Wednesday, 26 January 2011

Black swan

-I'm sorry!
-Now stop saying that! That's exactly what I'm talking about. Stop being so fucking weak!


(ταυτίστηκε κανείς;)

Monday, 24 January 2011

Μου έχει λείψει η ικανοποίηση της επιτυχίας, μου έχει λείψει η αίσθηση ότι κάτι πάει όπως θα έπρεπε, μου έχει λείψει το βλέμμα των γονιών μου, των φίλων μου που λέει "μπράβο". Πιο πολύ, από όλα, θέλω αυτό, να μπορέσω να με δω μέσα από τα περήφανα μάτια των ανθρώπων που μ'αγαπάνε, αυτών που ελπίζω ότι σε λίγο καιρό δε θα ντρέπονται για την αιώνια φοιτήτρια, αλλά θα "θαυμάζουν" τη μηχανικό, και να νιώσω καλά, με την αίσια έκβαση των προσπαθειών μου και τη δική τους χαρά.

Καλή επιτυχία σε όλους μας!

Saturday, 22 January 2011

Διάλειμμα νούμερο 74,2

Θεωρία:
Η ώρα είναι 10.15, κι αν και είχα πει ότι θα κάνω διάλειμμα στις 11, όταν κλείνω τα μάτια βλέπω διανύσματα, πίνακες, χώρους και υποχώρους να παίζουν κυνηγητό, οπότε αποφάσισα να επισπεύσω τη διακοπή για διαφημίσεις. Paranoid android να παίζει στο youtube και συνεχίζουμε... Και ποιος θα την πληρώσει; καλά το κατάλαβες, αναγνώστη μου, ΕΣΥ! Πάρε ανάσα, ακολουθεί παραλήρημα!

Εξισώσεις - Αποδείξεις:
Ο καφές έχει παγώσει εδώ και ώρα, αλλά εξακολουθώ να πίνω μια γουλιά κάθε λίγο και λιγάκι, γιατί ξέρω ότι:

(λίγος ύπνος) + (γραμμική άλγεβρα) + (λίγος καφές) =
=black fairy νάνι αγκαλιά με το καρβουνολάπτοπ (1)

Άσε που ξέρω ότι αν πιω λίγο ακόμα θ'αρχίσω ή να χοροπηδάω χωρίς λόγο κι αιτία, ή να μπινελικώνω όλον τον κόσμο, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, απλά επειδή το μάτι μου αποφάσισε να γυρίσει ανάποδα. Άρα:

(πολύς καφές) + (γραμμική άλγεβρα) + (άγχος) + (κούραση) =
= black fairy στα πρόθυρα της νευρικής κρίσης (2)

Επειδή ακόμα δεν έχω αξιωθεί να δω τι θα κάνω με την καμμένη μητρική δουλεύω με το καβουρδιστήρι, δηλαδή ένα λάπτοπ ετών.. 7 ή κάτι τέτοιο, που στα χρόνια των υπολογιστών πλησιάζει τα 112, κι αν και έχει υπάρξει πολύ καλό μαζί μου, όταν κάνει γύρω στα 5 λεπτά για να κλείσει το ένα pdf και να ανοίξει το άλλο, θέλω απλά να το πετάξω από το μπαλκόνι, να πάω να βρω τα απομεινάρια του, και να χορέψω πάνω τους το "άναψε το τσιγάρο, δώσ΄μου φωτιά":

(1) + (2) + (αρχαίο λάπτοπ) = black fairy στα πρόθυρα του χορού (3)


Δια του λόγου το αληθές - Διαγράμματα, Εικόνες:


Παρατηρήστε:

1. Τα σε απόσταση μισού χεριού μπισκότα, γιατί διάβασμα και φαι πάνε χέρι χέρι.
2. Φυσικά, τον κυριότερο καταναλωτή κάρβουνου της ευρωπαϊκής ένωσης, με χαρακτηριστικό pdf ανοιχτό. Σιγά μην το κλείσω, για να περιμένω την υπόλοιπη ζωή μου να ανοίξει!
3. Το πλήθος των καλωδίων στο οποίο μπερδεύονται στιλό, μολύβια, τα χέρια μου κλπ
4. Την χωρητικότητας 0.5l κούπα καφέ με το Τζακ και τη Σάλλυ, που αυτές τις μέρες είναι ο καλύτερός μου φίλος (thank you! το καλύτερο δώρο ever!).
5. Το άγαλμα της μαύρης νεράιδας (thank tyou * 2) που σύμφωνα με τον κατασκευαστή θα έπρεπε να διώχνει του εφιάλτες, κι επειδή δεν το κάνει, λειτουργεί σαν stand για τα ακουστικά μου.

Συμπέρασμα:
Μέχρι τις 10 του Μάρτη θα έχω πτέρυγα με το όνομα μου σε γνωστό τρελοκομείο της Ελβετίας, το οποίο οι γονείς μου θα επιμένουν ότι είναι spa!

Ασκήσεις:
Αποφύγετε όλα τα παραπάνω (Μονάδες 100)

Bonus - Ευχή:
Καλή μας εξεταστική! Που να αρχίσει κιόλας! (Mονάδες 10)

Friday, 21 January 2011

Η πιο δυσνόητη λέξη του κόσμου

Νo
Nein
Non
ikke
Όχι
Niet
não
не
si
inte
değil
ei

Monday, 17 January 2011

Ευγενής (;;;) Άμιλλα

Ο ανταγωνισμός είναι γραμμένος στα γονίδιά μας, κι όχι μόνο τα δικά μας, αλλά και των ζώων, των φυτών, με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση της επιβίωσης του πιο δυνατού, του πιο ανθεκτικού, του πιο προσαρμοστικού, αυτού που τελικά θα μπορέσει να διαιωνίσει το είδος πιο αποτελεσματικά. Για πάρα πολλά χρόνια ήταν έτσι.
Στην πορεία, ο ανταγωνισμός, έχασε λίγη από τη σφοδρότητά του, κι έγινε απλά ένα κίνητρο να γίνεσαι καλύτερος. Η τουλάχιστον, αυτό πίστευαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, που είχαν τα πάντα έτοιμα, εκμεταλλευόμενοι ορδές δούλων και γυναικών ελάχιστα αξιολογότερων από τα ανάκλιντρα πάνω στα οποία φιλοσοφούσαν και ξεκουράζονταν στα διαλείμματα από την εκγύμναση του σώματός τους.
Στις σύγχρονες κοινωνίες, ωστόσο, που λίγο πολύ η επιβίωση θεωρείται δεδομένη, ο ανταγωνισμός έχει πάρει άλλη μορφή. Ποιός έχει το καλύτερο πτυχίο; το μεγαλύτερο βαθμό; τον πιο όμορφο σύντροφο; την καλύτερη δουλειά; το πιο ακριβό αυτοκίνητο; Και είναι τόσο έντονος, που στο τέλος μπορεί να καταλήξει να έχει εξίσου βίαιες εκφράσεις με τον ανταγωνισμό των ζώων για την επικράτηση του ισχυρότερου.
Τις πιο πολλές φορές, ανταγωνίζεσαι κάποιον που είναι όντως καλύτερος από σένα, θες να τον φτάσεις, να τον περάσεις, να είσαι ανώτερός του, όμως δεν ωθείς τον εαυτό σου πέρα από τα όρια. Αν δεν τα καταφέρεις, λες "ΟΚ, μαγκιά του, είναι καλύτερος", και ή συνεχίζεις να προσπαθείς, ή θέτεις άλλους στόχους.
Υπάρχουν, όμως, οι φορές, που βλέπεις κάποιον ανταγωνιστικά, όχι γιατί απλά αναγνωρίζεις ότι είναι αντικειμενικά καλύτερός σου, ότι έχει όσα θα ήθελες, ή θα μπορούσες, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, να έχεις κι εσύ, αλλά γιατί στο παρελθόν σου έχει πάρει κάτι, ή σου έχει φερθεί με τρόπο τέτοιο, που μέσα στο μυαλό σου έχεις αρχίσει μια σιωπηλή βεντέτα, που σε κατατρώει και σε κάνει επικίνδυνα ανταγωνιστικό και μίζερο.
Τότε είναι που περνάς ώρες ατέλειωτες στη δουλειά, αφιερώνοντας χρόνο σε μικρολεπτομέρειες, σε βλακείες, απλά για να είσαι καλύτερος, κι αυτό να αποτυπωθεί και στο μισθό σου, και στο αυτοκίνητο που οδηγείς, ή που κλείνεσαι στο δωμάτιό σου και διαβάζεις, αρνούμενος να κοιμηθείς, ή να φας, ή να αφιερώσεις χρόνο σε κάτι άλλο, γιατί θεωρείς ότι πάει χαμένος, ή που κάνεις δίαιτα μέχρι να σε παίρνει ο αέρας, για να μην είναι η παλιοπουτάνα που σου πήρε τον άντρα πιο αδύνατη από σένα.
Πού τελειώνει ο ευγενής, ο ωφέλιμος ανταγωνισμός, και που αρχίζει η παράνοια; Πότε ο αντίπαλός σου είναι πραγματικά καλύτερος από σένα, και πότε τον έχεις στήσει εσύ σε ένα βάθρο, που για κάθε βήμα που κάνεις εσύ, αυτός ανεβαίνει 2 ψηλότερα; Κι αν όντως δεις ότι κάτι δεν πάει καλά, πως αφήνεις την μικρόψυχη κακομοιριά σου στην άκρη, ώστε να επανέλθει το μυαλό σου στα φυσιολογικά του;

Saturday, 15 January 2011

Deficit attention disorder

Είναι που έχεις εξεταστική.
Και πρέπει να διαβάσεις.
Και ακόμα χειρότερα, προσπαθείς να το κάνεις.
Αλλά δε μπορείς, γιατί σου έχει μυρίσει παστίτσιο.
Κλείνεις τα μάτια για μια στιγμή, και η μύτη σου γεμίζει από την φανταστική ευωδιά. Το στόμα σου γεμίζει σάλια σαν να είσαι σκυλί στην ανάμνηση της γεύσης, της υφής, της ΙΔΕΑΣ.
Και η αηδία είναι που ξέρεις ότι αν δεν είχες εξεταστική, πιθανότατα αν είχες παστίτσιο μπροστά σου, δε θα το 'θελες, όπως άλλες 100 φορές πριν, που στο κουνούσαν κάτω από τη μύτη σου κι έλεγες όχι.
Κλείνεις το βιβλίο, και αφήνεσαι να φανταστιώνεσαι το πιστίτσιο.
Καλή όρεξη!

Wednesday, 12 January 2011

This is a place where i feel at home..

Είναι καταστάσεις και μέρη και συναισθήματα τόσο οικεία, τόσο ήρεμα, τόσο απλά και εύκολα, που νιώθεις σαν έχεις γεννηθεί μέσα σ'αυτά, κι όχι να έχεις οδηγηθεί εκεί μετά από προσπάθεια, από συμπτώσεις, από χίλιες δυο διαφορετικές επιλογές, δικές σου και άλλων...