Wednesday, 8 December 2010

Η ομορφιά του θέλω

Ρε ξέρεις τι θέλω; Να ερωτευτώ.. Μάλλον.. όχι να ερωτευτώ. Θέλω να ενθουσιαστώ με κάποιον. Θέλω να είναι όλα ροζ και εύκολα. Ούτε βαθιά συναισθήματα, ούτε ο κίνδυνος να πληγώσεις και να πληγωθείς. Δε θέλω να ακούω και να λέω "σ'αγαπώ", θέλω να ακούσω πάλι ένα "σε θέλω" ή ένα "σε γουστάρω", ένα "περνάω καλά μαζί σου". Και θέλω τόσο πολύ να με παίρνει κάποιος αγκαλιά και να με φιλάει και ας σιχαίνομαι στην αρχή τα καινούρια σάλια, κι ας μη νιώθω το ίδιο, ας μην μπαίνουν αυτόματα όλα στη θέση τους, κι ας μην εξαφανίζεται ο έξω κόσμος, ας μη νιώθω ασφαλής. Θέλω απλά την επιφανειακή ανατριχίλα που σου δίνει η επαφή του δέρματός σου με το δέρμα του άλλου. Θέλω να με αγγίζουν και να καυλώνουν. Να μου λένε ότι είμαι όμορφη όταν έχω τα χάλια μου, να αγγίζουν το κορμί μου και να το θαυμάζουν, να με κάνουν να νιώθω καλά, ότι δε μου λείπει τίποτα κι ότι είμαι αρκετή. Θέλω να χάνομαι για βδομάδες από το σπίτι μου και από τα τηλέφωνα, να κάνω σεξ, να χουζουρεύω, να βλέπω καινούριες ταινίες και να ακούω μουσικές, να γνωρίσω κάποιον από την αρχή. Να μη φοβάμαι: μη χάσω τον άλλον, να φύγω.. Θέλω να θυμάμαι πάλι ότι όλα αρχίζουν για να τελειώσουν, και να μην αφήνω κανέναν να με πείσει για το αντίθετο. Θέλω να γίνω ένα ανώριμο, επιφανειακό 23χρονο. Θέλω να είναι όλα απλά...