Friday, 10 February 2012

Totally pointless nagging post

Το διάβασμα ξανά και ξανά (ή για πρώτη φορά) των 13 -πλέον- μαθημάτων που έχουν μείνει για να πάρεις το γαμημένο πτυχίο είναι από τις πιο αγχωτικές διαδικασίες που έχω περάσει τον τελευταίο καιρό. Αυτό σημαίνει ότι, αν και αργώ να το πάρω απόφαση και να κάτσω να ξεκινήσω, όταν μπω σε σειρά, αφιερώνω 6 με 8 ώρες τη μέρα (στην παρούσα φάση μπροστά στα pdf της γραμμικής άλγεβρας). Η ευτυχία μου αυτή, φυσικά, διακόπτεται από τη μάνα μου που μπαίνει στο δωμάτιό μου γύρω στις 60 φορές το εκατοστό του δευτερολέπτου, για να πάρει το ποτήρι του καφέ μου που δεν έχει τελειώσει, για να μου ανακοινώσει πως με περιμένουν την επόμενη μέρα στο νηπιαγωγείο για να κάνω παρουσίαση για τις ανεμογεννήτριες και πρέπει να φτιάξω το powerpoint, για να μου φέρει καινούριο ποτήρι με πορτοκαλάδα, για να με ρωτήσει αν θέλω πίτσα, για να μου φέρει μήλο, σοκολάτα, μουσακά, πάπια πεκίνου κλπ, ενώ ξέρει πως προσπαθώ να προσέχω λίγο το τι τρώω γιατί έχω φουσκώσει. Κι όλα αυτά, σε συνδυασμό με το σκύλο που γαυγίζει, το τηλέφωνο που χτυπάει, και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μου να συνεννοούνται φωνάζοντας από τη μια άκρη του σπιτιού στην άλλη, λες και δε διαβάζει κανείς κάπου στη μέση. Και το τηλέφωνο να χτυπάει με, άλλες απίστευτα ελκυστικές κι άλλες λιγότερο, προτάσεις για εξόδους, σα σειρήνα, και τις ταινίες να έχουν κατέβει και να μην έχω χρόνο να τις δω. Α! και περίοδο, που φυσικά με κάνει να είμαι τέζα δυο μέρες και να μη μπορώ να διαβάσω, και να γκρινιάζω. Πφφφφ... 20 μέρες ως την εξεταστική, κι άλλες τόσες Η εξεταστική και μια δυο βρομάδες η εμβόλιμη... να δούμε ποιός θα μου μιλάει ως τότε! Αυτά σε περίπτωση που αναρωτιόσασταν αν ζω και που βρίσκομαι... και φυσικά.. αυτό, εάν και εφόσον καταφέρατε να φτάσετε στο τέλος του παραληρήματος!Φιλιά

9 comments:

Unused Highway said...

Δεν είσαι μόνη, δεν είσαι η μόνη. Εγώ μπορεί να μην έχω τη μάνα μου και όλο μου το σόι εδώ που σπουδάζω να με "πρήζει", αλλά με ένα τρόπο 1) μου λείπει αυτός ο μικρός χαμός 2) έχω φίλους που κάνουν την αντίστοιχη δουλειά. Καλή συνέχεια!

Unused Highway said...
This comment has been removed by the author.
black fairy said...

@Unused Highway
Θες να αλλάξουμε για λίγο; Προσφέρω οικογενειακή θαλπωρή και το μικρό χαμό που σου λείπει και ζητάω ΗΣΥΧΙΑ! :P Υπομονή, εξεταστική είναι.. θα περάσει!

yvris said...

Κατερινα εμενα σε τετοιες φασεις με ειχε βοηθησει πολυ το να πηγαινω στη βιβλιοθηκη που και ησυχια ειχε και δεν ειχα αντιπερισπασμους. Εναλλακτικα αν εχεις συμφοιτητες που μενουν μονοι τους μπορειτε να κανονισετε παρεα διαβασμα κ να παρακινειτε ο ενας τον αλλο. Εκτος αν το χεις κανει και δε δουλεψε για σενα, στο προτεινω, κι εγω δεν το περιμενα ποτε οτι η βιβλιοθηκη για μενα θα δουλευε!

Dark13Sun said...

καλή επιτυχία θα ευχηθώ εγώ και υπομονή!

black fairy said...

@yvris
Δεν δουλεύει πολύ το σύστημα με τη βιβλιοθήκη για μένα... και όσο για την παρέα στο διάβασμα, έχει σαν αποτέλεσμα να μη διαβάζει ούτε ο άλλος... τόοοσα χρόνια φοιτήτρια... τα έχω δοκιμάσει όλα πια :Ρ

@Dark13Sun
Ευχαριστώ πολύ.. και σε σένα :D

Anonymous said...

Αν θέλεις μία άποψη εκ πείρας: Εκτιμάμε κάτι όταν δεν το έχουμε πιά, και, πίστεψέ με, η οικογενειακή θαλπωρή - με ότι ενοχλητικό συνεπάγεται - και το να έχεις ανθρώπους να σε προσέχουν χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα, να ξυπνάς κάθε μέρα σε ένα σπίτι που το φροντίζει (από κάθε άποψη) κάποιος άλλος, να έχεις μόνο τα κ...μαθήματα να σε βασανίζουν και όχι την επιβίωση μέσα στην - ή χωρίς - δουλειά, είναι κάτι ανεκτίμητο. Την αγάπη, αφοσίωση και ανησυχία των γονέων μας (που είναι η μόνη που δεν επηρρεάζεται από την γκρίνια μας) την καταλαβαίνουμε μόνο όταν κάνουμε και εμείς παιδάκια, και την εκτιμούμε όταν δεν μπορούμε πια να την απολαύσουμε. Αν υπάρχει ο ορισμός της ασφάλειας, νομίζω ότι είναι αυτό που ζει ένα παιδί (κάθε ηλικίας!) με τους γονείς του. Όσο για το διάβασμα, σε καταλαβαίνω απόλυτα, η μόνη λύση που έχω βρεί είναι η απόμονωση για κάποιες ώρες σε κάποιο άδειο εργαστήριο ή βιβλιοθήκη, για ένα sprint σε παραγωγικό δίαβασμα, ή την νύχτα, που όλα ηρεμούν. Καλή εξεταστική :-)

daddy

black fairy said...

@daddy
Κοίτα, η αλήθεια είναι ότι το ξέρω ότι όταν (με το καλό) φύγω από το σπίτι θα μου λείψουν.. αλλά δεδομένου ότι είμαστε 24 χρόνια κάααααααθε μέρα μαζί... θα αργήσουν μάλλον :Ρ
Ευχαριστώ για την ενθάρρυνση, κάνω ότι μπορώ μπαααααας και :)

dan scarfo said...

This article helps me a lot. Nice work!