Saturday, 23 July 2011

Μήπως τελικά να μη μεταναστεύσω;

Ο έρωτάς μου για τις Σκανδιναβικές χώρες είναι νομίζω πασιφανής, τόσο μέσα απο αυτά που γράφω εδώ μέσα, όσο και από τις συζητήσεις μου με φίλους, αλλά και από την τάση μου να μεταναστεύσω προς τα χιόνια. Εν μέρει, η αγάπη μου αυτή είχε δημιουργηθεί από το γεγονός ότι βρίσκονται χρόνια μπροστά σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος -που είναι και το αντικείμενό μου-, ότι το εκπαιδευτικό τους σύστημα κάνει το δικό μας σκόνη, η δικαιοσύνη τους, αν και τυφλή, βλέπει πολύ καλύτερα από τη δική μας που κουτουλάει στον τοίχο, κλπ κλπ κλπ, αλλά κυρίως, γιατί η κοινωνία εκεί είναι πιο ανοιχτόμυαλη και ανεκτική απέναντι στο -οποιασδήποτε μορφής- διαφορετικό. (Εντάξει είναι και οι ψηλοί, ξανθοί, ανοιχτομάτηδες γκόμενοι, αλλά προσπαθώ να γράψω σοβαρό ποστ.)
Δεν είχα πάρει πολύ χαμπάρι, για να είμαι ειλικρινής, μέχρι χτες το απόγευμα, που είδα μέσα από το fan page που διαχειρίζεται ο ίδιος, το Sivert Hoyem να γράφει: "A huge explosion hit the government buildings in Oslo an hour ago. Talk of more than one blast, many severely wounded and one dead so far, the number is likely to rise. Windows shattered all over downtown Oslo, the explosion could be felt all the way up to our house in St.Hanshaugen, 500 meters away. Possibly a terrorist attack. Totally unreal. This isn't happening in my city.." και η αλήθεια είναι ότι ήθελα πολύ μέσα μου να πιστεύω ότι πρόκειται για έκρηξη αερίου, κι ας ήξερα ότι οι πιθανότητες ήταν μάλλον πολύ μικρές.
Λίγες ώρες μετά, κι ενώ με φρίκη παρακολουθούσα τα της πρώτης επίθεσης, έμαθα για τη δεύτερη, στο νησί Ουτόγια, όπου ένας ακροδεξιός, μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό, εισχώρησε σε μια κατασκήνωση της πολιτικής νεολαίας του AUF, σκοτώνοντας άλλα (εως τώρα) 84 άτομα. "Ο δράστης κυνηγούσε επί μία ώρα τα θύματά του και μάλιστα πυροβολούσε από δύο φορές για να βεβαιωθεί πως οι σφαίρες του έβρισκαν στόχο." αναφέρεται στην είδηση στο In.gr και απλά απορώ, ποιός άνθρωπος που θέλει να λέγεται άνθρωπος μπορεί να το κάνει αυτό, ότι πεποιθήσεις και να πρεσβεύει;
Ανεξάρτητα από τη χώρα στην οποία συμβαίνει κάτι τέτοιο, ή τους "λόγους" που μπορεί να είχαν αυτοί που το προκάλεσαν, δε γίνεται να μην απορήσεις.. Αν συμβαίνουν κι εκεί, πως είναι δυνατόν να κατακρίνονται από το εξωτερικό οι διαδηλώσεις και οι -καταδικαστέες αλλά κατανοητες σε ένα βαθμό- βίαιες αντιδράσεις ενός λαού που του λείπει παιδεία, πίστη στη δικαιοσύνη, στους κυβερνώντες και στους θεσμούς, που καταπιέζεται καθημερινά από χίλιες δυο μεριές;  


ΥΓ: Αγαπητοί ακροδεξιοί, ξέρω πως δεν είναι πολύ δύσκολο να με βρείτε, κι όλο και σας μπαίνω στη μύτη τώρα τελευταία. Μια παράκληση, λοιπόν. Αν έχετε σκοπό να μου την πέσετε, κάντε το σε μένα, αφήστε τους δικούς μου και τους φίλους μου ήσυχους.

No comments: