Sunday, 15 May 2011

Εθνική Ανωριμότητα

Το πρωτοπήρε το μάτι μου σε κάποια φάση τα ξημερώματα. Κατηγορείται ο Στρος Καν για την απόπειρα βιασμού μιας καμαριέρας στην Νέα Υόρκη.
Η είδηση έκπληξη δε μου προκαλεί, για να είμαι ειλικρινής. Άνθρωποι Άτομα που κατέχουν θέσεις εξουσίας φτιάχνονται και στο σεξ από παιχνίδια δύναμης, και δεν είναι απίθανο σε κάποια φάση να κάνουν κάτι τέτοιο. Ούτε ο πρώτος θα ήταν ούτε ο τελευταίος. Κάποια πράγματα είναι εθιστικά. 
Δε λέω ότι το έκανε. Ούτε ότι δεν το έκανε. Δεν το ξέρω και δε με νοιάζει. Τροφή για σκέψη, ωστόσο, προσφέρεται από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη είδηση συμπίπτει χρονικά με μια πιθανή υποψηφιότητά του για την Προεδρία της Γαλλίας. Και δεν θα ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά που τέτοιου είδους σκάνδαλα σκάνε "εντελώς τυχαία" για να γίνει αυτή η πιθανότητα, απιθανότητα (επηρεασμός από το the Good Wife, check!). Είναι και που ο Νικολά, όπως λέει και η μαμά μου, είναι κωλοπαιδαράς δεν είναι και το καλύτερο παιδί. Λέω τώρα εγώ.
Αυτό που μου έχει κάνει τραγική εντύπωση είναι η αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας στη συγκεκριμένη είδηση. Ένα αίσθημα χαιρέκακης ανακούφισης. Ένα μικρούλι ειρωνικό χαμόγελο. Μια φουσκίτσα πάνω από το κεφάλι: "είναι κι αυτός άνθρωπος και κάνει μαλακίες. όχι μόνο εμείς." Το βλέπεις στη φάτσα του κόσμου που συναναστρέφεσαι, ακόμα και των δημοσιογράφων, όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν. (βλέπε κι εδώ.)
Δεν μπορώ παρά να το βρω από αστείο, ως τραγικό. Τραγελαφικό. Είναι τόσο ανώριμη αυτή η αντίδραση, και μου θυμίζει παιδάκια, που χαίρονται όταν πάει στο γραφείο του διευθυντή για να τιμωρηθεί αυτός που βγήκε πρόεδρος της τάξης, ενώ κι αυτά είχαν βάλει υποψηφιότητα με σκοπό να πάρουν το "αξίωμα". Λες και μια στραβοτιμωνιά από τη μεριά του Στρος Καν θα αναιρέσει το γεγονός ότι χρωστάμε κάτι λιγότερο (ακόμα) από 350 δις ευρώ (καινούρια γνώση, τη μοιράζομαι με όλους). 
Αντί να κοπανάμε το κεφάλι μας για τις επιλογές προσώπων που έχουμε κάνει ψηφίζοντάς τους τόσα χρόνια, και δίνοντάς τους έτσι (νομίζουν) το δικαίωμα να κάνουν την οικονομία μπουρδέλο, ανοίγουμε βεντέτες με ανθρώπους που δεν έχουν σχέση , και που στην τελική οι προαναφερθέντες αντιπρόσωποί μας, αναγνωρίζοντας για μια φορά την ανικανότητά τους, τους φώναξαν για να μας βοηθήσουν να βάλουμε μια τάξη. Με όποια αποτελέσματα μπορεί αυτό να είχε.
Σ'αυτό το σημείο κάποιοι που με ξέρουν καλά θα αναρωτηθούν τι έχω με τις βεντέτες, ΕΓΩ που για εντελώς άσχετους και προσωπικούς λόγους έχω ξεκινήσει βεντέτα με γνωστή εταιρεία πετρελαιοειδών. Δεν έχω θέμα μ'αυτό. 
Όλοι τρώμε τα -λογικά ή παράλογά μας κολλήματα με πράγματα, θεσμούς ή ανθρώπους- αλλά είναι τουλάχιστον γελοίο όταν μιλάμε για μια αρκετά μεγάλη μερίδα ενός λαού. Να παίρνουμε κάτι εντελώς άσχετο και να το μετατρέπουμε σε προσωπική μας νίκη από το πουθενά. Είναι απλά χαζό.
Χωρίς να θέλω να τον υπερασπιστώ, αλλά απλά να τονίσω το άκυρο της υπόθεσης, προτείνω να σοβαρευτούμε λίγο, και να κοιτάξουμε τα δικά μας λάθη. Κανείς από μας δεν είναι αναμάρτητος, έτσι;

2 comments:

anna said...

Για μένα τα χειρότερα σχόλια είναι αυτά του τύπου: Το "άτακτο" αφεντικό του ΔΝΤ. Η κατηγορία εναντίον του είναι απόπειρα βιασμού και ομηρία και απαιτείται μεγαλύτερη σοβαρότητα από από τις κοροϊδίες για μπερμπαντιές.
Δεν ξέρω αν ευσταθούν οι κατηγορίες ή όχι από τη στιγμή που υπάρχει κταγγελία όμως θα έπρεπε να είναι πιο προσεχτικοί όλοι αυτοί που κάνουν τέτοιες αναφορές και λιγότερο χαιρέκακοι όπως λες κι εσύ.

black fairy said...

@anna
Ε ναι, ο βιασμός είναι βιασμός και απαιτείται προσοχή, και σεβασμός στο
θύμα.