Saturday, 13 November 2010

Dark vs Light

Γύρω στις 6.30 το πρωί που βγήκαμε επιτέλους από την Έλλη, κοιτώντας τον ουρανό συνειδητοποίησα πως ήταν "κομμένος" στα δύο. Το κάτω μέρος του ήταν φωτεινό, γεμάτο χρώματα από τον ήλιο που έβγαινε κάπου στο βάθος, και το πάνω ήταν κατάμαυρο, καλυμμένο από ένα παχύ και πολύ χαμηλό στρώμα από σύννεφα που δεν άφηνε ούτε μια αχτίδα να περάσει από μέσα του.
Νύχτα και μέρα, ταυτόχρονα, στο ίδιο μέρος. Το κοιτούσα όση ώρα οι λιγότερο μεθυσμένοι προσπαθούσαν να βγάλουν από το μαγαζί τους περισσότερο μεθυσμένους που τσακώνονταν για την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό, κι όλο και περισσότερο συνειδητοποιούσα γιατί με άγγιζε τόσο. Δεν ένιωθα αγχωμένη ότι θα άρχιζε να βρέχει, δεν ήμουν θυμωμένη με τους βλάκες που δεν αποφάσιζαν να κουνήσουν για να φύγουμε, ένιωθα απλά συγκινημένη.
Είμαι σαν τον ουρανό, κομμένη στα δυο. Είμαι ο ένας άνθρωπος που σκέφτεται λογικά και ξέρει πως έχουν τα πράγματα, τι θα έπρεπε να κάνει, αυτός που ντύνεται και βάφεται και χαμογελάει και κάνει τον κλόουν για να νομίζουν όλοι πως είναι καλά. Κι είμαι κι ο άλλος, ο αδύναμος κι ανήμπορος, που πονάει και νιώθει μόνος του και έχει ανάγκη από μια αγκαλιά, αυτός που κλαίει κρυφά και κυκλοφορεί μέρες ολόκληρες με τις πυτζάμες και όταν έχει κάνει όλα όσα πρέπει και έχει βγει, γυρίζει σπίτι εξουθενωμένος από την προσπάθεια που κατέβαλλε επί ώρες να δείχνει φυσιολογικός και χαρούμενος, κι όχι σπασμένος και φοβισμένος.
Το φωτεινό και το σκοτεινό κομμάτι. Όμως.. σε αντίθεση με τον ουρανό, το δικό μου πραγματικό, κι όχι το κρυμμένο και μασκαρεμένο (κάτω από σύννεφα ή make up και φτιαγμένα μαλλιά, έχει σημασία;) είναι το σκοτεινό, και το άλλο είναι απλά μια βιτρίνα, μια συνειδητή προσπάθεια να κρύψω αυτό που πραγματικά υπάρχει από κάτω..

11 comments:

poexania said...

Βρες ενα τρόπο να συμφιλιώσεις τη νύχτα με τη μέρα μέσα σου, πάρε παράδειγμα απο την pixar
:)

http://www.youtube.com/watch?v=2HXNiLYtHoU&feature=related

black fairy said...

@poexania
Η νοοτροπία δεν κάνει πολύ Pixar αλλά ήταν όμορφο :)

Magica said...

Μπορεί να φανεί περίεργο,αλλά τελικά η θλίψη και ο πόνος έχω την εντύπωση πως μας κάνουν καλύτερους συγγραφείς τρόπον τινά..Τα κείμενα που γράφεις είναι απλά υπέροχα και αυτό που περιγράφεις εδώ,μαγικό..!!!Όσο για τη νύχτα και την μέρα που παλεύουν στη ζωή σου,άσε να αποφασίσουν μόνες τους τι θα γίνει κι εσύ απλά συνέχισε να ζεις και με τα δύο,γιατί ποτέ η πραγματικότητά σου δε θα είναι μόνο μέρα ή μόνο νύχτα,πάντα φως ή πάντα σκοτάδι.Θα έχεις πάντα και τα δύο,άρα αποδέξου τα και δώσε χρόνο στον εαυτό σου..!!

black fairy said...

@Magica
Ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι, αλλά απέχω πολύ από το να μπορεί να με χαρακτηρίσει κάποιος "λογοτέχνη".
Η νύχτα και η μέρα είναι πάντα μέσα μας, απλά άλλοτε επικρατεί η μια και άλλοτε η άλλη..

K* said...

Πρέπει να δεχτούμε την εναλλαγή τους!
Δεν γίνεται να είναι πάντα μέρα ή πάντα νύχτα...!
Είναι κουραστικό τις περισσότερες φορές γιατί δεν ξέρεις πως να "ντυθείς"...!
Θα ζήσεις με αυτό!Άλλωστε στο χέρι σου (και στη νεραιδόσκονη) είναι να ζήσεις όμορφα και είτε είναι μέρα είτε είναι νύχτα!

black fairy said...

@K*
Προτιμώ τη νύχτα γενικά, είναι πιο ήσυχη :) όταν όμως η μέρα είναι νύχτα και η νύχτα μέρα, τι κάνουμε;;;;

anisixos said...

Ψηφιστε με ψηφιστε με
τη μοιρα σας ορισετε
ψηφιστε με ψηφιστε με
και ησυχο αφηστε με

poexania said...

Για να γελά και το παρδαλό κατσίκι, προς πάσα νόσο και πάσα μαλακία...

http://poexania.wordpress.com/2010/11/19/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BA%CE%B4%CE%BF%CF%84%CE%BF/

black fairy said...

@anisixos
Ό,τι πεις!

@poexania
:D

poexania said...

Φάε μια πίτσα απο τη βιλγαρία, θα σου φτιάξει την διάθεση!

Πρίν παρεξηγήσεις δες εδώ

http://poexania.wordpress.com/2010/11/21/%CF%80%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7-%CE%B2%CE%B9%CE%BB%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B1/

black fairy said...

@poexania
Άδικο δεν έχεις..