Monday, 19 December 2011

Ζαχαροπλαστική τέλος!

Τη στιγμή που σκανάρεις τη συνταγη για τους -εκπληκτικούς σου- κουραμπιέδες για να τη στείλεις μέσω μειλ σε φίλη σου, για μια στιγμή το μυαλό σου ξεφεύγει από την -ούτως ή άλλως μηχανική- διαδικασία, σκέφτεσαι πως γίνεσαι σαν τη μάνα σου και λες "Μαλάκα.. μεγαλώσαμε!".

8 comments:

aerostatik said...

τι θα έλεγες για κουραμπιέδες μαύρους ?

black fairy said...

@aerostatik
Μαύρους λόγω καψίματος ή σοκολάτας? :Ρ

aerostatik said...

λόγω μαύρης διάθεσης με σοκολάτα...

black fairy said...

@aerostatik
ΟΧΙ! κουραμπιές είναι εκείνο το άσπρο που σε κάνει μπουρδέλο με την άχνη, όχι οι φλωριές με τη σοκολάτα!!!

aerostatik said...

πως θα φτειάξεις λευκό κουραμπιέ με μαύρη διάθεση ?

black fairy said...

@aerostatik
Δεν ξέρω πως και γιατί, αλλά όχι μόνο κατάφερα να φτιάξω πάλλευκους σαν περιστέρια κουραμπιέδες, είναι και απίστευτοι! :D Λες να μην είναι τόσο μαύρη η διάθεση τελευταία;

yvris said...

αα δεν ξερω τι λες, εγω φτιαχνω γλυκα απο μικρη και μου θυμιζει την παιδικη μου ηλικια, οχι τη μανα μου! Ασε που η μανα σου πιθανοτατα δεν θα ξερει καν πως να σκαναρει, οποτε εχουμε περασει σε new generation ζαχαροπλαστικη!

black fairy said...

@yvris
Κι εμένα μ'αρέσει να φτιάχνω γλυκά, αλλά η διαδικασία ανταλλαγής συνταγών... μου έκατσε κάπως στραβά! Άσε που η μάνα μου σκανάρει, μη σου πω καλύτερα κι από μένα! :Ρ