Wednesday, 19 August 2009

I'm ashamed, and easy to ignore..? I don't think so..

Καλώς ή κακώς, πάντα θεωρούσα ότι η εκπαίδευση είναι αγαθό -αν θες πες το κι αλλιώς, δεν έχει σημασία- που εκτιμώ σε ένα άτομο. Δεν λέω ότι απαραίτητα σε κάνει άνθρωπο, ή ότι σου δίνει ευγένεια ή ανοιχτό μυαλό, αλλά σε κάνει οπωσδήποτε να βλέπεις τα πράγματα αλλιώς. Από την άλλη, από τη στιγμή που μπήκα στη σχολή μας πιπιλίζουν το μυαλό με φράσεις όπως το "είστε μηχανικοί, είστε επιστήμονες", που σε συνδυασμό με το κόλλημα που προανάφερα, μου δίνουν ένα -πιθανότατα λανθασμένο και αδικαιολόγητο- αίσθημα ανωτερότητας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, να απαιτώ από ανθρώπους αμόρφωτους ή ελάχιστα μορφωμένους, να μου συμπεριφέρονται με τον ανάλογο σεβασμό, εφ'όσον η συμπεριφορά μου απέναντί τους είναι εντάξει (προφανώς όταν είμαι εγώ αγενής και ασεβής δεν μπορώ να απαιτώ κάτι τέτοιο από τους άλλους. Συνήθως δεν είμαι, χωρίς λόγο.). Απαιτώ σεβασμό και από τους μορφωμένους, προφανώς, αλλά σ'αυτούς δικαιολογώ μια αλαζονεία σαν τη δική μου (λάθος εξ'ορισμού, αλλά έτσι το βλέπω).
Έτσι, όταν εργάτες και γραμματείς, που έχουν κουτσοτελειώσει το Λύκειο, και υπολείπονται στοιχειωδών γνώσεων, που χωρίς αυτές πλέον θεωρείσαι αναλφάβητος -όπως οι ξένες γλώσσες και ο βασικός χειρισμός υπολογιστή- μου συμπεριφέρονται σαν να είμαι το δουλικό τους, δεν μπορώ παρά να επαναστατήσω μέσα μου. Δεν ανέχομαι απ'αυτούς ούτε να μου μιλάνε με αγένεια, ούτε να με βρίζουν χωρίς λόγο, ούτε να με υποχρεώνουν να κάνω δικές τους δουλειές, γιατί απλά, στη συγκεκριμένη φάση, βρίσκονται πάνω από μένα στην ιεραρχική πυραμίδα του εργασιακού τους χώρου, ενώ συνήθως είναι στη βάση της. Με λίγα λόγια: Δεν μπορώ να είμαι το παιχνιδάκι εξουσίας κανενός από αυτούς που σε 2 χρόνια το πολύ θα είναι πολύ πιο κάτω από μένα, κι αυτό γιατί απλά δεν έχω ακόμα το κωλόχαρτο στα χέρια μου.
Δε με νοιάζει αν είναι οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο. Δε με νοιάζει αν είναι αγαπητοί στους φίλους και στους γνωστούς τους. Δε με νοιάζει αν είναι πιο φιλάνθρωποι από τον αϊ-Βασίλη.
Όταν, λόγω συνθηκών, βρίσκονται πάνω από κάποιον, και τότε αποφασίζουν να βγάλουν σε μένα όλα τα κόμπλεξ, που τόσα χρόνια η αμορφωσιά και η ανικανότητα ανέλιξής τους τους έχουν δημιουργήσει, όλες αυτές οι ιδιότητες εξαφανίζονται ως δια μαγείας. Τότε ξυπνάει μέσα μου εκείνη η σκοτεινή πλευρά μου, που θέλει να βρίσκεται σε πόλεμο με κάποιον, έτσι για να έχει κάτι να ασχολείται. Και τότε δε διστάζω να κάνω πράγματα που υπό κανονικές συνθήκες θα ντρεπόμουν να σκεφτώ.
Έτσι, θα γίνω ύπουλη και θα πληρώσω το χώσιμό μου με το ίδιο νόμισμα. Θα σε χώσω κι εσένα, ηλίθια και ανίκανη γραμματέα που δεν μπορείς να βάλεις 5 αριθμημένα χαρτιά στη σωστή σειρά.
Έτσι, θα γίνω σιχαμένη, και θα ορκιστώ πως την επόμενη φορά που εσύ, μαλάκα και γλοιώδη παλιοεργάτη, θα με στείλεις να σου φέρω τον καφέ σου, σα να ήμουν η προσωπική σου βοηθός, θα φτύσω. Ξέρεις, πάντα ήθελα να το κάνω, και ευτυχώς για σένα, δυστυχώς για μένα, έβαλες μυαλό όταν γύρισε η ανώτερή σου από την άδειά της, κι έτσι γλίτωσες την ωραιότατη ροχάλα που σου ετοίμαζα παλιοσαλιάρη.
Είμαι αλαζόνας, είμαι υπερβολική, δεν έχω καθόλου ανοχή κι υπομονή, αλλά, να σου πω ένα μυστικό; Μ'αρέσει..

6 comments:

Lúthien said...

Χώσε ανελέηταααα!!! Τους αξίζει!

Συντροφικά φιλιά και κουράγιο! ;Ρ

black fairy said...

@Luthien
Αν και επέστρεψα δυναμικά στην α(ν)εργία, δέχομαι τα συντροφικά σου φιλιά και τους χαιρετισμούς, και δεσμεύομαι για περισσότερα παραληρήματα με αφορμή τον ένα μήνα που δούλεψα! :Ρ
Φιλακια πολλά κοριτσάκι!!!

Lúthien said...

Πολύ άντεξες ρε... :ΡΡΡ

Αυτές οι δουλειές του καλοκαιριού γιατί να είναι τόσο σκότωμα οι γαμημένες?

black fairy said...

@Luthien
Η δουλειά αυτή καθ'αυτή δεν ήταν τόσο σκότωμα. Αυτή ίσα ίσα μ'άρεσε πολύ. Κάποιοι από τους μαλάκες που συναναστρέφεσαι καθημερινά είναι :Ρ

Mihali said...

Κοινη πρακτικη μου φαίνεται πως ειναι αυτα τα πράγματα σε όλον τον δυτικό κόσμο αλλα θα έλεγα αρκετά παραπάνω εδω πέρα. (καλα αφρική ιράν και τετοια δεν το συζητάμε καν...)

Κι όμως υπάρχουν και εργάτες (και δημοτικού) που λόγω εμπειρίας στη δουλειά αλλα και απο προσωπικό ενδιαφέρον για αυτοβέλτίωση είναι καλήτεροι απο τους προϊστάμενους τους. Συνήθως ειναι και ποιο ακεραιοι ανθρωποι γιαυτό δεν ειναι και προϊστάμενοι...
Οι προϊστάμενοι ειναι συνήθως μεγάλοι γλύφτες και ειναι μέσα σε όλα τα παιχνιδια, του γραφειου , της υπηρεσίας κτλπ...
Δύσκολα βγαίνει ακρη με δαυτους, εκτός και αν εισαι αποφασισμενη και χρειάζεσαι τη δουλειά..για όσο τη χρειάζεσε κανεισ την παπια και μετα γεια σας... Και ειδικα αν εισαι γυνάικα και αυτος ειναι κανενας με τιποτα μουστάκια σα χειρολαβες την πατησες κοπελιά...μπορεί να σε βλέπει και σα καφετιέρα, κουνέλα , παραδουλευτρα... αστα να πανε...

Πάντως το να λές οτι μπορει να ειναι οι καλύτεροι ανθρωποι στον κόσμο δεν μου φαινεται να ευσταθεί και πολύ... στα ενδωτερα της οικίας τους να τους δείς πρώτα και μετά ισως μπορούμε να βγαλουμε συμπέρασμα... ο ανθρωπος που είναι οκ συμπεριφέρεται οκ σε όλους και ξέρει και που βρίσκεται σε σχεση με τους άλλους...οπότε κατα τη γνώμη μου ήδη έχει κάνει το πρώτο βήμα για αυτοβελτίωση... αυτοί που εσύ περιγραφεις φαινεται οτι έχουν ανεπάρκειες που πάνε να τις κρύψουν μειωνοντάς σε...
αυτες ειναι οι σκέψεις μου..

black fairy said...

@Mihali
Ξέρεις τι; απλά είναι φορές που δεν ξέρω τι να σκεφτώ, και προασπαθώ να έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου όλα τα ενδεχόμενα.. πάντα παίζει ο άλλος να έχει κακοξυπνήσει ή να τρέχει κάτι που εγώ δεν ξέρω και που τον έκανε να ξεσπάσει σε μένα, χωρίς να φταίω, ή χωρίς να είναι έτσι όπως νομίζω ότι είναι, αλλά και πάλι.. δε μ'αρέσει να γίνεται..
Ευχαριστώ για τις σκέψεις σου :)