Friday, 24 September 2010

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις...

Δεν μπόρεσα να έρθω στο αεροδρόμιο να σε πάρω μια τελευταία αγκαλιά, να κοιτάξω τελευταία φορά τα μάτια σου, να αγγίξω το πρόσωπό σου, να ακούσω τη φωνή σου, χωρίς τίποτα να παρεμβάλλεται ανάμεσά μας.
Δε μπόρεσα να δω τα μάτια σου δακρυσμένα για όσα, και όσους, αφήνεις πίσω.. ένα από όλα αυτά τα δάκρυα μου ανήκε. Τα άκουσα στη φωνή σου, όμως.. κι ήταν η πρώτη φορά που δεν κρυβόσουν πίσω από τη μάσκα που φορούσες εδώ και μέρες.. (μήνες;), ήταν η πρώτη φορά που ήσουν εσύ, όπως σε ήξερα.. μόνο λίγο πιο ευάλωτος και αδύναμος.
Ήθελα τη μέρα που θα έμπαινες στο αεροπλάνο που θα σε έπαιρνε ακόμα πιο μακριά μου, να είσαι ήρεμος κι αισιόδοξος. Ήθελα να σε βοηθήσω να είσαι καλά, να χαμογελάς.. και το μόνο που κατάφερα ήταν να σε κάνω χειρότερα. Να εντείνω τις τύψεις που σε βασανίζουν, να σε διώξω πιο πολύ συναισθηματικά.. Με τον καιρό, θα είμαστε και οι δυο καλά, ήρεμοι, θα μπορούμε να μιλάμε και να γελάμε όπως παλιά, κι ας μην είναι τίποτα όπως παλιά..
Θα είμαστε εδώ ο ένας για τον άλλον, όπως τόσα χρόνια, να με πιάνεις όταν πέφτω, να σε τραβάω μπροστά και να λέω "πάμε!" όποτε κουράζεσαι. Δε θα σε αγκαλιάζω, δε θα με φιλάς, δε θα κοιμόμαστε μαζί τις νύχτες.. όμως.. πάντα.. θα έχουμε αυτό που μας ένωνε τόσα χρόνια. τη μοναδική επικοινωνία, την απόλυτη γνώση του άλλου, την ικανότητα να καταλαβαινόμαστε όπως κανείς άλλος. Δε θα σε ζηλεύω, δε θα με πονάς, όλα θα είναι απλά..

Καλό ταξίδι αγάπη μου...
Καλό ξεκίνημα στην καινούρια σου ζωή,
χωρίς εμένα, ακόμα πιο μακριά από μένα..

2 comments:

FRAGILE DREAMS said...

Είναι γραμμένο με δάκρυα και ότι είναι γραμμένο με δάκρυα αξίζει...
Keep up but don't fall behind..

black fairy said...

@fragile dreams
θα δείξει...