Wednesday, 4 May 2011

Μουσική Ψυχιατρική

Ο τρόπος που δουλεύει ο εγκέφαλός μου πιστεύω ότι σε κάποια χρόνια θα είναι αναγνωρισμένη ασθένεια ή μορφή διανοητικής καθυστέρησης, με το δικό της επίσημο όνομα και θα είναι κάτι ανάμεσα στο Αλτσχάιμερ και το σύνδρομο Άσπεργκερ. Δε γίνεται να είσαι 24 και να μη θυμάσαι για ποιο λόγο έφυγες από το δωμάτιό σου πριν 30 δευτερόλεπτα για να πας στο μπάνιο, αλλά να θυμάσαι απόλυτα καθαρά και με την παραμικρή λεπτομέρεια πράγματα που έγιναν μέρες ή χρόνια πριν: εικόνες, ήχους, μυρωδιές, αλλά και το πως ένιωθες εκείνη τη μικρή στιγμή στο χρόνο.
Σαν το πρώην κλασικό 15χρονο που είχε τρελή καύλα με τους Nirvana σ'όλη την πορεία προς την ενηλικίωσή του, όταν ανακάλυψα πως στο μουσικό σύμπαν υπάρχουν οι Foo Fighters, οι Queens of the Stone Age και τα υπόλοιπα συγκροτήματα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν κάποια σχέση, δεν μπόρεσα να μην τα αγαπήσω, μόνο και μόνο γιαυτό. Κι όλα αυτά, όχι μόνο για τη μουσική, αλλά κυρίως για τις στιγμές ή τα συναισθήματα που είχα όταν την άκουγα. Αν ψάξει κάποιος μαζί μου την *ανύπαρκτη* λίστα με τα *άπειρα* αγαπημένα μου κομμάτια, δε θα με ακούσει ούτε για μια στιγμή να λέω "α το σόλο στο 3.14 είναι από τα καλύτερα της μουσικής". Θα ακούσει όμως χιλιάδες φορές να λέω "αυτό μου θυμίζει τον Χ ή την Ψ" ή "αυτό το άκουγα στο repeat για μέρες όταν έγινε αυτό".
Όταν, πριν λίγες μέρες, συνειδητοποίησα πως βγάλανε οι Foo Fighters δίσκο, πέρα από την κλασική χαρά (που πολλές φορές καταλήγει σε απογοήτευση) ότι κάποιοι άνθρωποι που εμπιστεύεσαι βγάλανε καινούρια μουσική, μου ήρθε πάλι στο ελαττωματικό μυαλό, ένας χείμαρρος αναμνήσεων με τη μουσική να παίζει κυρίαρχο ρόλο...

Ένα παλιό, εδώ και χρόνια αγαπημένο, "φορτωμένο" με μια από τις πιο σημαντικές στιγμές μου.. αυτό.

Κι ένα καινούριο, δυνητικά αγαπημένο, που περιμένει να γεμίσει με φωνές και φάτσες και μουσικές.. αυτό.


2 comments:

milka said...

Και εγω το ιδιο παθαινω.. Μπορει να θυμαμαι την παραμικρη λεπτομερεια απο το παρελθον στιγμες που ολοι οι υπολοιποι μπορει να εχουν ξεχασει και να μην θυμαμαι τι ηθελα να κανω στην κουζινα και να ξαναγυριζω πισω στο δωματιο μου... Τραγουδια μου θυμιζουν διαφορες περιοδους της ζωης μου, διαφορα ατομα, εποχες κλπ... Οπως και τα αρωματα...Ειναι περιεργο ετσι..

black fairy said...

@milka
Είμαστε πολύ τελικά :)