Τη στιγμή που σκανάρεις τη συνταγη για τους -εκπληκτικούς σου- κουραμπιέδες για να τη στείλεις μέσω μειλ σε φίλη σου, για μια στιγμή το μυαλό σου ξεφεύγει από την -ούτως ή άλλως μηχανική- διαδικασία, σκέφτεσαι πως γίνεσαι σαν τη μάνα σου και λες "Μαλάκα.. μεγαλώσαμε!".
8 comments:
τι θα έλεγες για κουραμπιέδες μαύρους ?
@aerostatik
Μαύρους λόγω καψίματος ή σοκολάτας? :Ρ
λόγω μαύρης διάθεσης με σοκολάτα...
@aerostatik
ΟΧΙ! κουραμπιές είναι εκείνο το άσπρο που σε κάνει μπουρδέλο με την άχνη, όχι οι φλωριές με τη σοκολάτα!!!
πως θα φτειάξεις λευκό κουραμπιέ με μαύρη διάθεση ?
@aerostatik
Δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά όχι μόνο κατάφερα να φτιάξω πάλλευκους σαν περιστέρια κουραμπιέδες, είναι και απίστευτοι! :D Λες να μην είναι τόσο μαύρη η διάθεση τελευταία;
αα δεν ξερω τι λες, εγω φτιαχνω γλυκα απο μικρη και μου θυμιζει την παιδικη μου ηλικια, οχι τη μανα μου! Ασε που η μανα σου πιθανοτατα δεν θα ξερει καν πως να σκαναρει, οποτε εχουμε περασει σε new generation ζαχαροπλαστικη!
@yvris
Κι εμένα μ'αρέσει να φτιάχνω γλυκά, αλλά η διαδικασία ανταλλαγής συνταγών... μου έκατσε κάπως στραβά! Άσε που η μάνα μου σκανάρει, μη σου πω καλύτερα κι από μένα! :Ρ
Post a Comment