Thursday, 24 November 2011

Όμορφος Κόσμος

"Και για πες... πως πάει με το Γ.;"
"Δεν ξέρω.. Δε με νοιάζει, δε ρωτάω. Είμαι καλά και χαρούμενη. Μου φτάνει."

Επί χρόνια ρωτούσα, προσπαθούσα να μάθω τα πάντα, να ελέγξω τα πάντα, και στο τέλος κατέληγα να κλαίω και παθαίνω κρίσεις πανικού, βλέποντας ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα από εκείνα τα πράγματα που ποτέ δε μπορείς να ελέγξεις. Έτσι, λοιπόν, απλά θα χαίρομαι τις μικρές στιγμές που μου χαρίζονται, δε θα κάνω ερωτήσεις των οποίων οι απαντήσεις θα ξέρω από πριν ότι δε θα μ'αρέσουν, θα ζω όσο πιο ήρεμα κι απλά μπορώ. Θα περπατάω χαμογελώντας και τραγουδώντας στο δρόμο, θα σηκώνω το τηλέφωνο όταν θα χτυπάει αλλά δε θα περιμένω κλαίγοντας από πάνω του, και καμιά φορά, θα σπρώχνω με τη σκούπα μου κανένα δυο πραγματάκια κάτω από το μαγικό χαλί που εξαφανίζει, έστω και προσωρινά, τα προβλήματα. Θα ξεκινάω για καφέ στα Χανιά και θα καταλήγω να πίνω κρασιά στο Ρέθυμνο, θα λέω 100 φορές καλημέρα, θα γελάω με την κολλητή μου και θα της λέω πως νιώθω ότι ζω σε ταινία και θα σπάω τα νεύρα όλων όσων με ξέρουν μέσα στη μαυρίλα με το σημαντικά χαμηλότερο iq μου και το βλαμμένο χαμόγελο που έχει κολλήσει στη φάτσα μου εδώ και μέρες..

4 comments:

maria said...

ΘΕΑ!!! απίστευτο το πώς συντονιζόμαστε ρε κορίτσι... είμαι ακριβώς στην ίδια φάση!!!!
ένα ωραίο που άκουσα τελευταία: "Το πιο επικίνδυνο πράγμα είναι μια ιδέα στην ώρα της!"
οι ιδέες μας κινούνται και μεταδίδονται σαν ιός!!!! και αυτή τη φορά κάτι μου λέει πως γυρίζει ο τροχός! σε φιλώ!

black fairy said...

@maria
Γενικά οι ιδέες είναι επικίνδυνα πράγματα! :Ρ
Όλα είναι μια χαρά. Τέλος.
φιλιά

MoonWalker said...

"..Ζήσε μονάχα τη στιγμή, και άσε το μετά, ένα σωσίβιο η ζωή, που ξεφουσκώνει αργά.."
Πυξίδα-Πυξ Λαξ

black fairy said...

@MoonWalker
Όποιο τραγούδι και να σε εκφράζει, ευπρόσδεκτο :)