Saturday, 26 September 2009

Ο λαός

Έπινα πριν λίγες μέρες τον καφέ μου με κάτι φίλες στο μικρό, κι εκεί που τα λέγαμε ωραία και καλά εμφανίζεται στον ορίζοντα μια άγνωστη σε μένα κυρία, η οποία με ένα χαμόγελο ως τα αυτιά και μια συμπεριφορά που έδειχνε ότι ήξερε κάποια από μας, μας πλησίασε και μας έπιασε την κουβέντα. Κοιτάω αριστερά, η ίδια απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο της μιας, ακόμα πιο αριστερά, τα ίδια. Πάνω που ετοιμαζόμουν να τη ρωτήσω αν όντως μας ξέρει ή αν έκανε κάποιο λάθος, εισέρχεται στο οπτικό μου πεδίο και μικρό σε ηλικία γκομενάκι, με μια τσάντα ταχυδρόμου γεμάτη ως πάνω με τα προεκλογικά φυλλάδια της εν λόγω τσούπρας. Μας μίλησε λίγο ακόμα, αγνοώντας την γεμάτη δυσάρεστη έκπληξη για το θράσσος της φάτσα μου και τις μονολεκτικές και σχεδόν αγενείς απαντήσεις μου σε ότι μαλακία και να μας έλεγε, μας άφησε 3 φυλλαδιάκια και την έκανε.
Σε αντίθεση με ό,τι θα μπορούσε κάποιος να έχει σκεφτεί ως τώρα, δεν είχα πρόβλημα με το κόμμα με το οποίο κατέβαινε η συγκεκριμένη, ή μάλλον.. το πρόβλημά μου δεν ήταν αυτό κυρίως, καθώς μου τη σπάνε όλοι ανεξαιρέτως με τις αερολογίες, τις κενές υποσχέσεις, τη λαιμαργία και την προσδοκία για μια καρέκλα που τους χαρακτηρίζουν.
Ποιός της έδωσε το δικαίωμα να εισβάλλει στον προσωπικό μου χώρο, να μου πιάνει την κουβέντα και να μη φεύγει ενώ βλέπει πως αυτό που κάνει μου είναι δυσάρεστο; Ποιός της είπε στο κάτω κάτω, ότι μ'αυτό τον αυθάδη τρόπο θα καταφέρει να κερδίσει ψηφοφόρους; Εγώ ακόμα κι αν είχα σκοπό να την ψηφίσω, μετά από αυτό θα το σκεφτόμουν άλλες δυο και τρεις φορές.
Απορώ πολλές φορές, με το μυαλό των υποψηφίων -και αργότερα των εκλεγμένων.. Νομίζουν ότι ο "λαός", που σε τόση εκτίμηση έχουν πριν να βάλουν τον κώλο τους σε μια αναπαυτική δερμάτινη καρέκλα, είναι ηλίθιος; Πιστεύουν ότι με μια χειραψία και ένα ψεύτικο χαμόγελο θα πέσει στην παγίδα τους; Αφού μπαίνεις σ'αυτή τη διαδικασία, πιάσε μια κουβέντα για το πρόβλημα του καθενός που συναντάς -ότι και να είναι αυτό.. παιδεία, οικονομία, υγεία-, προσποιήσου ότι ενδιαφέρεσαι, ότι συμπονάς και ότι θα προσπαθήσεις να βρεις μια λύση. Ίσως έτσι, κερδίσεις κανέναν από τους χαμένους σου πόντους.
Το να χαρακτηρίζεις τους "υποτελείς" σου (έτσι το βλέπουν) με τη μεγαλόστομη αλλά γενικευτική λέξη λαός, δείχνει μόνο την πομπώδη αδιαφορία σου και ανικανότητα ή έλλειψη επιθυμίας να δεις τα άτομα που κρύβονται πίσω από το λαό, ένα ένα χωριστά.
Αυτή η συμπεριφορά, όμως, όχι μόνο δε σε κάνει προτιμότερο για να υπερασπιστείς και να διεκδικήσεις για τον τόπο σου, αλλά σε καθιστά το λίγο το λιγότερο, αντιπαθή...

2 comments:

Paula said...

Εγώ παίρνω και μηνύματα στο κινητό π.χ "έχουμε συγκέντρωση την τάδε μέρα την τάδε ώρα"..άσε!

black fairy said...

@Paula
Τα ίδια κι εδώ.. 3 μέρες μέινανε.. υπομονή!