Friday, 26 February 2010

Το σάπιο λεμόνι

Κάνεις δίαιτα, και ψάχνεις στο ψυγείο για εκείνη τη σοκολάτα που είχες κρύψει για τις δύσκολες ώρες -που και καλά περιμένεις περίοδο και δεν αντέχεις χωρίς σοκολάτα, έλεγες τότε δυνατά, για να το πιστέψεις κι εσύ η ίδια και να δώσεις ένα άλλοθι στον εαυτό σου- και εκεί ανάμεσα στα τάπερ και στα σακουλάκια με τα λαχανικά και τα φρούτα βρίσκεις ένα λεμόνι. Ένα λεμόνι που κάποτε ήταν κίτρινο και ζουμερό, αλλά τώρα είναι μαραμένο και γεμάτο με πράσινα μαλλάκια, και έχει βγάλει σιχαμένα βρωμερά ζουμιά, και έχει κάνει και τα πορτοκάλια από δίπλα να σαπίζουν κι αυτά, και ξέρεις πως αν δεν το απομακρύνεις, μαζί και όλα τα υπόλοιπα που "κόλλησαν", από το ψυγείο σου, που (όσο κι αν δεν το παραδέχεσαι, γιατί είσαι νοικοκυρά εσύ) τώρα έχει μια μακρινή και απροσδιόριστη ξινή μυρωδιά, σε δυο τρεις μέρες απλά δεν θα μπορείς να το ανοίξεις χωρίς να σου φέρνει αναγούλα. Σηκώνεις τα μανίκια, φέρνεις σκουπιδοσακούλες και καθαριστικά, κάθεσαι οκλαδόν μπροστά από την ανοιχτή πόρτα του ψυγείου, και κάνεις την εκκαθάριση που είχες χρόνια τώρα υπόψιν σου να κάνεις, αλλά ποτέ δεν είχες χρόνο, όρεξη, ή και.. το απαραίτητο θάρρος και θράσος, υποψιασμένη για το τι παίζει μέσα στη ντουλάπα με το κρύο. Μέχρι να τελειώσεις με τον πόλεμο που έχεις κηρύξει στο βασίλειο των μυκήτων, όχι μόνο δε σου έχει μείνει όρεξη για σοκολάτα, αλλά και γυρίζει το στομάχι σου στην ιδέα και μόνο πως κάτι φαγώσιμο θα πλησιάσει το στόμα σου.

Όταν πηγαίνεις γυρεύοντας, όταν ψάχνεις πράγματα που δε θα έπρεπε να ψάχνεις -δεν έχει σημασία ο λόγος που δε θα έπρεπε να το κάνεις- το πιο πιθανό είναι να ανακαλύψεις πράγματα που δε θες να ξέρεις ότι υπάρχουν πριν να είναι η ώρα να το μάθεις. Ίσως να εύχεσαι να υπήρχε τρόπος να μην τα μάθεις ποτέ, ώστε να ζεις ευτυχισμένος μέσα στην προστατευτική σου ροζ φουσκίτσα από σαπουνάδα, μακριά από τα πολύχρωμα και τόσο δελεαστικά τοιχώματα, που ξέρεις από την πρώτη στιγμή ότι δεν πρέπει να τα αγγίξεις, ότι όσο κι αν σε τραβάνε σαν μαγνήτης, πρέπει να μείνεις μακριά τους, για να είσαι ήρεμος κι ευτυχισμένος.

Όσο ψάχνεις, βρίσκεις. Είσαι σίγουρος ότι θες να μάθεις τα πάντα;

3 comments:

Lina said...

θα απαντησω δειλά "ναι.

αν πρόκειτια για το δικο μου ψυγειο, θέλω να ξέρω τα σάπια του λεμόνια πιθαμή προς πιθαμή!

argyris said...

loooool gia to proto kommati,
tora an thelo na matho ta panta...
mallon oxi telika, afou zo se paramithi kai oxi stin pragmatikotita opos exoume ksanapei :-)
kalo apogevma

black fairy said...

@Lina, argyris
Δεν ξέρω παιδιά, δεν ξέρω πραγματικά.. Συνήθως λέω, "μπα δε θέλω να ξέρω", και μετά τρελαίνομαι να μάθω αυτό που δεν ήθελα να μάθω. Και από την άλλη μαθαίνω και σκέφτομαι "καλύτερα δεν ήταν που δεν ήξερα"; Μπέρδεμα..