κάνει και η μάνα μου, η οποία, εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι είμαι μάλλον η μόνη μέσα στο σπίτι που συνειδητοποιεί ότι ετοιμάζεται να καταρρεύσει από το συνδυασμό κούρασης, γαστρεντερίτιδας που ίσα ίσα που της έχει περάσει, και γηρατιών που ου γαρ μόνα... και της απροθυμίας μου να περάσω πάνω από 5 λεπτά μπροστά στα 2 μαθήματα που μου έχουν μείνει για το πτυχίο, με βασανίζει. Και κάνουμε φαγητά, και τσουρέκια, και κουλούρια.. Τα καλτσούνια τα γλιτώσαμε, θα τα βρούμε έτοιμα με την άφιξή μας στο μικρό χωριό στου διαόλου τον κώλο, την Κυριακή.
Μέσα στο χαμό αυτό, έπιασα σφιχτά τα ηνία των κουζινικών επιχειρήσεων, και αποφάσισα πως φέτος τα αυγά μας θα βαφτούν με φυσικο τρόπο. Με παντζάρια, πιο συγκεκριμένα, όπως επέλεξα σαν σωστή μηχανικός της κακιάς ώρας.
Σήμερα το απόγευμα, λοιπόν, μετά την καθιερωμένη τελετή παρασκευής του μητρικού διπλού ελληνικού, άρχισα να πετσοκόβω και να βράζω παντζάρια και αυγά. Την κατάλληλη στιγμή, έβαλα τα αυγά στο παντζαρόζουμο, που είχε κάνει το σύμπαν ολόκληρο ένα όμορφο ροζουλί, και περίμενα... περίμενα... περιιιιιίμενα. Όπως θα συμπεράνατε από την εως τώρα δεξιοτεχνική χρήση του λόγου από τη μεριά μου, ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ. Τίποτα απολύτως όμως. Είτε είχα βάλει τα αυγά στο κοκκινοζούμι, είτε σε σκέτο νερό, το ίδιο τους έκανε! Άσπρα και αυγοσκατουλί till the end of time!
Τα έβρασα λίγο ακόμα, και λίιιιγο ακόμα, και μια σταλίτσα ακόμα. Είχαν γίνει πια σαν τα αυγά της Daenerys, αλλά ακόμα κι αυτή ένα κόκκινο το είχε! Έκλεισα το μάτι της κουζίνας και έδωσα σαφείς εντολές να μην ακουμπίσει κανείς την κατσαρόλα μέχρι αύριο. Του πούστη, θα κοκκινίσουν, που θα μου πάει;!
Κι αν δεν κοκκινίσουν, να 'ναι καλά οι βαφέ στα φακελάκια, την οικολογία μου μέσα!

Ευχές και τέτοια δεν έχει, με ξέρετε τι σκατό είμαι! Adieu!

2 comments:

Anonymous said...

Βασικά η φάση με τα παντζάρια και τα κρεμμύδια ποτέ δεν δίνει το χρώμα που δίνουν οι βαφές.Γι'αυτό άλλωστε και πέτυχαν εμπορικά οι βαφές.....
Η μάλλον και γι'αυτό.

black fairy said...

@Anonymous
Ναι ρε παιδί μου, αλλά θα περίμενε κανείς να δώσουν ένα χρώμα, ένα κάτι.. τα δικά μου ΤΙΠΟΤΑ! Μόνο μια στρώση γλίτσας στην επιφάνεια των αυγών! :Ρ