Monday, 16 November 2009

Σκύλες της λύσσας

Έχω παραδεχτεί πολλές φορές δημοσίως ότι -παρά τα όσα δηλώνουμε- οι γυναίκες είμαστε συνειδητά σκύλες (και ενίοτε πουτάνες), και φυσικά έχω μαζέψει πολλές απαντήσεις του στυλ "μα έλα, τί είναι αυτά που λες;" από εκπροσώπους του φύλου μου.
Το περίεργο είναι η στάση των ανδρών απέναντι σε δηλώσεις σαν κι αυτή. Άλλοι -πληγωμένοι από γυναίκες συνήθως- συμφωνούν, κι άλλοι -οι τυχεροί ή αυτοί που είχαν αρκετό χρόνο για να ξεχάσουν- απλά πιστεύουν ότι υπερβάλλω και χαμογελούν συγκαταβατικά, σκεπτόμενοι ότι μια απλή αύξηση στη δόση των ψυχοφαρμάκων, που δεν μπορεί θα τα παίρνω, θα με βοηθήσει να ηρεμήσω.
Κι εκεί ακριβώς είναι το αστείο της υπόθεσης. Θες επειδή δεν έχουν νιώσει ποτέ το ξύπνημα της σκύλας μέσα τους, θες επειδή ποτέ δεν έχουν υποστεί τις συνέπειες του ξυπνήματος αυτού -είναι συνήθως σκύλα vs σκύλα- πιστεύουν ότι είναι απλά ένας μύθος. Δεν μπορούν, με λίγα λόγια να κατανοήσουν το παιχνίδι εξουσίας και κυριαρχίας που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσα σε δυο γυναίκες, οι οποίες μπορεί να μη γνωρίζονται, ή να μην έχουν κανένα εμφανή λόγο να βρίσκονται σε ένταση. Δεν μπορούν εν ολίγοις να καταλάβουν ότι είναι ο τρόπος που λύνουν τις όποιες διαφορές τους, αλλά και καμιά φορά απλά περνάνε το χρόνο τους, προσπαθώντας να αποδείξουν στον -ανασφαλή- εαυτό τους, πρωτίστως, ότι μπορούν.

Φυσικά, έχω και μια θεωρία για να αποδείξω ότι το να είμαστε σκύλες είναι στο αίμα μας, και να απαντήσω σε όλους όσους μου λένε ότι όλα τα παραπάνω προκύπτουν από το γεγονός ότι εγώ και μόνο είμαι σκύλα, και φυσικά σε όσους μου πουν "γιατί να γίνεται αυτό;".

Οι άνθρωποι είναι ζώα αγελαία (αν το θες λίγο πιο σικ, όπου αγελαία βάλε κοινωνικά). Τα πολύ παλιά χρόνια, όταν οι άνθρωποι ζούσαν σε σπηλιές, οι αρχηγοί της αγέλης ήταν θηλυκοί. Αυτό σημαίνει ότι υπήρχε ένα σύστημα επιλογής της αρχηγού, το οποίο σε πρώτη φάση στηριζόταν στη σωματική δύναμη. Στη συνέχεια, όμως, και καθώς το είδος αναπτυσσόταν, οι πρωτόγονοι άνθρωποι κατάλαβαν ότι σε δύσκολες εποχές, που τα, πολύτιμα για τη διαδικασία της αναπαραγωγής, θηλυκά χάνονταν πολύ εύκολα, *από το κρύο, από αρρώστιες, από επιθέσεις ζώων κλπ* έπρεπε ο αγώνας για τη θέση της αρχηγού να γίνεται με τέτοιο τρόπο που να μην κινδυνεύουν οι ζωές των υποψηφίων. Έτσι, στράφηκαν σε πιο πνευματικές δοκιμασίες, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να αναπτύσσονται πλέον εκ φύσεως και ενστικτωδώς περισσότερο στον τομέα αυτό.
Σε κάποια φάση, το είδος μας έκανε το λάθος να γίνει πατριαρχικό. Αυτό, φυσικά, δεν οδήγησε στην ανάλογη ανάπτυξη του εγκεφάλου των ανδρών, γιατί η στροφή αυτή υποδείχθηκε από την ανάγκη για επιβίωση, που σε εκείνες τις δύσκολες εποχές που ήμασταν λίγο πολύ έξυπνα ζώα (όχι ότι τώρα δεν είμαστε -ζώα), ήταν πιο εύκολη εάν ήσουν δυνατός, κι έτσι ο αρχηγός επιλεγόταν με κριτήριο τη δύναμη του. Ταυτόχρονα, όμως, οι γυναίκες δεν οπισθοδρόμησαν στον πνευματικό τομέα, κι έτσι είχαν ένα μυαλό ικανό για περισσότερα, το οποίο μπήκε σε αχρηστία για χιλιάδες χρόνια, μέχρι τη στιγμή που θα είχαν αρκετή ενέργεια να σπαταλήσουν σε σκέψη που δε θα οδηγούσε σε κάτι άμεσα παραγωγικό ή απαραίτητο για την επιβίωση.
Όταν, πλέον, οι γυναίκες θα μπορούν να το κάνουν αυτό, βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα, κρυμμένες πίσω από τους άντρες κηδεμόνες τους. Τί πιο εύκολο, λοιπόν, ώστε να σκέφτονται πως θα καθοδηγήσουν τους άντρες τους *βλέπε πίσω από κάθε ισχυρό άντρα κρύβεται μια ακόμα πιο ισχυρή γυναίκα* αθέατες, άοσμες και άγευστες.. ανύπαρκτες ουσιαστικά. Εκεί, λοιπόν, έχουμε τον αγώνα των γυναικών πίσω από τους άντρες και εναντίον των άλλων καθοδηγητριών γυναικών, και τη γέννηση της σκύλας.
Τη σήμερον ημέρα, οι γυναίκες δεν κρύβονται πια πίσω από κανένα κάτοχο αρχιδιών -αμφισβητούμενο- κι έτσι όλη αυτή τους η ενέργεια μπορεί να σπαταληθεί στο πως θα υπονομεύσουν, θα κουτσομπολέψουν, θα σπάσουν τα νεύρα, ή θα αποδείξουν την ανωτερότητά τους και την επιρροή τους έναντι των ομόφυλών τους. Είμαστε, λοιπόν, σκύλες από επιλογή, όπερ έδει δείξαι.

9 comments:

aerostatik said...

Ωραία η ανάλυση της γυναίκας-σκύλας. Βέβαια κάποιοι ή κάποιες θα το ανέλυαν διαφορετικά. Η λέξη αυτή περικλείει πολλά νοήματα...
περισσότερα όμως περιέχει η γυναίκα-πουτάνα...
περιμένω ανάλυση...

argyris said...

xaxaxaaxa
kalimeres
:-)

black fairy said...

@aerostatik
Μια λέξη για τον καθένα, ανάλογα με τη στιγμή, σημαίνει διαφορετικά πράγματα. Μπορεί κι εγώ σε 2 μέρες να λέω, "πωπω πάλι μαλακίες έγραψα!".
Η πουτάνα θα αναλυθεί όταν θα μου δοθεί η κατάλληλη αφορμή.

@argyris
Μη γελάς λέω! Καλησπέρα xD

argyris said...

ego eimai xaroumenos (spanio gia mena kai tha sinexiso na gelao gia na sou spao ta nevra)
xixixiiixiixix

black fairy said...

Α, αργύρη! Ξέχασα να σου πω.. Απαξιώ :Ρ

aKanonisti said...

Συμφωνώ..100 τα 100.....

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

black fairy said...

aKanonisti
Καλώς ήρθες xD

Poe said...

Πολύ ιδιαίτερο χιούμορ το άρθρο σου, δεν σου κρύβω ότι γέλασα και απέξω μου, δηλαδή εκτός απο νοητά, σωματικά, αλλά όχι ανόητα...

Πάντως οι σκύλες είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου(του άνδρα δηλαδή(κατά της γνωστης ρήσης "έχω ενα παιδί και ενα κορίτσι")).

Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπεις πολύ κόσμο να βγάζει τη σκύλα του βόλτα σε όλα τα κοσμικά μέρη.

Το κακό είναι ότι σε μερικούς αρέσουν οι γάτες, οι οποίες κάνουν και χωρίς "αφεντικό", ξεγλιστράνε, σκαρφαλώνουν, ελίσονται και κρύβονται.

Πάντως διακρίνεται απο ενα πνεύμα "αιδιοκρατισμού(υπάρχει τέτοια λέξη;)" το άρθρο σου, πράγμα που μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες αμα καμία οργάνωση για την προστασία του ανδρικού πλυθισμού σε βάλει στο μάτι.

Όπως και να έχει, είσαι το πρώτο blog που βάζω στα "αγαπημένα μου" μετά την εγκατάσταση των windows 7, και για να φανταστείς τα έχω κανένα μήνα.

Καλή συνέχεια.

black fairy said...

@Poe
Ευχαριστώ πολύ, με τιμάς!
Ώρα δεν ήταν να υπάρξει και ο "αιδοιοκρατισμός"; από τους φαλλούς δεν είδαμε προκοπή ως τώρα χιχιχι
Οι γάτες γυναίκες είναι άλλη τελείως ιστορία, και μάλλον πρέπει να γράψω και γι αυτές! Απλά δεν το 'χουν όλες μέσα τους το γονίδιο μου φαίνεται! :Ρ