Tuesday, 16 March 2010

beeeeeep

Παίρνεις κάποιον τηλέφωνο. Στην ευτυχή συγκυρία που δεν έχει κάποιο αναθεματισμένο welcome tone, αλλά όσο περιμένεις ακούς το παλιό καλό μπίπ...

η ψυχανωμαλία μέσα σου ξυπνάει...

μπίιιπ. "δεν το σηκώνει. αν δεν το έχει πιάσει μέχρι το επόμενο θα το κλείσω"

μπίιιιιπ. "άλλο ένα και μετά τέλος. δε θα περιμένω μια ώρα"

μπίιιιιιιιπ. "λες να κάνει σεξ και να ενοχλώ; ακόμα ένα και το κλείνω"

μπίιιιιιιιιιιιιιιπ.

μπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπ.

.. "ο συνδρομητής που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος. προσπαθήστε αργότερα"

4 comments:

Magica said...

Και όχι τίποτ'άλλο,αλλά λες ότι δε θα ξαναπάρεις και μπορεί σε μία ώρα ξανά να είσαι με το τηλέφωνο στο χέρι ακούγοντας για ακόμα μία φορά το μπιμ...Κι εκεί λες "Μα καλά,γιατί με γράφει?Επίτηδες το κάνει?!?!?"

black fairy said...

@Magica
Όχι όχι! δεν είναι αυτό το πρόβλημα! Είναι η αδυναμία να κλείσεις το τηλέφωνο, αν και σε εκνευρίζει το μπιπ, ακριβώς γιατί ξέρεις ότι σε λίγο έχει άλλο ένα!

Stella said...

Η κόλαση για μένα έχει δύο μορφές: Είτε του μπιπ χωρίς απάντηση, είτε ενός τηλεφώνου που όσο κι αν το κοιτάς δε χτυπάει το αναθεματισμένο... Ποιές φωτιές και ποιά καζάνια...

black fairy said...

@Stella
Πόσο σε καταλαβαίνω...!