Πόσο πίσω με πήγες! Ωραίο κομματάκι. Η ερώτηση πότε απευθύνεται σε μας, πότε σε άλλους. Όταν απευθύνεται σε σένα, απαντάς, κανείς αυτοκριτική και είναι στο χέρι σου να διορθώσεις αν θες. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν πρέπει ο άλλος να κάνει αυτά. Και δεν έχουμε όλοι την ίδια διάθεση.. Καλησπέρες..
@fragile dreams Ένιωθα τόσο άσχημα όταν με ρωτούσε εμένα αν είχα καταλάβει τι είχα κάνει τότε, γιατί ήξερα τί είχα κάνει και γιατί, και πίστευα πως δε θα μου έκανε ποτέ κάτι ανάλογο εκείνος. Προφανώς ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έκανε χειρότερα από μένα.. Ας μείνουμε στο κομμάτι, λοιπόν :)
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις. Έχω βρεθεί στην θέση του «θύματος» αλλά και του «θύτη». Και καμία δεν είναι εύκολη. Πολλές φορές κατηγορούμε χωρίς να σκεφτόμαστε τι μπορεί να οδήγησε τον άλλο στο να κάνει κάτι κακό. Όταν είσαι πληγωμενη δεν μπορείς να σκεφτείς καθαρά.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ξέρω την συγκεκριμένη περίπτωση κι έτσι δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Μιλάω γενικά. ; )
Α! Μία μικρή γωνίτσα με γκρι και ροζ... Συγνώμη, είδα φως και μπήκα... Ή μάλλον σκοτάδι... nice. Δεν έφερα γλυκά. Μάλλον χαζές σκέψεις. Και γιά να είμαι εντός θέματος, κάθε μέρα κάνουμε στους άλλους πράγματα που για μας είναι ασήμαντα, και μπορεί να πληγώνουν απίστευτα. Και πληγωνόμαστε από μικροπράγματα που για άλλους είναι αμελητέα... Πόσα μερμήγκια άραγε πατάμε σε κάθε βολτίτσα στο δάσος? Sorry για το ανώνυμο, αλλά ήδη νυστάζω... ωραία γωνίτσα, black fairy. Καλή δύναμη... θα τη χρειαστείς...
@Anonymous Καλώς ήρθες στη γωνίτσα μου ανώνυμε. Δίκιο έχεις.. αλλά καμιά φορά, αυτά που μας πληγώνουν δεν είναι και τόσο μικρά ή αμελητέα. Καμιά φορά δεν υπάρχουν καν αμφιβολίες σ'αυτούς που τα κάνουν για το αν θα μας πληγώσουν ή όχι. :)
Ναι, νεραϊδούλα, διάβασα λίγο παραπάνω σήμερα, έχεις δίκιο. Και τότε δυστυχώς πονάει πάρα πολύ... Ψάχνουμε δικαιολογίες στον άλλο καμμιά φορά, για να αισθανθούμε καλύτερα, να νομίζουμε ότι μας πρόδωσε λιγότερο. Είναι σαν την ασπιρίνη... περνάει λίγο - ίσως - ο πόνος, μα δεν δίνει θεραπεία... την θεραπεία την φέρνει ο χρόνος σε αυτά τα πράγματα, μα μέχρι τότε και το παυσίπονο ίσως βοηθάει... ώ είμαι πολυλογάς και καμμιά φορά λέω βλακείες...
Το τραγούδι είναι όμορφο... Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Το να σου "την κάνει" κάποιος μια και καλή, ή να σε πληγώνει λίγο-λίγο, να μην ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου, να δίνει λιγότερα από όσα παίρνει...
@Anonymous Μπορούμε; Οι φορές που δεν τα καταφέρνουμε είναι τόσο περισσότερες, που με κάνουν να αναρωτιέμαι μήπως οι φορές που το κάνουμε είναι οι εξαιρέσεις τελικά..
Θα έλεγα ότι δεν μπορούμε. Όμως τελικά το κάνουμε, αφού κάποια στιγμή όλοι έχουμε ξεπεράσει δυσάρεστα ή τραγικά γεγονότα που μας έχουν συμβεί... Απλά παίρνει χρόνο. Όταν αφορά μία σχέση, η διαδικασία αυτή επιταχύνεται δραματικά με μία αντικατάσταση (το τέλειο φάρμακο). Μέχρι τότε, ίσως μας αρέσει να ξύνουμε τις πληγές μας (το κάνω και εγώ, φυσικά...)
@Anonymous Πίστεψέ με.. Κάποια στιγμή δεν αντέχεις άλλο το θέαμα της πληγής που έχει γεμίσει πύον και τον πόνο, και σταματάς.. Η αντικατάσταση δεν ξέρω αν είναι λύση, το έχω δοκιμάσει στο παρελθόν και δεν είχε δουλέψει πολύ καλά.. Είναι μια ιδέα πάντως..
Η αντικατάσταση έχει τον κίνδυνο (την βεβαιότητα?) ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί κανείς πάλι στα ίδια... ειδικά όταν είναι άνθρωπος που τα δίνει όλα και δίνεται ανεπιφύλακτα... Πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός, να μην πληγωθεί. Αλλά στο να ξεπεράσει μία σχέση, έχω δει ότι βοηθάει... Ιδανικά πρέπει κανείς να μαθαίνει από τα λάθη του και να κρατάει "πισινή". Είναι θέμα χαρακτήρα, και είναι εύκολο μόνο στη θεωρία...
@Anonymous Για την ώρα ψάχνω τρόπους να κάνω αόρατο το πλαστικό με τις φουσκίτσες για να τυλιχτώ καλά μ'αυτό και να μη μπορεί να με αγγίξει ποτέ και κανείς..
@Anonymous Βλέπω ότι η χαρά που σου δίνει το άγγιγμα (κυριολεκτικά η μεταφορικά, όπως θες) είναι για λίγο, και μετά πονάει η απουσία του. Δεν είναι, λοιπόν, λογικό να ψάχνω τρόπο να την αποφύγω;
Δεν ξέρω αν υπάρχει λογική σε αυτά τα πράγματα... και θα ήταν πολύ πρόχειρο να έδινα οποιαδήποτε συμβουλή... Μία σχέση, δίνει όμορφα συναισθήματα και "αισθήματα", που νομίζω ότι αξίζουν τον κόπο και τον κίνδυνο. Δεν είναι απαραίτητο να κρατήσει λίγο, είναι θέμα τύχης και προσωπικής επιλογής... Θα'θελα να είναι μία φάση σου απλώς, είναι πολύ νωρίς να κλειστείς στον εαυτό σου...
Εγώ πάντως πιστεύω ότι είναι λάθος (και δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τέτοιες λέξεις) να αποστειρώνεις τον εαυτό σου. Με αυτό τον τρόπο χάνεις όχι μόνο τις πληγές, αλλά τα πάντα. Για να γευτείς τη μυρωδιά από ένα τριαντάφυλλο, μπορεί να χρειαστεί να ματωσεις από τα αγκάθια του. Αν δεν είσαι διατεθειμένη να πληγωθείς θα πεθάνεις χωρίς να ξέρεις πώς μυρίζει. Αγκάλιασε τη φωτιά και νιώσει τη να σου καίει μέχρι και το τελευταίο σου κύτταρο. Μετά κοιτά τα εγκαύματα και νιώσει χαρά γι' αυτό που σε έκανε να νιώσεις ζωντανή. Και μην ξεχνάς.. Αυτός που δεν κάνει λάθη, πιθανότατα δεν κάνει τίποτα..
Breathe, breathe in the air Don't be afraid to care Leave, but don't leave me Look around Choose your own ground
Long you live and high you fly And smiles you'll give and tears you'll cry And all you touch and all you see Is all your life will ever be
Run, rabbit run Dig that hole, forget the sun And when at last the work is done Don't sit down It's time to dig another one
For long you live and high you fly But only if you ride the tide And balanced on the biggest wave You race towards an early grave
Ρε σεις, εδω που μένω αμα ακουσετε πως τσακώνεται το απο πανω και το διπλα μου ζευγάρι θα τρομοκρατηθείτε!!!
Δεν ξέρετε πόσο ευτυχισμένος αισθάνομαι που δεν χρειάστηκε ποτέ να φτάσω ποτέ με καμια σχέση μου σε αυτό το επίπεδο. Δεν λεω οτι δεν σπάγαμε αυγα, αλλά εδω μιλάμε για περιπτώσεις παράννοιας καθημερινά!!!
Και είναι και νεα ζευγάρια...
δεν ξέρω, τι να πω, ίσως φταίει και το ζήτημα της κρίσης που δημιουργεί ενα σωρό αδιέξοδα...
@fragile dreams Ίσως σε λίγο καιρό να είμαι πιο ανοιχτή και έτοιμη "για νέες ήττες για νέες συντριβές". Για την ώρα θέλω να ανοίξω μια ωραιότατη τρυπούλα και να κρυφτώ εκεί μόνη μου κ ασφαλής..
@poexania Δε νιώθεις καλά τώρα που είσαι μόνος σου και δεν έχεις κανέναν να σου σπάει τα παπάρια (με το παρδόν) και πιάτα στο κεφάλι; Δεν έρχεσαι ουσιαστικά στα λόγια μου;
Νεράιδα, μερικές στιγμές είναι έτσι(αν και εγω ποτέ δεν τσακωνώμουνα τόσο έντονα, είμαι γενικά ήρεμη δύναμη), δηλαδή να μην έχεις κανένα να σου μουρμουρίζει που ασχολείσαι περισσότερο με τον υπολογιστή απο αυτήν, που δεν βγαίνεις με τις παρέες της κλπκλπ.
Μερικές φορές όμως, κάποια πράγματα δεν τα γεύεσαι, και κάποιες νύχτες δεν περνούν εύκολα, γιατί αισθάνεσαι ότι έχεις να δώσεις κάτι, αλλά δεν ξέρεις που.
Όλα τα πράγματα έχουν και τα καλά τους και τα κακά τους, όλα τα πράγματα τελειώνουν κάποτε, το ζήτημα είναι, ότι επειδή τελειώνουν, δεν σημαίνει ότι δεν τα απόλαυσες. Σου έχω ξανακάνει το παράδειγμα με τις διακοπές, το ότι κάποια στιγμή οι διακοπές τελειώνουν και πρέπει να επιστρέψεις στις υποχρεώσεις σου και στραβομουτσουνιάζεις, δεν σημαίνει ότι οι διακοπές σου δεν ήταν καλές ή ότι δεν σου έκαναν καλό. Με τις ανθρώπινες σχέσεις τα πράγματα εναι πιο πολλύπλοκα και φτάνουν σε μεγαλύτερο βάθος ψυχής, αλλιώς τι νόημα θα είχε;
53 comments:
Πόσο πίσω με πήγες! Ωραίο κομματάκι.
Η ερώτηση πότε απευθύνεται σε μας, πότε σε άλλους. Όταν απευθύνεται σε σένα, απαντάς, κανείς αυτοκριτική και είναι στο χέρι σου να διορθώσεις αν θες. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν πρέπει ο άλλος να κάνει αυτά. Και δεν έχουμε όλοι την ίδια διάθεση..
Καλησπέρες..
@fragile dreams
Ένιωθα τόσο άσχημα όταν με ρωτούσε εμένα αν είχα καταλάβει τι είχα κάνει τότε, γιατί ήξερα τί είχα κάνει και γιατί, και πίστευα πως δε θα μου έκανε ποτέ κάτι ανάλογο εκείνος. Προφανώς ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα έκανε χειρότερα από μένα..
Ας μείνουμε στο κομμάτι, λοιπόν :)
Καταλαβαίνω πώς νιώθεις. Έχω βρεθεί στην θέση του «θύματος» αλλά και του «θύτη». Και καμία δεν είναι εύκολη. Πολλές φορές κατηγορούμε χωρίς να σκεφτόμαστε τι μπορεί να οδήγησε τον άλλο στο να κάνει κάτι κακό. Όταν είσαι πληγωμενη δεν μπορείς να σκεφτείς καθαρά.
Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ξέρω την συγκεκριμένη περίπτωση κι έτσι δεν μπορώ να εκφέρω άποψη. Μιλάω γενικά. ; )
@fragile dreams
Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνουν παρεξηγήσεις :)
Α! Μία μικρή γωνίτσα με γκρι και ροζ... Συγνώμη, είδα φως και μπήκα... Ή μάλλον σκοτάδι... nice. Δεν έφερα γλυκά. Μάλλον χαζές σκέψεις. Και γιά να είμαι εντός θέματος, κάθε μέρα κάνουμε στους άλλους πράγματα που για μας είναι ασήμαντα, και μπορεί να πληγώνουν απίστευτα. Και πληγωνόμαστε από μικροπράγματα που για άλλους είναι αμελητέα... Πόσα μερμήγκια άραγε πατάμε σε κάθε βολτίτσα στο δάσος? Sorry για το ανώνυμο, αλλά ήδη νυστάζω... ωραία γωνίτσα, black fairy. Καλή δύναμη... θα τη χρειαστείς...
@Anonymous
Καλώς ήρθες στη γωνίτσα μου ανώνυμε. Δίκιο έχεις.. αλλά καμιά φορά, αυτά που μας πληγώνουν δεν είναι και τόσο μικρά ή αμελητέα. Καμιά φορά δεν υπάρχουν καν αμφιβολίες σ'αυτούς που τα κάνουν για το αν θα μας πληγώσουν ή όχι. :)
Ναι, νεραϊδούλα, διάβασα λίγο παραπάνω σήμερα, έχεις δίκιο. Και τότε δυστυχώς πονάει πάρα πολύ... Ψάχνουμε δικαιολογίες στον άλλο καμμιά φορά, για να αισθανθούμε καλύτερα, να νομίζουμε ότι μας πρόδωσε λιγότερο. Είναι σαν την ασπιρίνη... περνάει λίγο - ίσως - ο πόνος, μα δεν δίνει θεραπεία... την θεραπεία την φέρνει ο χρόνος σε αυτά τα πράγματα, μα μέχρι τότε και το παυσίπονο ίσως βοηθάει... ώ είμαι πολυλογάς και καμμιά φορά λέω βλακείες...
... και συγνώμη για το υποκοριστικό / χαϊδευτικό, ε? :)
@anonymous
Με τα παυσίπονα μαστουρώνω και είμαι μες στην τρελή χαρά. Ακριβώς ότι χρειάζομαι! :)
Μην ανησυχείς για το υποκοριστικό, το κάνουν πολλοί :)
Πράγματι... με τα παυσίπονα όλοι ζούμε... τα άλλοθι των άλλων είναι για τους εαυτούς μας...
@Anonymous
Τα άλλοθι των άλλων είμαστε συνήθως εμείς, μην το ξεχνάς..
nice. Πρέπει να το σκεφτώ κάποτε...
Το τραγούδι είναι όμορφο... Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Το να σου "την κάνει" κάποιος μια και καλή, ή να σε πληγώνει λίγο-λίγο, να μην ανταποκρίνεται στις προσδοκίες σου, να δίνει λιγότερα από όσα παίρνει...
@Anonymous
Το "κανένα από τα παραπάνω" δεν παίζει σαν επιλογή;
Υπάρχει ο παράδεισος? :)
@Anonymous
Heaven or hell is just s state of mind
Everything is a state of mind...
@Anonymous
Ναι.. :)
... και ενώ θεωρητικά μπορούμε να το ελέγξουμε, για κάποιο κουφό λόγο το αφήνουμε να μας βασανίζει... αβυσσος η ψυχή του ανθρώπου...
@Anonymous
Μπορούμε; Οι φορές που δεν τα καταφέρνουμε είναι τόσο περισσότερες, που με κάνουν να αναρωτιέμαι μήπως οι φορές που το κάνουμε είναι οι εξαιρέσεις τελικά..
Θα έλεγα ότι δεν μπορούμε. Όμως τελικά το κάνουμε, αφού κάποια στιγμή όλοι έχουμε ξεπεράσει δυσάρεστα ή τραγικά γεγονότα που μας έχουν συμβεί... Απλά παίρνει χρόνο. Όταν αφορά μία σχέση, η διαδικασία αυτή επιταχύνεται δραματικά με μία αντικατάσταση (το τέλειο φάρμακο). Μέχρι τότε, ίσως μας αρέσει να ξύνουμε τις πληγές μας (το κάνω και εγώ, φυσικά...)
@Anonymous
Πίστεψέ με.. Κάποια στιγμή δεν αντέχεις άλλο το θέαμα της πληγής που έχει γεμίσει πύον και τον πόνο, και σταματάς.. Η αντικατάσταση δεν ξέρω αν είναι λύση, το έχω δοκιμάσει στο παρελθόν και δεν είχε δουλέψει πολύ καλά.. Είναι μια ιδέα πάντως..
Η αντικατάσταση έχει τον κίνδυνο (την βεβαιότητα?) ότι κάποια στιγμή θα βρεθεί κανείς πάλι στα ίδια... ειδικά όταν είναι άνθρωπος που τα δίνει όλα και δίνεται ανεπιφύλακτα... Πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός, να μην πληγωθεί. Αλλά στο να ξεπεράσει μία σχέση, έχω δει ότι βοηθάει... Ιδανικά πρέπει κανείς να μαθαίνει από τα λάθη του και να κρατάει "πισινή". Είναι θέμα χαρακτήρα, και είναι εύκολο μόνο στη θεωρία...
@Anonymous
Μετά από τις μεγάλες κουτουλιές, δε χρειάζεται να το κάνεις συνειδητά, σκύβεις..
Μακάρι να μπορείς, εγώ χρόνια τώρα δεν τα έχω καταφέρει, ούτε συνειδητά ούτε ασυνείδητα... παίρνω φόρα και κουτουλάω...
@Anonymous
Για την ώρα ψάχνω τρόπους να κάνω αόρατο το πλαστικό με τις φουσκίτσες για να τυλιχτώ καλά μ'αυτό και να μη μπορεί να με αγγίξει ποτέ και κανείς..
Δύσκολο... αλλά πραγματικά το θέλεις αυτό? Το να σε αγγίζουν (με την καλή έννοια, χωρίς παρεξήγηση), νομίζω ότι είναι μέρος από την χαρά της ζωής...
@Anonymous
Βλέπω ότι η χαρά που σου δίνει το άγγιγμα (κυριολεκτικά η μεταφορικά, όπως θες) είναι για λίγο, και μετά πονάει η απουσία του. Δεν είναι, λοιπόν, λογικό να ψάχνω τρόπο να την αποφύγω;
Δεν ξέρω αν υπάρχει λογική σε αυτά τα πράγματα... και θα ήταν πολύ πρόχειρο να έδινα οποιαδήποτε συμβουλή... Μία σχέση, δίνει όμορφα συναισθήματα και "αισθήματα", που νομίζω ότι αξίζουν τον κόπο και τον κίνδυνο. Δεν είναι απαραίτητο να κρατήσει λίγο, είναι θέμα τύχης και προσωπικής επιλογής... Θα'θελα να είναι μία φάση σου απλώς, είναι πολύ νωρίς να κλειστείς στον εαυτό σου...
@Anonymous
Θα δείξει..
Το πρόβλημα με τις σχέσεις είναι ότι πάντα συμμετέχουν 2, οπότε η προσωπική επιλογή περιορίζεται..
... από τις πιθανότητες σφάλματος :-)
@Αnonymous
Δεν ξέρω από πιθανότητες, και μια περίοδο κόντεψα να αποδείξω ότι οι πιθανότητες είναι βλακείες.. :Ρ
Μα είναι βλακείες, δεν είναι? :-)
@Anonymous
Χμ... Ποιά είμαι εγώ για να το πω; :Ρ
Σε αυτό σίγουρα δεν έχω απάντηση, αλλά οι πιθανότητες με έχοθν βασανίσει πολύ... :-Ρ
@Αnonymous
Join the club!
Gladly!
@Αnonymous
Πάω τώρα...Καλό βράδυ! :)
Καλή σου νύχτα. Χάρηκα που τα είπαμε...
Εγώ πάντως πιστεύω ότι είναι λάθος (και δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τέτοιες λέξεις) να αποστειρώνεις τον εαυτό σου. Με αυτό τον τρόπο χάνεις όχι μόνο τις πληγές, αλλά τα πάντα. Για να γευτείς τη μυρωδιά από ένα τριαντάφυλλο, μπορεί να χρειαστεί να ματωσεις από τα αγκάθια του. Αν δεν είσαι διατεθειμένη να πληγωθείς θα πεθάνεις χωρίς να ξέρεις πώς μυρίζει. Αγκάλιασε τη φωτιά και νιώσει τη να σου καίει μέχρι και το τελευταίο σου κύτταρο. Μετά κοιτά τα εγκαύματα και νιώσει χαρά γι' αυτό που σε έκανε να νιώσεις ζωντανή.
Και μην ξεχνάς.. Αυτός που δεν κάνει λάθη, πιθανότατα δεν κάνει τίποτα..
Breathe, breathe in the air
Don't be afraid to care
Leave, but don't leave me
Look around
Choose your own ground
Long you live and high you fly
And smiles you'll give and tears you'll cry
And all you touch and all you see
Is all your life will ever be
Run, rabbit run
Dig that hole, forget the sun
And when at last the work is done
Don't sit down
It's time to dig another one
For long you live and high you fly
But only if you ride the tide
And balanced on the biggest wave
You race towards an early grave
Ρε σεις, εδω που μένω αμα ακουσετε πως τσακώνεται το απο πανω και το διπλα μου ζευγάρι θα τρομοκρατηθείτε!!!
Δεν ξέρετε πόσο ευτυχισμένος αισθάνομαι που δεν χρειάστηκε ποτέ να φτάσω ποτέ με καμια σχέση μου σε αυτό το επίπεδο. Δεν λεω οτι δεν σπάγαμε αυγα, αλλά εδω μιλάμε για περιπτώσεις παράννοιας καθημερινά!!!
Και είναι και νεα ζευγάρια...
δεν ξέρω, τι να πω, ίσως φταίει και το ζήτημα της κρίσης που δημιουργεί ενα σωρό αδιέξοδα...
Παντως μακρυα απο τέτοια!!!
@fragile dreams
Ίσως σε λίγο καιρό να είμαι πιο ανοιχτή και έτοιμη "για νέες ήττες για νέες συντριβές". Για την ώρα θέλω να ανοίξω μια ωραιότατη τρυπούλα και να κρυφτώ εκεί μόνη μου κ ασφαλής..
@poexania
Δε νιώθεις καλά τώρα που είσαι μόνος σου και δεν έχεις κανέναν να σου σπάει τα παπάρια (με το παρδόν) και πιάτα στο κεφάλι; Δεν έρχεσαι ουσιαστικά στα λόγια μου;
Νεράιδα, μερικές στιγμές είναι έτσι(αν και εγω ποτέ δεν τσακωνώμουνα τόσο έντονα, είμαι γενικά ήρεμη δύναμη), δηλαδή να μην έχεις κανένα να σου μουρμουρίζει που ασχολείσαι περισσότερο με τον υπολογιστή απο αυτήν, που δεν βγαίνεις με τις παρέες της κλπκλπ.
Μερικές φορές όμως, κάποια πράγματα δεν τα γεύεσαι, και κάποιες νύχτες δεν περνούν εύκολα, γιατί αισθάνεσαι ότι έχεις να δώσεις κάτι, αλλά δεν ξέρεις που.
Όλα τα πράγματα έχουν και τα καλά τους και τα κακά τους, όλα τα πράγματα τελειώνουν κάποτε, το ζήτημα είναι, ότι επειδή τελειώνουν, δεν σημαίνει ότι δεν τα απόλαυσες. Σου έχω ξανακάνει το παράδειγμα με τις διακοπές, το ότι κάποια στιγμή οι διακοπές τελειώνουν και πρέπει να επιστρέψεις στις υποχρεώσεις σου και στραβομουτσουνιάζεις, δεν σημαίνει ότι οι διακοπές σου δεν ήταν καλές ή ότι δεν σου έκαναν καλό. Με τις ανθρώπινες σχέσεις τα πράγματα εναι πιο πολλύπλοκα και φτάνουν σε μεγαλύτερο βάθος ψυχής, αλλιώς τι νόημα θα είχε;
Και όταν λέω ότι αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω κάτι δεν εννοώ κατ ανάγκη το εξελιγμένο γενετικό υλικό μου:P
Αν και κατά τους βιολόγους απο εκεί ξεκινάνε όλα...
Άσε που στο προηγούμενο άρθρο σου αντιβαίνεις σε αυτά που λες τώρα:)
Δηλαδή τώρα λες "θέλω να βρω μια τρύπα να χωθώ", προχθές έλεγες "θέλω κάποιος να χωθεί στην τρύπα μου"(με την καλή έννοια πάντα έτσι;)
Με το συμπάθειο κιόλας...
Αυτά είναι λεπτά ζητήματα,
αλλά αφού τα εκθέτεις παίρνω και εγω ο κακομοίρης θέση.
@poexania
Αγαπητέ μου ακόμα να καταλάβετε ότι δεν έχω την παραμικρή ιδέα σχετικά με το τι θέλω, τί μου γίνεται κλπ κλπ;
Μια υποψία την είχα, απλά δεν ήξερα αν εσύ το γνώριζες ότι δεν ξέρεις τι θέλεις.
Όπως και να έχει, συχνά τα καλύτερα έρχονται απο εκεί που δεν το περιμένεις.
Και τα χειρότερα...
Ο κόσμος ενίοτε μοιάζει να πειθαρχεί, και ενίοτε να αγνοεί τις δικές μας ορέξεις.
Κάποτε μας ξαφνιάζει ευχάριστα και κάποτε δυσσάρεστα...
Ο καθένας καλύπτει τις μαύρες τρύπες του όπως όπως, καμιά φορά χρειάζονται και αυτές, μπορείς να φανταστείς τη σελήνη χωρίς κρατήρες, απαπα.
Ή όλα τα τυριά να είναι συμπαγή;
Η στο γκόλφ να μην έχεις που να χώσεις το μπαλάκι;
Ή να μην μπορείς να σκαλίσεις με το δάχτυλο σου τη μύτη σου(το πρώτο βήμα για να γίνεις μεγάλος εξερευνητής, και ο Κολόμβος κάπως έτσι ξεκίνησε);
Η το μπιλιάρδο χωρίς τρύπες...;
ναι υπάρχει το γαλλικό...!
Σε καμιά συγκέντρωση ενάντια στα μέτρα θα πας τι θα γίνει;;
@poexania
Μπα με τέτοιο καιρό; :Ρ
Δεν είμαι της πορείας, σόρρυ :(
Κακώς
Πρέπει να πας στην πορεία και στις πορείες για να αντισταθείς στην απορία(έλλειψη πόρων)που μας ετοιμάζουν.
Δεν σε απασχολεί η αυξανόμενη ανεργία;
Δεν ανυσηχείς για το μέλλον;
Αισθάνεσαι εξασφαλισμένη;
Δεν εκνευρίζεσαι απο αυτά που συμβάινουν γύρω σου;
Η μήπως πιστεύεις ότι η έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας δεν αποτελεί λύση;
@poexania
Ενοχλούμαι και προβληματίζομαι πολύ περισσότερο από όσο μπορείς να φανταστείς, απλά.. δε με εκφράζουν οι πορείες.. δεν ξέρω γιατί :)
www.poexania.wordpress.com
Σε καλώ να δείς το νεο μου άρθρο περί "δικαίου", μη φοβάσαι είναι μικρό:)
Γράψε λάθος, όχι περί δικαίου, αλλά περι "νόμου". Εχει μεγάλη διαφορά
@poexania
Θα σ'το λεγα κι εγώ αν δεν το διόρθωνες.. άλλο νόμος και άλλο δίκαιο!
Post a Comment