Monday, 8 October 2012

Καρτεσιανό

"Το κέντρο του κόσμου σου πρέπει να είσαι εσύ."

Το 'χω ακούσει τόσο πολλές φορές, που στο τέλος το πίστεψα.


Ξέρεις, πάντα το είχα αυτό το πρόβλημα με τη μετατόπιση του κέντρου του κόσμου μου. Πάντα κάποιος άλλος ένιωθα πως το είχε περισσότερο ανάγκη να βρίσκεται εκεί, κι έτσι έσπρωχνα -λιγότερο ή περισσότερο- εμένα, για να κάνω χώρο για άλλους. Κάποιοι το απολάμβαναν, κάποιοι όχι, και τότε ήταν που άκουγα ξανά και ξανά την προτροπή να γυρίσω την αρχή των αξόνων στη σωστή της θέση. Κι έτσι, μετα από εσωτερικές διαδικασίες που κράτησαν μήνες (τουλάχιστον), βρέθηκα να στέκομαι στο (0,0), όμως αυτό δεν κάθεται καλά σε αρκετούς από αυτούς που απολάμβαναν τους προβολείς που είχα στρέψει πάνω τους. Είναι όμορφος αριθμός, βλέπεις, το μηδέν, όταν πρόκειται για συντεταγμένες, κι όχι για απόλυτη τιμή. Η αρχή των αξόνων, λοιπόν. Σε προκαλεί να πάρεις όλα όσα έχεις χτίσει ως τώρα και να τα γκρεμίσεις, για να μπορέσεις να κάνεις τα πάντα αλλιώς. Τολμάς να το κάνεις;

3 comments:

Anonymous said...

Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό
μα 'γω θα αναστηθώ

αθάνατη θνητή said...

Agaphmenh mou mayri neraida! omologw oti enthousiastika me auto pou egrapses :P eixa polu kairo na mpw sto blog sou ! ! !
prepei na tolmhseis loipon !
Alla na ksereis oti einai polu duskolo na eisai panta sto (0,0)! merikes fores omws aksizei !!!
P.S prospa8w k egw akoma na ta kataferw ! :D

black fairy said...

@Αθάνατη Θνητή
EEEEιιιιι! Κοριτσάκι γειά σου!!! Εσύ μετατοπίστηκες, κυριολεκτικά, για αρχή, και όπως και να το κάνεις, αυτό επιφέρει κάποιες αλλαγές! Και εις τις άλλες, λοιπόν, με το καλό! ;)

ΥΓ: Για ποιό λόγο σε είχε πετάξει το gmail στα spam? :P