Saturday, 14 November 2009

Torture

Μάλλον τώρα που έπιασε το κρύο, όλα τα έντομα, από τις τερατώδεις και απέθαντες κατσαρίδες, μέχρι τις απίστευτα ενοχλητικές για το μέγεθός τους μύγες, στην προσπάθειά τους να προστατευτούν και να επιμηκύνουν την άχρηστη και σιχαμένη ζωή τους, κρύβονται στα σπίτια, βάζοντας τα δυνατά τους, πριν από την ευλογημένη ώρα που θα τα κακαρώσουν, να μας κάνουν τη ζωή μαύρη.

Το δωμάτιό μου είναι αυτές τις μέρες καταφύγιο για τα τελευταία εναπομείναντα κουνούπια της Κρήτης. Και δε μιλάμε για απλά κουνουπάκια που κάνουν ζζζ ζζζ μέσα στα αυτιά σου και αφού σε τσιμπήσουν σου αφήνουν ροζ σπυράκια που σε ξύνουν σαν τρίαινα διαόλου που ανακατεύει το καζάνι σου στην κόλαση! Μιλάμε για ελικόπτερα, που σαν σε τσιμπήσουν αφήνουν τεράστια κόκκινα ηφαίστεια που σε πονάνε σαν τον πούστη!
Κι έτσι, τα βράδια που το δωμάτιο είναι σκοτεινό και το μόνο φως που ανάβει είναι η οθόνη του υπολογιστή, αυτά τριγυρνάνε στα σκοτάδια (κι όμως εσύ δεν τα ακούς... i'd wish!) και προκλητικά όσο ποτέ προσγειώνονται σε κάθε εκατοστό ελεύθερης και ακάλυπτης επιφάνειας πάνω μου, νομίζοντας ότι θα τα προμηθεύσω με ένα ακόμα δωρεάν γεύμα από το -όχι ιδιαίτερα- θρεπτικό και λιγοστό αίμα μου!
Εκείνη τη στιγμή μεταμορφώνομαι σε αρπακτικό και με κάθε δυνατό τρόπο τα "καταρρίπτω". Έχω καταντήσει σαν τον Μιγιάγκι, και τα πιάνω στον αέρα (mental note: αγόρασε chopsticks!), αφήνοντάς τα μισοπεθαμένα πάνω στο γραφείο, να κουνάνε τα μαλακισμένα ποδαράκια τους στον αέρα προσπαθώντας να απογειωθούν για άλλη μια φορά, να με στοχεύσουν και να μου πιούν το αίμα!

Εδώ, αγαπητέ αναγνώστη, θα σε προτρέψω να σταματήσεις την ανάγνωση, αν δε θες να χάσεις πάσα ιδέα για το άτομό μου, και αν είσαι πολύ ευαίσθητος, τον ύπνο σου το βράδυ.

Αν συνεχίζεις, το κρίμα στο λαιμό σου. Ενώ δεν μπορώ να μην ανατριχιάσω ούτε στην περιγραφή μιας πληγής ή ενός ατόμου που πονάει, έχω από μικρή αυτή τη βρωμερή και απίστευτα σαδιστική συνήθεια. (Ξέρω ότι δεν είναι πολύ νορμάλ, αλλά ίσως έχει να κάνει με κάποιο περίεργο τρόπο με τον οποίο το υποσυνείδητό μου νομίζει ότι παίρνει εκδίκηση.) Όταν ένα από τα προαναφερόμενα κουνούπια βρεθεί τέζα με τα ποδαράκια στον αέρα, και εφόσον είναι ζωντανό, ξυπνάει μέσα μου ο τύπος με τo spandex συνολάκι και τα μαστίγια. Ακινητοποιώ τον wannabe βρικόλακα και αρχίζω αργά και σταθερά να του τραβάω ένα ένα τα πόδια, και στη συνέχεια τα φτερά, αφήνοντας ανάμεσα σε κάθε μια από τις ομολογουμένως φρικτές πράξεις αρκετό χρόνο στον εαυτό μου να θαυμάσει τον τρόπο που το κουνούπι προσπαθεί απεγνωσμένα να ξεφύγει. Όταν, δε, έχω τελειώσει, το δικό μου, σιχαμένο "μ'αγαπά, δε μ'αγαπά", αισθάνομαι πολύ άσχημα, λέω στον εαυτό μου "εσύ πως θα ένιωθες αν το έκαναν αυτό σε σένα" και υπόσχομαι στο κάρμα μου να μην το ξανακάνω. Οι τύψεις και η μεταμέλεια, όμως, διαρκούν μέχρι την επόμενη φορά που θα μου δοθεί η ευκαιρία να μεταμορφωθώ σε ένα βασανιστή που και εκείνοι του ΕΑΤ-ΕΣΑ θα ζήλευαν.

Έτσι, ευχάριστα κι ευτυχισμένα, μετράω τις ώρες ανάποδα, μέχρι τη στιγμή που θα εξολοθρευτούν όλα τα κωλοκούνουπα από το σπίτι μου, οπότε θα ηρεμήσει το κεφάλι μου, θα μπορέσω να παράγω αρκετό αίμα ώστε να στρώσει η αναιμία μου -και να χάσω το μισό στην επόμενη επίπονη περίοδο-, και θα κάνω αρκετές θεάρεστες πράξεις ώστε να μπορέσω να εξισορροπήσω τους φόνους που βαραίνουν τη συνείδησή μου.

6 comments:

KristineSwan said...

Αν θες του χρόνου, το καλοκαίρι σου προσφέρω δωρεάν διακοπές, αν μου προσφέρεις τις ικανότητες σου κατά των κουνουπιών.:)

black fairy said...

@KristineSwan
Ααααχ.. Δυστυχώς αυτές μου οι ικανότητες είναι σπανιότατες και απίστευτα χρήσιμες, κι έτσι με έχουν κλείσει για όλα τα καλοκαίρια, και τις διακοπές του Πάσχα (έχει και τότε κουνούπια), μέχρι το... -τσεκάρω το καρνέ μου :Ρ- 2013. Από 14 και μετά ότι θες :Ρ
Καλώς ήρθες στο blog μου

KristineSwan said...

Καλως σε βρήκα!!!!
Δυστυχώς το 14 σκέφτομαι να κάνω μια έρευνα για τις διαφορές των Αμερικάνων στα βόρεια και στα νότια των Η.Π.Α. Αν είναι το 2015 το ξανασυζητάμε :p
Καλή εβδομάδα!!!!

black fairy said...

@KristineSwan
Όποτε θες :)

Poe said...

Τα κουνούπια είναι ακύνδινα όταν βάζεις εκείνες τις μπλέ παστίλιες-εντομοαπωθητικά, αλλά φαντάζομαι ότι το ξέρεις και εσύ. Παραδέξου τώρα, ότι δεν τις χρησιμοποιείς επείδη σου αρέσει να μπαίνεις σε berserker mode και να τα κατακρεουργείς.

black fairy said...

@Poe
Με κατάλαβες....! Ακριβώς αυτό είναι.. :Ρ