Wednesday, 30 June 2010

Θα 'θελα...

Αφού πτυχίο δε με βλέπω να παίρνω άμεσα...

Sunday, 20 June 2010

Από Μήτσος.. Μητσοτάκης!

Όσοι με ξέρουν έχουν καταλάβει περισσότερο ή λιγότερο, ότι δεν είμαι το κλασσικό κοριτσάκι. Κάνω καλύτερη παρέα με ένα μάτσο αγοριών, παρά με κορίτσια, δεν με νοιάζουν πολύ τα ρούχα και βαριέμαι τα ψώνια μέχρι θανάτου, δεν με πιάνουν τα κλάματα με "καφρίλες", δεν κοκκινίζω με σεξουαλικά αστεία, βρίζω σα λιμενεργάτης, δε φοράω φούστες... Ο μπαμπάς μου μάλιστα, ενώ έχει και ένα γιο, τον τελευταίο καιρό φωνάζει εμένα για να δούμε mundial, και τον έχω εκπλήξει με τις γνώσεις μου πάνω στο άθλημα -αν και ακόμα πρέπει να τον βάζω κάθε φορά να μου εξηγεί το γαμημένο το οffside, για να το καταλάβω για 3 λεπτά και να το ξεχάσω ως το επόμενο.
Είναι, έτσι, εύκολα κατανοητό, γιατί δε με πειράζει πολύ όταν με φωνάζουν οι φίλοι, οι γονείς μου και ο καλός μου πλέον, "Μήτσο", και με κοροιδεύουν για τη νταλίκα και το μουστάκι μου.

Τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, το έχω πάει ένα βήμα παρακάτω. Η γκαντεμιά που με δέρνει, δίπλα από το μήτσο κόλλησε και ένα τάκη, κι έτσι είμαι πια ο "Μητσοτάκης".
Απλά παραδείγματα του γιατί έγινε αυτό παραθέτω παρακάτω:
1. Δεν μπορώ να πιάσω ποτήρι ή άλλο εύθραυστο αντικείμενο, χωρίς να πέσει κάτω, να γίνει θρύψαλα, να με κόψει και να κάνει τον κόσμο μπουρδέλο.
2. Πάω να δώσω μάθημα που έχω ξεπατωθεί να διαβάζω επί βδομάδες, δεν μπορώ να μάθω 2 πράγματα, κι αυτά όχι μόνο πέφτουν, αλλά και παίρνουν μαζί τις 5 από τις10 μονάδες, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν σίγουρο ότι το μάθημα πάει για Σεπτέμβρη.
3. Τη μέρα που δίνω το δεύτερο μάθημα της εξεταστικής, και με ήδη κακή διάθεση λόγω της προηγούμενης αποτυχίας, ξυπνάω με πυρετό, παρά τους 40 βαθμούς που φτάνει η θερμοκρασία περιβάλλοντος.
4. Σαν να μην έφτανε ο άκυρος πυρετός, έρχεται και η περίοδος, και με ρίχνει τέζα δυο μέρες, με αποτέλεσμα να πάει το διάβασμά μου ακόμα πιο πίσω.

.. και η εξεταστική δεν έχει φτάσει ακόμα στη μέση της. Να δω πότε θα σπάσω και τα 4 άκρα μου μαζί..

Θα σας παρακαλέσω, αγαπητοί μου αναγνώστες, να χτυπήσετε κανένα ξύλο, να κάνετε το σταυρό σας, να φτύσετε στον κόρφο σας, να κάνετε ένα ευχέλαιο, αν έχετε παπά πρόχειρο, γιατί δεν ξέρω αν διαβάζοντάς με, θα αποκτήσετε κι εσείς την ικανότητα να καταστρέψετε τον κόσμο, απλά κάνοντας αισιόδοξες σκέψεις και σχέδια! :Ρ

Thursday, 17 June 2010

Είχα πάει σε μια ορκωμοσία πρόσφατα, και μεταξύ των άλλων, οι πτυχιούχοι οικονομολόγοι -πλέον- ορκίζονταν ότι θα αποφεύγουν κάθε άδικη πράξη.
Κοιτώντας σήμερα γύρω μου κατά την εξέταση του μαθήματος που έδινα για 3η ή 4η φορά και πιθανότατα πήρα για ακόμα μια φορά τα 3 μου, κατάλαβα γιατί εμείς δεν έχουμε ορκωμοσίες, αλλά τελετές απονομής διπλωμάτων.
Γιατί εμείς οι υπέρτατοι επιστήμονες, με την ηλιθιότητα να περάσουμε και την επιμονή, υπομονή και τα αρχίδια να υπομείνουμε και πιθανότατα να τελειώσουμε το πολυτεχνείο, με τα μαθήματα και τα καψώνια που αυτό συνεπάγεται, μαθαίνουμε και κάτι ακόμα, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση μ'αυτά που οι απόφοιτοι άλλων ιδρυμάτων ορκίζονται. Μαθαίνουμε να λέμε ψέματα, να κλέβουμε και να εξαπατούμε, όχι μόνο αυτούς που βρίσκονται ιεραρχικά πάνω από εμάς, αλλά και τους ισότιμούς μας, χωρίς το παραμικρό αίσθημα αλληλεγγύης.
Είναι τραγελαφικό σε ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα να επιβραβεύονται και να είναι παραδείγματα προς μίμηση άτομα που αντιγράφουν στις εργασίες και στις εξεταστικές, και όλα αυτά εις βάρος αυτών που δουλεύουν φιλότιμα μόνοι τους, ίσως χωρίς τα εντυπωσιακά αποτελέσματα των πρώτων, μια και αυτοί ξεκινούν από μηδενική βάση, και χωρίς κάποια "βοήθεια".
Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο που οι μηχανικοί "έξω στην πιάτσα" ψάχνουν και βρίσκουν συνεχώς καινούριους, ευφάνταστους τρόπους να εκμεταλλεύονται τους πελάτες τους, να φοροδιαφεύγουν και να κινούνται υπόγεια προς την ικανοποίηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών. Είναι μια νοοτροπία με την οποία γαλουχήθηκαν από τα 18 έως τα 23 τους, και που από ένα σημείο και πέρα αντιλήφθηκαν πως ήταν η μόνη που θα μπορούσε να τους πάει μπροστά, δεδομένου του ότι δε θα μπορούσαν να υπερνικήσουν τον ανταγωνισμό με το σταυρό στο χέρι.
Δεν έχω αυταπάτες, δεν νομίζω ότι είναι έτσι όλοι παντού, προφανώς και όχι. Και ξέρω ότι δεν είναι μόνο οι μηχανικοί σάπιοι ως το κόκαλο. Είναι και οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι δημοσιοι υπάλληλοι, οι .....
Όμως πάντοτε πίστευα πολύ ρομαντικά πως ένα ίδρυμα που βγάζει άρτια τεχνικά καταρτισμένους επιστήμονες θα έπρεπε να τους δίνει και τα εφόδια για να χρησιμοποιήσουν τη γνώση τους αυτή για το καλό, και όχι αποκλειστικά και μόνο το δικό τους..

Wednesday, 16 June 2010

Αλλαγές

Επειδή ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, κι επειδή δεν είμαι πια το κοριτσάκι που έκλαιγε τη μοίρα του πριν από 3 και βάλε χρόνια, κι ακόμα επειδή γενικά προσπαθώ να αλλάξω πολλά πράγματα στη ζωή μου, κι επειδή είναι πλέον πολύ εύκολο..

όχι πια μαυρίλα!
(ελπίζω η αλλαγή
να εφαρμοστεί στο 110%
και στο ύφος και περιεχόμενο
των κειμένων)

Wednesday, 9 June 2010

There and back again..

Κάθε φορά που αφήνω τα Χανιά πίσω για λίγο, ή και για περισσότερο, επιστρέφω όλο και πιο αποφασισμένη να τα εγκαταλείψω για πάντα..
Τόσο την πόλη,
όσο και πολλά από όσα αυτή σημαίνει για μένα..