Wednesday, 29 January 2014

Acute confusional state

Θυμάμαι όταν έβλεπα πριν χρόνια το Insomnia και το Μachinist σκεφτόμουνα -πέρα από το κρίμα το παιδί για τον Christian- ότι το να μη σε σκοτώνει κάτι το οποίο καταστρέφει ένα ένα τα όργανά σου, και ακόμα χειρότερα, γαμάει το μυαλό σου, είναι από τα μεγαλύτερα bugs της φύσης - μετά την περίοδο, φυσικά. Βλέποντας τους δράκους της Daenerys να κόβουν βόλτες πάνω από το κεφάλι μου, χτυπάω τον ανήλικο εαυτό μου φιλικά στην πλάτη και μου λέω "μπράβο καλά τα λες, μη μεγαλώσεις ποτέ, με τα χρόνια και τις καταχρήσεις χαζέυεις. Άντε για ύπνο τώρα, το Γενάρη του 2014 θα τον χρειαστείς."
Ο ελεεινός αυτός μήνας, λοιπόν, φιλοξενούσε αυτή που -λανθασμένα- θεωρούσα ότι θα ήταν η τελευταία μου εξεταστική -παίρνω πτυχίο bitches (σχεδόν)! Στα πλαίσια, λοιπόν, του προγράμματος: διάβασμα, project, άυπνο βράδυ, repeat, έμαθα ότι με μισούν οι εκτυπωτές, και μια δε μου εκτυπώνουν, μια μου εκτυπώνουν αλλά αντί για γράμματα έχουν κουτάκια, μια μου φτύνουν το χαρτί σε σχήμα βεντάλιας, προκαλώντας με να παλέψω μαζί τους, για να απομακρύνω τα υπερτοσοδούλια κομματάκια χαρτιού που έχουν αποφασίσει να κρύψουν στην κοιλιά τους. Επίσης, με μισούν τα προγράμματα: ο compiler της Fortran τον παίζει ανεξήγητα για την πάρτη μου και μόνο, και δεν μπορώ να κάνω δουλειά, ο Surfer ναι μεν κατασκευάζει το χάρτη που θέλω, αλλά δεν μου τον δείχνει, τραγουδώντας μου "νια, νια, νιανιανια!". Τέλος, είμαι διχασμένη προσωπικότητα: από τη μια μέλος του House of the Flying Daggers, κι από την άλλη ο Neo ο εκλεκτός himself, καθώς διαθέτω τα αντανακλαστικά και την ταχύτητα που απαιτούνται για να αποφεύγω τα μαχαίρια που εκτοξεύω εναντίον μου, τραβώντας από το πιατοστεγνωτήρι μια κουτάλα! Κι ακόμα, κανείς και για κανένα λόγο, δε μου επιτρέπει να κοιμηθώ, ναι, ακόμα και μετά το πέρας της εξεταστικής, που ο πανικός και το άγχος έχουν καταλαγιάσει, το σύμπαν απλά μου κάνει καψώνια, ψιθυρίζοντας μου με μακιαβελλικό ύφος στο αυτί "enjooooy".
Άντε φεύγω τώρα γιατί έχω και δουλειές...!

No comments: