Monday, 25 October 2010

Έχω μια λέξη

Έχω πολλά να πω, αλλά δεν ξέρω πως να τα εκφράσω, για να τα καταλάβεις, και να μην τα πάρεις στραβά. Όταν τα κρατάω μέσα μου, μαζεύονται όλο και περισσότερο, και κάποια στιγμή απλά δεν μπορώ να τα ελέγξω και βγαίνουν χωρίς καμία προηγούμενη επεξεργασία, χωρίς την παραμικρή αυτο-λογοκρισία, και φυσικά βγαίνουν λάθος. Βγαίνουν με τη συνοδεία δακρύων, ή φωνών ή ξεσπασμάτων θυμού, ενώ στην ουσία το μόνο που έχω να σου πω είναι να προσέχεις και να προστατεύεις τον εαυτό σου, από όλα όσα σε πονάνε, κι αν χρειαστεί, κι από μένα.
Σκέφτομαι που παλιά μου τραγουδούσες "λάθη, στραβά και πάθη μ'έβγαλαν σωστό" και περιμένω να δω πότε θα βγω κι εγώ σωστή, γιατί για την ώρα έχω κρυφτεί κάτω από ένα τεράστιο βουνό από λάθη, δεμένη με μια αλυσίδα φτιαγμένη από καθαρό κι ανεξέλεγκτο πάθος που στην τελική κάνει κακό και σε σένα και σε μένα, και δεν μπορώ να κουνηθώ. Αναρωτιέμαι πώς και πότε θα μπορέσω να τη σπάσω, για να σταματήσω να βασανίζω κι εσένα κι εμένα, για να μπορέσω να κρατήσω το στόμα μου την επόμενη φορά που θα σε παρακαλάω να κάνεις κάτι για να σταματήσω να πονάω. Κάθε φορά που θες να μάθεις τί μπορείς να κάνεις, το "δεν ξέρω" μου καίει τα χείλη, αφήνοντας το στόμα μου, γιατί το μόνο που θέλω να πω είναι "γύρνα πίσω".
Είναι τόσο τραγικό αυτό το "γύρνα πίσω" που με πιάνουν τα γέλια όταν το σκέφτομαι. Γύρνα πίσω σε μια καταδικασμένη από καιρό σχέση από απόσταση, γύρνα πίσω σε έναν άνθρωπο που δεν είναι αυτό που θες, γύρνα πίσω γιατί δεν μπορώ να ζήσω χωρίς την ιδέα σου... Γύρνα πίσω γιατί είμαι μικρή κι αδύναμη, κι έχω ακόμα περιθώριο να σε απογοητεύσω λίγο ακόμα. Γύρνα πίσω για να είμαστε ουσιαστικά, όπως είμαστε και τώρα...
Κάθε φορά που μιλάμε, υπόσχομαι στον εαυτό μου πως θα πούμε τα νέα μας, θα κάνουμε δυο τρία αστειάκια, θα γελάσουμε και όλα θα είναι μια χαρά. Κάθε φορά, λέω ψέματα και στους δυο μας.
Έχεις κουραστεί να ακούς "συγγνώμη", "ευχαριστώ", "σε παρακαλώ" και "σ'αγαπάω". Για κάθε ένα από αυτά έχεις μια απάντηση που την ξέρω απ'έξω, και δε χρειάζεται καν να μου την πεις πια. Όμως, δεν είναι ότι δε σε καταλαβαίνω όταν τα λέω, δεν είναι ότι αρνούμαι να δεχτώ όσα μου λες. Είναι που λυπάμαι όταν κάνω κάτι που ξέρω ότι δε θες ή δε μπορείς να αντέξεις. Είναι που νιώθω όμορφα κάθε φορά που κάνεις κάτι που δεν είσαι υποχρεωμένος να κάνεις για την πρώην σου (το λέω μπας και το συνηθίσω). Είναι που περιμένω κάτι από σένα, αλλά.. για να είμαι ειλικρινής ούτε κι εγώ ξέρω τι θα μπορούσε να είναι αυτό. Είναι που ακόμα σ'αγαπάω, σε θέλω, μου λείπεις.
Όλα όμως.. στο τέλος καταλήγουν σε ένα πράγμα. Στο ένα και μοναδικό, αληθινό κι ειλικρινές και όμορφο που ποτέ δε θα χαθεί από μας τους δυο. Σ'αυτό που μας δένει.

"Δεν σ'αφήνω"

8 comments:

anisixos said...

τι βαρετο.τι σαπιο.τι μελο.τι γλυκαναλατο.αηδια.

poexania said...

Έχει τον πόνο της...

Πάντως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πράγματα τόσο προσωπικά τα εκφράζεις μέσα στο Blog σου, δεν νομίζω ότι είναι ότι καλύτερο, βέβαια όπως νομίζει ο καθένας.

Ο μόνος όμως σίγουρος τρόπος να περνάνε πιο εύκολα οι μέρες είναι με το να διοχετεύσεις την ενέργεια σου αλλού, και καλύτερα αυτό το αλλού να είναι επικοδομητικά πράγματα(γίνε για παράδειγμα Jedi).

Γενικά πάντως να ξέρεις ότι το πιο πιθανόν είναι στο τέλος να σκληρήνεις λίγο περισσότερο, πράγμα που μερικές φορές είναι καλό και μερικές φορές κακό.

Για το σάκο να μην στα ξαναλέω...

παω να παίξω Fallout...

black fairy said...

@anisixos
Σ'το 'χω ξαναπεί. Δικαίωμά σου να μη με διαβάζεις :)

@poexania
Έχεις δίκιο. Απλά.. όταν δεν είμαι καλά έχω την τάση να γκρινιάζω και να κλαίγομαι παντού. Θα το μαζέψω.
Προσπαθώ να διοχετεύσω την ενέργειά μου στο πτυχίο που αργεί αρκετά ακόμα. Ο σάκος γίνεται όλο και πιο ελκυστικός σαν ιδέα.. :) Jedi δύσκολα θα γίνω :Ρ

poexania said...

Ε γίνε sith, ξεκίνα με το να προσπαθείς να καταρρίψεις περιστέρια με τη σκέψη σου. Αμα δεν πιάσει με τα περιστέρια δοκίμασε με αετούς, γιατί ώς γνωστόν "ο αετός πεθαίνει στον αέρα" οπότε όλο και κάποιον ετοιμοθάνατο θα πετύχεις.

Ελπίζω και αυτή μου η συμβουλή να σου φανεί χρήσιμη...

black fairy said...

@poexania
Thanks for the concern :)
άμα δεις πτηνά να πέφτουν σαν τα αστέρια τον αύγουστο θα ξέρεις ότι το πείραμα θα έχει πάει καλα :Ρ

Poexania said...

I live to serve

Μόνο πρόσεχε ποιά πουλιά θα προσγειώσεις(με την καλή έννοια)

anisixos said...

Δικαιωμα μου ειναι να σε διαβαζω και να λεω την αποψη μου για αυτα που γραφεις.

black fairy said...

@poexania
Απαξιώ :P

@anisixos
Κάνε ότι θες. :)