Monday, 20 September 2010

The wall

Ανάμεσά μας υψώνεται πια ένας τοίχος. Ψηλός και παχύς, δεν μπορώ να σε δω, ούτε να σε ακούσω. Δεν μπορώ να περπατήσω αρκετά μακριά για να τον παρακάμψω, ούτε και να περάσω από πάνω του. Όμως ξέρω ότι είσαι πίσω του.
Σε έβλεπα που τον ύψωνες σιγά σιγά, και προσπαθούσα να τον γκρεμίσω, αλλά έβγαζα τα τούβλα ένα ένα, ήταν βαριά για τα χέρια μου, δεν προλάβαινα την πρόοδο του χτισίματός σου.
Μετά απόφάσισα να τον αγνοήσω, όμως όταν συνειδητοποίησα πόσο μεγάλος θα ήταν, κατάλαβα και ότι θα σε έχανα. Πανικοβλήθηκα. Ακόμα, κάθε φορά που προσπαθώ να σε φτάσω και πέφτω πάνω του, πονάω σαν την πρώτη φορά που συνειδητοποίησα τι συμβαίνει... ίσως πιο πολύ, γιατί τώρα ξέρω πως δε θα μπορέσω ποτέ να τον ρίξω.
Φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ, δε με ακούς. Ρίχνω φωτοβολίδες για να τραβήξω την προσοχή σου, κι εσύ κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις και λες "α τι ωραία πυροτεχνήματα!"
Ο λαιμός μου έχει ματώσει, τα νύχια και τα δάχτυλά μου έχουν ματώσει, το γόνατά μου έχουν γεμίσει μελανιές, κι όμως δεν καταφέρνω τίποτα.

Ρίξ'τον τον γαμημένο τοίχο. Σε παρακαλώ.. Άσε με να σε δω, να σε ακούσω ξανά. Δε θα σε αγγίξω αν δεν το θες. Θα προσπαθήσω και να μη μιλήσω, να μη σου ζητήσω τίποτα απ'αυτά που δε θες. Έχω εγκλωβιστεί στην άλλη άκρη του κόσμου σου, δεν αντέχω άλλο πια εδώ..

5 comments:

Ariadni said...

http://www.youtube.com/watch?v=sgpUGHeLBnA&feature=related

black fairy said...

@Ariadni
Πάντα σε βασανίζει το τ'ι θα μπορούσε να έχει γίνει.. και ποτέ δε μαθαίνεις τελικά.. Eυχαριστώ καλό μου :*

FRAGILE DREAMS said...

Αν αφήνεις το "τι θα μπορούσε να είχε γίνει" να έχει μεγαλύτερη σημασία από το τι έγινε τελικά,τότε θα είσαι πάντα σκλάβος του..
Στο θέμα μας τώρα..Δυστυχώς όλοι μας γεννιόμαστε με έναν τοίχο έτοιμο να υψωθεί.Δεν τον χτίζουμε..είναι προκάτ.Απλά τον υψώνουμε όταν το θεωρήσουμε απαραίτητο.Άσχημα τα νέα που σου φέρνω,αλλά ο μόνος που μπορεί να διαλύσει αυτόν τον γαμημένο τοίχο,είναι αυτός που τον ύψωσε.Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του δώσεις τα κατάλληλα κίνητρα.Το πρώτο βήμα είναι αυτά τα κίνητρα να τα βρεις εσύ πρώτα.Όχι να νομίζεις ότι υπάρχουν,αλλά να ξέρεις ότι υπάρχουν.Αν έχεις κάνει ό,τι περνάει από το χέρι σου..απλά συνέχισε να επιβιώνεις.Μην το βλέπεις σαν παραίτηση..δες το σαν προσαρμογή.
Ταιριάζει νομίζω: http://www.youtube.com/watch?v=ndYEdGd8Gs4
Ε; Τι λέτε;..

FRAGILE DREAMS said...

Αν αφήνεις το "τι θα μπορούσε να γίνει" να είναι σημαντικότερο από το τι τελικά έγινε,τότε είσαι καταδικασμένος να είναι σκλάβος του..
Στο θέμα μας τώρα..Όλοι μας έχουμε έναν τοίχο έτοιμο να υψωθεί.Δεν τον χτίζουμε..είναι προκάτ.Γεννιόμαστε με αυτόν και τον υψώνουμε όταν νιώσουμε ότι χρειάζεται.Δυστυχώς τα νέα που σου φέρνω είναι άσχημα.Ο μόνος που μπορεί να γκρεμίσει αυτόν τον γαμημένο τοίχο,είναι αυτός που τον ύψωσε.Το μόνο που μπορείς να κάνεις εσύ που είσαι από την άλλη μεριά,είναι να του δώσεις τα κατάλληλα κίνητρα για να τον ρίξει.Το πρώτο βήμα είναι να βρεις εσύ αυτά τα κίνητρα.Όχι να νομίζεις ότι υπάρχουν,αλλά να ξέρεις ότι υπάρχουν.Αν έχεις κάνει ό,τι περνάει από το χέρι σου,τότε απλά συνέχισε να ζεις.Μην το βλέπεις σαν παραίτηση.Δες το σαν προσαρμογή..
Νομίζω ταιριάζει: http://www.youtube.com/watch?v=ndYEdGd8Gs4
Ε;Τι λέτε;..
Y.Γ.:Τά χω μπερδέψει άσχημα! :-S Αν το σχόλιο βγει δυο φορές,σβήσε το ένα..Συγνώμη κι ευχαριστώ..

black fairy said...

@fragile dreams
"the wall was too high as you can see, now matter how he tried, he could not break free"
Αυτό είχα στο μυαλό μου όταν έγραφα ;)
Εγώ ξέρω ότι υπάρχουν κίνητρα κι αιτίες, αλλά από ότι φαίνεται άλλοι δεν βρίσκουν αφορμές.. Όσο ανώφελο ή επώδυνο και να είναι, θα συγκρούομαι με το τοίχο, μέχρι (αν κάποτε) να αποφασίσω ότι δεν αξίζει.. Δεν είμαι πολύ προσαρμοστική γενικά, τείνω πιο πολύ και πιο εύκολα να παραιτούμαι, δυστυχώς.