Sunday, 26 April 2009

Πήρε φωτιά ο κώλος μας :Ρ

Ήταν να μην αποφασίσω να κοιμηθώ νωρίς ένα βράδυ.
Ένα τσαφ! και μια έντονη πορτοκαλοκόκκινη λάμψη κάπου έξω από το δωμάτιό μου, ήταν αρκετά για να με κάνουν να αναρωτηθώ τι παίζει. Πριν προλάβω να βγω από το διάδρομο, άκουσα την φρικαρισμένη φωνή της μάνας μου να ρωτάει το μπαμπά μου τον αριθμό της πυροσβεστικής.. "Πήραμε φωτιά;" αναρωτήθηκα κ επιτάχυνα..
Από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα, φαινόταν πια καθαρά οι φλόγες, που σιγά σιγά δυνάμωναν, ενώ η μυρωδιά καμμένου πλαστικού με έκανε να σκέφτομαι σοβαρά να γυρίσω στο δωμάτιό μου και να ανάψω τα αρωματικά κεριά. "Κεριά; δε σφάξανε!"
Το μηχανάκι του γείτονα απλά καιγότανε αργά και βασανιστηκά, το ελαφρύ μπουμ με ταρακούνησε κ με τρομοκράτησε (δεν ειναι και πολύ δύσκολο), και οι μαύροι καπνοί που είχαν αρχίσει να γεμίζουν το σπίτι μας γίνανε πιο μαύροι κ πιο πυκνοί.
"Το αμάξι, πού έχω το αμάξι;" Όχι ότι αν ήταν κάπου εκεί κοντά θα με αφήναν να πάω να το κουνήσω.. Θα με ανάγκαζαν να το παρακολουθήσω από το μπαλκόνι να γίνεται φλαμπε.. Ευτυχώς θυμήθηκα ότι ήταν λίγο πιο πέρα..
Η πυροσβεστική έφτασε, έσβησε τη φωτιά. Ήρθαν και οι μπάτσοι, οι ανταριασμένοι γείτονες γύρισαν στα κρεβατάκια τους, νιώθοντας ασφαλείς κι ευτυχισμένοι που δεν πήρε φωτιά ο δικός τους κώλος...
άντε παιδάκια καληνύχτα! και στον επόμενο εμπρησμό!

Monday, 13 April 2009

Παίξε το παιχνίδι όσο πιο καλά μπορείς..

Ναι λοιπόν! Δυο ακόμα συμμετοχές μου σε blogoπαιχνίδια, με προσκλήσεις -μια συγκεκριμένη και μια ανοιχτή- από τη Luthien:

Για αρχή, αγαπημένες ταινίες...

i) Έχω αναφέρει ίσως πολλές φορές ότι έχω ένα θέμα με τις παιδικές ταινίες, και ειδικά με εκείνες της Disney. Ο Βασιλιάς των Λιονταριών από τις παλιές και ο μικρούλης Wall-e από τις πιο πρόσφατες, είναι σίγουρα από τις κορυφαίες.

ii)Από εκείνες που μου ταράζουν τον ύπνο τα βράδια, μπορώ σίγουρα να ξεχωρίσω το Seven, που όσες φορές και να το δω δεν είναι αρκετές για να με κάνουν να μην ανατριχιάζω στο τέλος, αλλά και το ισπανικό Ορφανοτροφείο, που ακόμα και τώρα αν δω πόστερ με συγκεκριμένη εικόνα, μπορεί να βάλω τα κλάματα.

iii) Σαν καλό κοριτσάκι, δεν θα μπορούσα να παραλείψω και κάτι πιο, ροζ.. H πόλη των αγγέλων, λοιπόν, και τώρα τελευταία έχω μια αγάπη στο Twilight (αυτό υποθέτω πως θα περάσει).

iv) Κοινωνικός προβληματισμός φυσικά από το Μαθήματα Αμερικανικής ιστορίας και το Fight Club. Έχω μια συμπάθεια στον Edward Norton ή μου φαίνεται;

v) Στις κωμωδίες κωμωδίες δεν έχω τρελή αγάπη, αρκετές είναι τουλάχιστον σαχλές, όμως μπορώ να πω ότι το Analyse this ήταν αρκετά καλό..

vi) Μια λέξη, πολλές ταινίες, Aronofsky. Πάντα θα βρει ένα τρόπο να σε κάνει να τον θυμάσαι!

Τέλος τέλος οι ταινίες τώρα.. 10+1 πράγματα για μένα:

1. Με την κολλητή μου έχουμε μια περίεργη σχέση που θα μπορούσε να συγκριθεί μόνο με ερωτική. Σύνδρομο στέρησης όταν έχουμε καιρό να βρεθούμε, ζήλιες, και που και που φιλιά που κάνουν τους γκόμενούς μας να ζητάνε βίντεο κάθε φορά που πάμε στο μπάνιο μαζί :Ρ

2. Είμαι τόσο κυκλοθυμική που τη μια στιγμή μπορεί να γελάω μέχρι δακρύων, και την αμέσως επόμενη να κλαίω με λυγμούς. Η κατάσταση μπορεί να αντιστραφεί σε κλάσματα δευτερολέπτου, προφανώς!

3. Κάθε φορά που οργανώνω ταξίδι, εκδρομή, εξόρμηση, εξοδο, όσο και να το θέλω, την τελευταία στιγμή πριν να φύγω από το σπίτι το μετανιώνω και δε θέλω να πάω πουθενά!

4. Αν κάτι καρφωθεί στο μυαλό μου, δεν φεύγει με τίποτα! Έχω σκεφτεί πολλές φορές, πως ίσως να είμαι εμμονική.

5. Μουσική. Είμαι τρελή. Είμαι music junkie! Αν αναγκαστώ να περάσω έστω και λίγες μέρες στα μουγκά, είμαι στα πρόθυρα του τρελοκομείου. Η σιωπή με ταράζει!

6. Τα παιδιά είναι στο μυαλό μου συνώνυμα με τη λέξη τιμωρία. Θα μπορούσα να ασχοληθώ με τα παιδαγωγικά μόνο αν με ανάγκαζαν να το κάνω, προκειμένου να αποφύγω μακροχρόνια φυλάκιση, και θα έκανα παιδιά, μόνο αν ήμουν αρκετά ηλίθια ώστε να μην προσέχω, και να μην μπορέσω καν να προλάβω να διορθώσω πιθανή μαλακία. Δεν έχω μητρικό ένστικτο, και ούτε θα έχω ποτέ μάλλον. Έχω προτείνει μάλιστα στη γυναικολόγο να κάνουμε τσάκα τσάκα μια στείρωση να ξεμπερδεύω από το φόβο της "μαλακίας".

7. Όταν ανακαλύψω ένα καινούριο φαγητό που μ'αρέσει, ή όταν μου κολλήσει κάποιο που ήξερα από πριν, αλλά δεν το είχα αξιολογήσει σωστά, το τρώω συνέχεια και σε τεράστιες ποσότητες μέχρι να το σιχαθώ.

8. Έχω υπάρξει αρκετά τυχερή, ώστε όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους είχα σχέση μέχρι τώρα, να με αγαπάνε ίσως περισσότερό από όσο θα μου άξιζε. Η φράση του καλού μου "Ήσουν που ήσουν κακομαθημένο, έμπλεξες και με μένα και έγινες χειρότερη" έχει ειπωθεί από τρεις διαφορετικούς ανθρώπους, όχι πάντα με αθώο πειρακτικό τρόπο.

9. Σε όλα μου τα σχολικά χρόνια, με εξαίρεση την δευτέρα και την τρίτη λυκείου, ήμουν πεπεισμένη πως είχα γεννηθεί για να ασχοληθώ με τις θεωρητικές επιστήμες. Κάποιο πρωί ξύπνησα, και συνειδητοποίησα πως ήμουν γελασμένη, και πως η απέχθειά μου για τα μαθηματικά, δεν ήταν αρκετή για να βγάλω αυτό το συμπέρασμα.

10. Μισώ τα ψώνια. Τελεία και παύλα.

10+1: Είμαι τρομερά ανασφαλής, έως κομπλεξική. Δεν φοράω ρούχα σε χρώματα που τραβάνε την προσοχή, όταν φοράω παπούτσι με τακούνια, σιχαίνομαι τον παραμικρό ήχο που συνοδεύει τα βήματά μου, δεν φοράω φούστες γιατί μισώ τα πόδια μου, τα βυζιά μου είναι στα μάτια μου υπερβολικά μικρά (ίσως φταίει που όλες μου οι φίλες έχουν τεράστια!), και φυσικά, δεν μπορώ να διασχίσω μόνη μου χώρους με πολύ κόσμο, γιατί σιχαίνομαι να τραβάω την προσοχή.

Προσκλήσεις δεν μοιράζω, όποιος θέλει παίζει! :)

Wednesday, 8 April 2009

tonight...

Το πρόγραμμα απόψε, καλώς εχόντων των πραγμάτων, έχει...

ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ!

Αν δε στραβώσει για χιλιοστή φορά το σύμπαν, θα τους δω επιτέλους ζωντανά!


Friday, 3 April 2009

Ο πολιτισμός των ανθρώπων φαίνεται από τον τρόπο που συμπεριφέρονται στα ζώα.

Σήμερα γύρω στις 7 το απόγευμα, κάποια από τα σκυλιά που ζουν στους χώρους του Πολυτεχνείου, πέθαναν, αφού βασανίστηκαν για άγνωστη ώρα με το χειρότερο δυνατό τρόπο, με το κορμί τους να τινάζεται από σπασμούς, αφού ο οργανισμός τους, παρά τους εμετούς που έκαναν, δεν κατάφερε να αποβάλει το δηλητήριο που κάποια τέρατα -που έχουν την απαίτηση να αντιμετωπίζονται σαν άνθρωποι- τα είχαν ταϊσει.

Τα ζώα αυτά δεν ενόχλησαν ποτέ κανέναν από τους καθηγητές ή τους φοιτητές που κυκλοφορούν στο Πολυτεχνείο,αφού ούτε επιθετικά είναι, ούτε φασαρία κάνουν . Δεν είναι δυνατόν να ενοχλήθηκε κάποιος από τους περίοικους, γιατί δεν υπάρχουν σπίτια κοντά.

Είναι από τα πιο συνταρακτικά πράγματα που έχω δει ποτέ μου.

Ξέρω ότι δεν είναι ούτε σωστό, ούτε λογικό ίσως να το λες, αλλά πραγματικά, όποιος το έκανε αυτό το πράγμα, αξίζει έναν εξίσου επίπονο και βασανιστικό θάνατο με εκείνο των σκυλιών.

ΑΙΣΧΟΣ

Πραγματικά δεν ξέρω τί άλλο να πω...