Sunday, 22 January 2012

I trust anything that I have said...

Σε κάποια φάση της ζωής σου, κάνεις πράγματα, που υπό άλλες συνθήκες δε θα έκανες, δε θα ενέκρινες και φυσικά δε θα δεχόσουν να συμβούν σε σένα. Στην αρχή, απλά προσπαθείς να δικαιολογήσεις τις πράξεις σου, πρώτα και κύρια στον ίδιο σου τον εαυτό -αυτός δεν είναι συνήθως και ο πιο αυστηρός κριτής;- και μετά απλά σηκώνεις τα χέρια ψηλά, εγκαταλείπεις την προσπάθεια, κι απλά κλείνεις τους διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα στο τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει την αίσθηση του καλού και του κακού, και σε εκείνο που ελέγχει τις πράξεις σου, κι είσαι για λίγο χαρούμενος και ήρεμος. Μερικές φορές, όμως, είναι πιο δύσκολο, και βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τις συνέπειες που βλέπεις να έρχονται κατά πάνω σου σαν τρένα...



When you wake up in the morning 
I'm still sleeping by your side
Last night's sweetness drifts from your fingers
Sweetness lingers and we must hide..

2 comments:

yvris said...

Κοιτα... Εχω κανει κι εγω πραγματα για τα οποια δεν ειμαι περηφανη, και σιγουρα ολοι. Προφανως κατι μας οδηγησε εκει και εφοσον το αισθανθηκαμε καλυτερα να το κανουμε να φυγει απο μεσα μας παρα να το κουβαλαμε παντα. Δεν ειμαστε και ρομποτακια, οποτε και η απενοχοποιηση καλο πραγμα ειναι. Αν παλι οι συνεπειες στις οποιες αναφερεσαι ειναι εξωτερικες και οχι εσωτερικες, ευχομαι καλα και γρηγορα ξεμπερδεματα!

black fairy said...

@yvris
Εσωτερικές, εξωτερικές, απ'όλα.. Αλλά θα γίνουν όλα :D