Saturday, 31 December 2011

That awkward moment...

... που κάποιος σου λέει πως του λείπεις κι απαντάς αυθόρμητα "κι εμένα", θυμάσαι ότι την προηγούμενη μέρα ήσασταν μαζί, και προσθέτεις στο τέλος ένα "λίγο", μπας και το σώσεις...

Tuesday, 27 December 2011

Φώτα, στέφανα, κουφέτα, action!

Αυτό που παρατήρησα φέτος τα Χριστούγεννα είναι ότι κάτι δεν πάει καλά με τον κοσμο που είναι στην ηλικία μου (βάζω κι ένα +/- 2 για να καλύψω όλες τις περιπτώσεις που έχω στο μυαλό μου). Αρραβωνιάζονται, παντρεύονται και γκαστρώνονται όλοι μαζικά! Την πρώτη φορά είπα "δε γαμιέται, μια είναι" αλλά όταν το φαινόμενο πήρε διαστάσεις επιδημίας, άρχισα να αναρωτιέμαι αν εγώ είμαι καθυστερημένη για την ηλικία μου, που δε σκέφτομαι νυφικά και παιδιά και κουμπάρους, ή αν μας ρίχνουν κάτι στο νερό... Μωρέ λες να είναι αλήθεια όλα αυτά για τα chemtrails;
Ακόμα κι αν έχεις τελειώσει τη σχολή σου στα 22, και έχεις σχέση χρόοοοονια πολλά, και νιώθεις καλά.. Είσαι στα 24 σου έτοιμη να κλείσεις σα γυναίκα; Δε θες να φλερτάρεις, να βγεις, να πηδηχτείς με άλλους, ρε αδερφέ, θεωρητικά τουλάχιστον, για όλη την υπόλοιπη ζωή σου (κανείς δεν παντρεύεται με την προοπτική ότι σε ένα χρόνο θα ξεκατινιάζονται για το πλυντήριο πιάτων); Είσαι έτοιμος να αφήσεις τα σχέδια για ταξίδια και τρέλες, για να περάσεις το εκπληκτικό σου DNA στις επόμενες γενιές μια ώρα αρχύτερα; Και οκ, καταλαβαίνω ότι υπάρχουν άνθρωποι που από τη μέρα που άρχισαν να καταλαβαίνουν τι παίζει γύρω τους ετοιμάζονται για τη "μεγάλη μέρα" που θα ενωθούν με το άλλο τους μισό ενώπιον θεού και ανθρώπων, αλλά πόσοι είναι αυτοί;
Και μετά σκέφτομαι λίγο περισσότερο, κι αναρωτιέμαι σε ποιό βαθμό έπαιξε ρόλο στην απόφαση αυτή η Mercedes που οδηγεί ο λεγάμενος, ή το ταξίδι στο Παρίσι που της έκανε δώρο στα γενέθλιά της, και δε θέλω να ζω σ'αυτόν τον πλανήτη πια, δε θέλω να πιστέψω ότι -ακόμα και στον ευρύτερο- κοινωνικο μου περίγυρο υπάρχουν άτομα που σκέφτονται έτσι. Ναι, μας έχει επηρεάσει όλους η κρίση, ναι, το να μοιράζονται 2 άτομα το ενοίκιο και τους λογαριασμούς είναι ευκολότερο.. αλλά... παίρνεις τόσο σημαντικές αποφάσεις αποκλειστικά και μόνο μ'αυτό το κριτήριο; Αποφασίζεις να εγκλωβίσεις τον εαυτό σου και να χαραμίσεις τα νιάτα και τη ζωντάνια σου, απλά και μόνο για να νιώθεις ασφάλεια; Κι αν είναι έτσι, υπάρχει και η συγκατοίκηση ρε άνθρωποι!
Ίσως είμαι, όπως πολλές φορές, κυνική και αυστηρή με τον κοσμο γύρω μου, κι ίσως μου λείπουν πληροφορίες για τη δυναμική στα ζευγάρια που έχω στο νου μου, αλλά... συγχωρήστε με που δε μπορώ να πιστέψω πως ξαφνικά βρήκαν όλοι το ταίρι τους, ξέρω πια πως στις σχέσεις τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται..

Monday, 19 December 2011

Ζαχαροπλαστική τέλος!

Τη στιγμή που σκανάρεις τη συνταγη για τους -εκπληκτικούς σου- κουραμπιέδες για να τη στείλεις μέσω μειλ σε φίλη σου, για μια στιγμή το μυαλό σου ξεφεύγει από την -ούτως ή άλλως μηχανική- διαδικασία, σκέφτεσαι πως γίνεσαι σαν τη μάνα σου και λες "Μαλάκα.. μεγαλώσαμε!".

Monday, 12 December 2011

Αναβλητικότητα

Αν με ρωτούσες ποιο είναι το χειρότερο από τα ελαττώματά μου, ίσως να μη σου ανέφερα πρώτη τη μοναδική μου ικανότητα να μην κάνω σήμερα, ό,τι μπορώ να αφήσω για αύριο, κι όμως.. θα έπρεπε. Εδώ και μια βδομάδα περίπου ήξερα ότι σήμερα, στις 11.59 θα έπρεπε να έχω παραδώσει ένα project για τη σχολή, μπας και ξεμπερδέψω κι από κει κάποτε. Στις αρχές τις προηγούμενης βδομάδας βρήκα το βιβλίο, τις σημειώσεις και ότι παλιά project είχα στο σκληρό με το όνομα "ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ" από παλιότερα χρόνια. Ανέβαλλα το διάβασμα για την επόμενη, πήρε περισσότερο χρόνο από όσο περίμενα, συνεχίστηκε και τη μεθεπόμενη. Μια μέρα μετά, εκτύπωσα την εκφώνηση, την κοίταξα, κι έκανα ένα δυο σκίτσα, που υπολόγιζα πως θα με βοηθούσαν στη λύση. Την επόμενη, ασχολήθηκα με το πρώτο κομμάτι, το τελείωσα, κόλλησα στο δεύτερο, το παράτησα. Για δυο μέρες αγνοούσα το γεγονός ότι δεν έχω τελειώσει, χάζευα στον υπολογιστή, έτρεχα στο χωριό για το μνημόσυνο του παππού μου, έπινα καφέδες και ρακόμελα (το ποτό του φετινού χειμώνα, εύκολα). Σήμερα σε κάποιο από τα μικρά διαλείμματα του 15ωρου ύπνου μου, ή σε κάποιο όνειρο, είχα μια ακόμα επιφοίτηση, όμοια τρίγωνα και συστήματα εξισώσεων πηδούσανε στο κεφάλι μου, ξύπνησα και είχα τη λύση (νομίζω). Πήρα μολύβι και χαρτί, έκανα κι άλλα σχέδια, δυνάμεις και τάσεις και νούμερα πήραν πιο συγκεκριμένη μορφή στο κεφάλι μου. ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΤΩΡΑ; Όσο για σχέδια σε autocad, ούτε για αστείο... Πριν να ανοίξω το word, έκανα μια βόλτα από την πλατφόρμα ηλεκτρονικής μάθησης της σχολής. ΠΑΡΑΤΑΣΗ 2 ΜΕΡΕΣ! Ευκαιρία για ξεκούραση, πολύ ασχολήθηκα σήμερα. Δε γράφω κι ένα ποστ, γιατί μου γκρινιάζουν κιόλας; Κι όπως θα καταλάβατε, ναι ζω, απλά με το δικό μου, βραδυπόδειο τρόπο :Ρ