Friday, 15 February 2013

here's to not being an adult!!

(Ξέρω ότι θα σκάσουν τόνοι hate mail, αλλα... χμ! δεν πειράζει, πάμε:)

Ο λόγος που έψαχνα δουλειά ήταν όχι ότι δεν είχα να φάω, αλλά ότι ήθελα να βγαίνω πιο πολύ, να κάνω ψώνια και να πάω και κανένα ταξίδι, μια και έχω σαπίσει στο μεγαλονήσι. Ήθελα, εν ολίγοις, μια λίγο καλύτερη ποιότητα ζωής, να περνάω καλά ρε παιδί μου.

Όταν, λοιπόν, βρίσκοντας δουλειά, το μόνο που κατάφερα ήταν να κλαίω δυο φορές τη μέρα (μια πριν να πάω και μια γυρίζοντας), επειδή δεν άντεχα την ψυχολογική βία* που μου ασκούνταν καθημερινά, γκρίνιαζα όλη μέρα, ήμουν κουρασμένη, όχι από την αυπνία, αλλά από το ψυχολογικό βάρος, και δεν είχα όρεξη για τίποτα, η ποιότητα ζωής μου, όχι μόνο δεν είχε βελτιωθεί, αλλά είχε υποβαθμιστεί σημαντικά, και έμπαινε σε κίνδυνο και η υγεία μου (μια και σαν κλασικό μαλακισμένο, το στομάχι μου δε δεχότανε φαγητό, επειδή δεν ήμουνα καλά).

Έτσι, δεδομένων των παραπάνω, έσωσα εμένα από την τυρρανία, αυτούς από μια κακή υπάλληλο, και κάποιον άλλον, που ενδεχομένως το έχει περισσότερη ανάγκη, από την ανεργία, κι έτσι νομίζω ότι έστω σε έναν απειροελάχιστο βαθμό, έδειξα μια κάποια υπευθυνότητα. Κι όχι ότι είμαι υπεράνω χρημάτων, τα θέλω, και μάλιστα πολύ, κι ειδικά τώρα που υποψιάζομαι ότι ψοφήσει για πάντα το κινητό μου, και αναγκαστώ να επιστρέψω στο 3310 που έχω κρυμμένο σε κάποιο συρτάρι. Αλλά συνειδητοποιώ, περισσότερο από ποτέ, (όσο κακομαθημένη και ίσως προκλητική κι αν είναι σα νοοτροπία αυτή σε μια εποχή πολύς κόσμος πεινάει) ότι τα λεφτά δεν αξίζουν τόσο, ώστε να καταβάλλεις τόσο πολύ τον εαυτό σου, εκτός και αν τα έχεις απίστευτα πολύ ανάγκη -γιατί εκεί πήγα με τη λογική ότι απλά θα παίρνω λεφτά και μια προϋπηρεσία σε μια δουλειά χωρίς νόημα και προοπτική και σημασία.

Από σήμερα, λοιπόν, μπορείτε να φωνάζετε Μαρία Αντουαννέτα, αλλά στην τελική, από όλη αυτή την ιστορία έφυγα πιο χαρούμενη και σίγουρα πιο σοφή, άρα εκ του αποτελέσματος, θεωρώ ότι βγήκα κερδισμένη.

*η χειρότερη ψυχολογική βία δεν είναι να ξυπνήσει μια μέρα το αφεντικό σου και να σε τρέχει επειδή του καύλωσε να σου κάνει καψόνια, αλλά να σου συμπεριφέρεται σα σκουλήκι επειδή νομίζει ότι το γεγονός ότι έχει το δικαίωμα να ασκεί μια κάποια εξουσία πάνω σου λόγω, όχι τόσο ιεραρχίας, άλλα δικής σου ανάγκης. και στην τελική, ο μόνος λόγος που αυτός είναι αφεντικό κι όχι εσύ, μπορεί να είναι ότι οι γονείς του είχαν λεφτά και έτσι είχε την πολυτέλεια να ξεκινήσει να δουλεύει σαν αφεντικό, ή ότι στάθηκε τυχερός. και αν το έχει ο άλλος μέσα του να είναι αρχίδι, είναι αρχίδι, τέλος. ο σεβασμός ή υπάρχει ή δεν υπάρχει στον πυρήνα του κάθε ατόμου.

18 comments:

Anonymous said...

Μα ποιος θα σου πει τι είναι ωραίο, τι είναι σωστό και ηθικό.
Ποιός θα σου πει και τι να κάνεις, τι είναι κακό και τι καλό;
Κανείς.
Good choice girl.

black fairy said...

@Anonymous
Ευχαριστώ για την κατανόηση :) :Ρ

Angel said...

αυτά που περιγράφεις τα ονόμασε ένας γεράκος πριν από περίπου 200 χρόνια ως "ταξική συνείδηση" και "αλλοτρίωση". Και ο κερατάς 200 χρόνια μετά συνεχίζει και είναι επίκαιρος.

υγ1: το μεγαλονησί είναι υπέροχο στα μάτια όσων σαπίζουν στην Αθήνα 8 ώρες τη μέρα μπροστά στον υπολογιστή όπως η αφεντιά μου. Ψάξτο λίγο καλύτερα...
υγ2: (hint)το μικρό όνομα του γεράκου είναι Κάρολος

black fairy said...

@Angel
ΧαΧα μαλακία με πρόλαβε ο Καρολάκος :Ρ

Καλό είναι το μεγαλονήσι, δε λέω, αλλά κάποια στιγμή το βαριέσαι...

Poe said...

Υπαρχουν 2 λογοι που χρειαζεται να δουλευουμε

ο ενας ειναι για να επιβιωσεις
ο αλλος, αν υποθεσουμε οτι οι γονεις σου, ο αντρας σου η δεν ξερω κι εγω ποιος αλλος αντεχει να σε συντηρει
ειναι επειδη ερχονται δυσκολες εποχες και τα δυχτυα ασφαλειας τρυπανε και αυτα μην μπρωντας να αντεξουν και τα ιδια στο βαρος της λαιλαπας που λεγεται καπιταλιστικη κριση

Απο εκει και περα
επειδη η εργασια στον καπιταλισμο ειναι εφιαλτικο πραγμα
πρεπει ο καθεις, να αφησει τα μικροαστικα του ονειρα στην μπαντα και να αρχισει να αγωνιζεται για μια αλλου ειδους κενωνια...


...ελπιζω να με καταάβαινεις


παρε και ενα δωρακι

http://poexania.wordpress.com/2013/02/22/%CE%BF-%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B3/

Poe said...

Πολλα κουμπια αντισταθηκαν για καποιο λογω να πατηθουν στο παραπανω σχολιο, μην τα θελουμε και ολα, τεσπα νομιζω βγαινει νοημα.

Poe said...

ΚΑι ας αρχισω και τα κομμουνιστικα μου(αν υποθεσουμε οτι τα σταματησα ποτε).

Το βασικο παντα ειναι για ποιον εργαζεσαι

Εργαζεσαι για το καλο της κοινωνιας;
Αν ναι τοτε οτι προσφερεις σου επιστρεφει πισω τοιουτοτρωπως.

Στον καπιταλισμο ομως, δεν εργαζεσαι για το καλο της κοινωνιας(εστω και αν επωφελειται ως ενα βαθμο και αυτη). Στον καπιταλισμο η εργασια ειναι εστιασμενη να φερει κερδη σε καποιον, αυτος μπορει να ειναι ο κυρ μανωλης της ατομικης επιχειρησης, ή η ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ. (που στην ουσια και ο Κυρ Μανωλης αμα το καλοσκεφτει βλεπει οτι για την ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ δουλεει).

Συνηθως παιρνουν κατι και οι εργαζομενοι για να μποορουν να ζησου, αλλοι λιγοτερα(αφρικα) αλλου περισσοτερα(Σουηδια), αλλου υπο χειροτερες συνθηκες, αλλου υπο καλυτερες. Παντως ειναι αδυνατον να ειναι ολοι σε συνθηκες σουηδιας μιας και για καθε σουηδια χρειαζεται και μια κινα ή μια ινδια, αλλιως σουηδια δεν μπορει να υπαρχει.

Οταν ερθει η κριση τα πραγματα γινονται δυσκολα για το κεφαλαιο, δεν μπορει να υπαρχει πια αναπτυξη, ενω η πλασματικη αναπτυξη στην οποια ηταν αναγκασμενοι να στραφουν τα τελευταια χρονια επειδεινωνει α προβληματα τους. Και τα δικα τους προβληματα, τη δικη τους κριση, αυτοι απλα την φορτωνουν εκει που φορτωνουν τα παντα, στις πλατες του λαου και της εργατιας.

Ετσι ξαφνικα, αυτα που επαιρνες σταματουν να σου φτανουν για να ζησεις στοιχειωδως, τα εργασιακα δικαιωματα κατακρυμνυζονται κλπκλπ. Ο λογος ειναι οτι θελουν φτηνα εργατικα χερια(διοτι εχουν προβλημα με το μεσο ποσοστο κερδους), θελουν να καταστρεψουν μερος του κεφαλαιου(εξου και η ανερφια) και επισης να επεκταθουν οπου μπορουν, να πιασουν πιο δυναμικα νεες αγορες, να εξαγορασουν τους ανταγωνιστες η να τους βγαλουν απο τη μεση με αλλα μεσα, και γενικα να προχωρησει η συγκεντροποιηση του κεφαλαιου. Ετσι βλεπουμε το ξεπουλημα χωρων(βλεπε ελλαδα), το φαγωμα μεγαλων μονοπωλιακων ομιλων για το ποιος θα πρωτοαρπαξει τι(βλεπε παλι ελλαδα) κλπ


συνεχαω

Poe said...

Και για να παω στην αρχη του σχολιου
οταν λεμε οτι η παραγωγη η η εργασια στον καπιταλισμο δεν ειναι προσαρμοσμενη στο καλο της κοινωνιας αλλα στα κερδη

αυτο σημαινει οτι και η φαρμακοβιομηχανια, δεν την νοιαζει πρωτιστως να γιατρεψει, αλλα να βγαλει λεφτα, καταλαβαινεις τι μπορει να σημαινει αυτο ε;

αυτο σημαινει οτι και τα νοσοκομεια κανουν το ιδιο, ετσι πολυς κοσμος που δεν εχει να πληρωσει ιδιωτικη ασφαλεια πεθαινει σαν το σκυλι στο αμπελι(το βλεπουμε να γινεται στο αμερικα, προσεχως και στη χωρα μας).

αυτο σημαινει οτι και η εκπαιδευση γινεται θερμοκοιτιδα που στελνει σαν γραμμη παραγωγης τους φοιτητες, κρατωντας τους ανολοκληρωτους σν προσωπικοτητες, γραμμη στις εταιριες, φτηνους, υποταγμενους, εξειδικευμενους

στην αγγλια, που πηρα εγω το πρωτω μου πτυχιο για παραδειγμα, κανονιζαν οι τραπεζες να δινουν με το ζορι δανεια στους φοιτητες που αυτοι αδυνατουσαν να ξεπληρψσουν και μεχρι να τελειωσουν τις σπουδες τους ηταν χρεωμενοι 10-20-30 χιλιαδες λιρες. καταλαβαινεις πως σε βαζει αυτο με την πλατη στον τοιχο οταν ψαχνεις μετα για δουλεια ε; Και πιπες να σου ζητησουν να κανεις θα τις κανεις, δεν θα εχουν την πολυτελεια να που αυτο που λες εσυ, σας αφηνω γεια.

Τεσπα

αυτα τα ολιγα για σημερα και ελπιζω να πιασουν τοπο

black fairy said...

@Poe
Τα διάβασα, θα πιάσουν τόπο, δε θα τα σχολιάσω ένα ένα για ευνόητους λόγους. Η απορία μου είναι μία: Η εξέταση θα είναι γραπτή η προφορική; :Ρ

Poe said...

Η εξετασεις σε ολα αυτα δινονται στα πεδια των αγωνων:)

Poe said...

Εκει κρινονται οι θεωριες, εκει κρινομαι και εγω και ολοι:)

black fairy said...

@Poe
Ααααχ, ο ρομαντισμόοος :)

Poe said...

Δηλαδη(ς);

black fairy said...

@Poe
Δηλαδή(ς), εσείς οι ιδεολόγοι κομμουνισταί έχετε κάτι το ρομαντικό, με τις θεωρίες και τους αγώνες σας

Poe said...

Ρομαντικοί σκαφτιάδες που κάνουμε τη βρωμικη δουλειά, γνωριζοντας ότι αποτελούμε κομμάτι μιας εξελικτικής πορείας, και ελπίζοντας οτι θα ειμαστε τοσο τυχεροι να δουμε τους καρπούς των προσπαθειων μας, αν και δεν το παίρνουμε ως προυπόθεση μιας και με τη σειρα μας εχουμε πατήσει πάνω σε ώμους άλλων που τους έφαγε το χωμα πρωτού προλάβουν να φυτρώσουν ολα εκεινα που πότισαν με τον ιδρωτα και το αιμα τους.

Και ενα σχετικο ποιημα μου μιας και το φερε η κουβεντα.


Ματαιότης ματαιοτήτων

Αυτό το βήμα,
που σε έβγαλε έξω από τις στράτες,
σε οδήγησε,
στη φωλιά του λύκου,
που σε δαγκώνει και σε γλείφει.

Και ήταν αρκετή,
μια στιγμή τρέλας, για να χάσεις τα λογικά σου,
και να εγκαταλείψεις,
ότι γνώριζες,
για να κυνηγήσεις,
ότι ήλπιζες.

Μες το κεφάλι σου,
ακούγονται οι σειρήνες,
εκλιπαρώντας σε να επιστρέψεις,
και κοροϊδεύοντας σε,
χαϊδεύοντας σου τις πατούσες με τα βρεγμένα τους μαλλιά,
μπάς και χαμογελάσεις.

Το μόνο που σου μένει να θυμάσαι,
είναι ο κόπος του κηπουρού,
που μέσα απ΄τις κοπριές,
βλέπει να άνθη να φυτρώνουν,
και χαίρεται.

Κοντεύει η ώρα,
που θα χαθείς και δεν θα δεις κανένα άνθος να φυτρώνει,
και θέλεις να γδυθείς,
και να πλυθείς,
και πρόθυμα να μπεις στο χώμα.

Τέλος

Poe said...

Καθως επισης και αυτο


« Απαντήσεις στα γρήγορα, τι είναι το “καμποτάζ”;
Απαντήσεις στα γρήγορα, τι πραγματικά σημαίνει η απελευθέρωση της αγοράς; »
κατάθεση στεφάνου

Ιουλίου 29, 2010 από poexania | Επεξεργασία

Κατάθεση στεφάνου

Κατάθεση στεφάνου, κάνω στις μνήμες απο το μέλλον, που μου στοιχειώνουν ευχάριστα τις σκέψεις.

Γιατί κι αν αναπαύονται ακόμα ως άυλες ιδέες, δεν κείτωνται νεκρές, γνώρισα τον πατέρα, την μάνα τους και υπόσχεση μου δωσαν ότι θα γεννηθούν, όμορφες, καθαρές και ελπιδοφόρες, σαν τις κυρίες στους πίνακες της αναγέννησης.

Ραμμένα θα έχουν τα ρούχα τους με το μεταξένιο κουβάρι τις ιστορίας και ξέπλεκα θα είναι τα μαλλιά τους.

Δεν θα φοβούνται τον άνεμο, κι ελεύθερες θα ζευγαρώνουν με τους ανθρώπους, για να γεννούν κι άλλες ιδέες πιο όμορφες ακόμα.

Κατάθεση στεφάνου κάνω, για να μην ξεχαστούν οι μέρες που έρχονται και θυμηθούμε κάποιο αλλιώτικο μέλλον.

Τις βλέπω εμπρός μου, μου κλαίνε, μου χαμογελούν…

τις βλέπω εντός μου.

Anonymous said...

@poe αν δεν κανω λάθος γράφεις σε τουλάχιστον 1 blog. Είναι ανάγκη να spammareis και στων αλλονωνε;

Poe said...

Και συ τι εισαι ο δικηγορος των bloggers?

Επικοινωνια λεγεται φιλε ανωνυμε, spam ειναι αυτο που κανεις εσυ τωρα.

Μαλλον καποιο απο τα σχολια σου ακουμπησε ευαισθητη χορδη ε;

Υγεια...