Friday, 17 August 2012

Η γιαγιά στην καρέκλα

Στην απέναντι πολυκατοικία, πάνω από τη χοντρή, μεσήλικη γειτόνισσα που καθαρίζει φορώντας μόνο τα εσώρουχά της και το άρωμα του εκάστοτε καθαριστικού, έβλεπε κανείς συχνά τα καλοκαίρια τη γιαγιά στην αναπηρική καρέκλα. Άλλοτε με τα μάτια κλειστά, κι άλλοτε ανοιχτά, μια να κοιτάει ανέκφραστα στο κενό το ένδοξο παρελθόν ή το σκοτεινό μέλλον της, και μια να λαγοκοιμάται. Δεν είχε σημασία αν έξω είχε 40 ή 20 βαθμούς, κι η ξένη γυναίκα που την πρόσεχε ήταν μέσα στο σπίτι, με το καλοριφέρ ή το κλιματιστικό αναμμένο, η γιαγιά ήταν πάντα εκεί, ακίνητη. Κάποιοι ίσως να έχουν μνήμες από την εποχή που μπορούσε να βγει μόνη της στο μπαλκόνι, περπατώντας, να ποτίσει τα λουλούδια ή να κάτσει να πιεί καφέ στο τραπεζάκι που τώρα κάθονται οι θλιμμένοι και σιωπηλοί επισκέπτες που καμιά φορά δέχεται, οι πιο πολλοί μάλλον όχι. Κανείς, λοιπόν, δεν περίμενε πως ο θόρυβος που αναστάτωσε κάποιο μεσημέρι την περιοχή, θα ήταν η γιαγιά που αποφάσισε να σηκωθεί από κει, και να κάνει ένα βήμα μπροστά...

10 comments:

yvris said...

!!!!!!!!!!!!!!!!

melissa lli said...

τι έκανε? σηκώθηκε και...έπεσε από το μπαλκόνι?

καλημέρα

black fairy said...

@yvris @ melissa lli
Όχι, όχι δεν έπεσε, αλλά δεν ξέρω γιατί, θα το έβρισκα απίστευτα αισιόδοξο, αν ξέφευγε έτσι από τη μιζέρια της..

melissa lli said...

μήπως έβγαλε το κρυμμένο όπλο της και...σκότωσε την γυναίκα που την προσέχει?????

πές καλέ...μην μας σκάς

black fairy said...

@melissa lli
Όχι, όχι, ακόμα εκεί είναι... δυστυχώς.

kleftis idewn said...

... και να πατήσει τον γάτο που κοιμόταν μπροστά απ την καρέκλα της. Εκείνος τινάχτηκε νιαουρίζοντας έντονα και, ψάχνοντας διαφυγή, έδωσε έναν πήδο, αναποδογύρισε δύο γλάστρες, καβάλησε την κουπαστή, και πριν προλάβει να κρατηθεί από κάπου, καθώς τα ένστικτα του τον είχαν κι αυτόν εγκαταλείψει από καιρό, παραπάτησε και έπεσε απ έξω, έκανε μια γκέλα στην τέντα της αποκάτω και, πριν βρεθεί οριστικά στο κενό, πρόλαβε κι εμπηξε τα νύχια του στο φλοραλ καραβόπανο, σκίζοντας το απ' άκρη σ' άκρη και καταλήγοντας στη μούρη της χοντρής η οποία είχε γυρίσει προς τα πάνω να δει τί συμβαίνει.
Τα ουρλιαχτά και τα βρωμόλογα της χοντρής σήκωσαν τη γειτονιά στο πόδι, που βγήκε στα μπαλκόνια ν' απολαύσει τις πιρουέτες της νεγκλιζέ φάλαινας γύρω απ' τον ευατό της, προσπαθώντας να σουτάρει τον ζαλισμένο γάτο έξω απ' το μπαλκόνι της...

yvris said...

α δεν ειναι πραγματικο γεγονος;
Μου σηκωθηκε η τριχα.

black fairy said...

@kleftis idewn
Χαχαχαχα! Θεός! Να σου δώσω κωδικούς να τελειώνεις τα ποστ που δεν ξέρω πως να κλείσω;;;

@yvris
Όχι, όχι μην τρελαίνεσαι. Η γιαγιά υπάρχει, αλλά ακόμα στην καρεκλίτσα της στο μπαλκόνι είναι, σώα και αβλαβής (;;;)

kleftis idewn said...

Δεν θα ήθελα να κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σου, καινούριος εδώ γαρ..επιπλέον, η δική σου γραφή είναι ελαφρώς σκοτεινή, ενώ η δικιά μου ρέπει προς τη γελοιότητα..

black fairy said...

@kleftis idewn
Ε καλά τότε, να τα γράφεις στα σχόλια :)