Thursday, 23 July 2009

it's been a hard day's night

Τα στοιχήματα είχαν πέσει εδώ και καιρό. Σε πόσο καιρό θα έφευγα βρίζοντας, επειδή δε θα άντεχα την καταπίεση, και το πρωινό ξύπνημα, ή κλαίγοντας, γιατί κάποιος θα μου μιλούσε απότομα ή θα με έβαζε να κάνω βλακείες; Σε πόσο καιρό δε θα την πάλευα μακριά από τη μαμά μου και το μπαμπά μου, χωρίς να έχω το φαγητό μου έτοιμο, και τα ρούχα μου πλυμένα;
Τους διέψευσα όλους, και νομίζω ότι στα μέσα του Αυγούστου, οπότε και θα επιστρέψω σπίτι μετά το τέλος της πρακτικής μου, θα καταλάβουν ότι δεν είμαι τόσο κακομαθημένη και άχρηστη όσο όλοι νομίζουν. Ώρες και φορές εκπλήσσω και τον ίδιο μου τον εαυτό.
Στη δουλειά, από την άλλη, έδειξα στην αρχή, που είχα ευκαιρίες ότι μπορώ να σκεφτώ και να κάνω πράγματα, χωρίς να πρέπει να είναι κάποιος πάνω από το κεφάλι μου, ή να μου εξηγούν 10 ώρες πράγματα απλούστατα και αυτονόητα για εκείνους, αλλά εντελώς άγνωστα σε μένα. Έκανα πράγματα που με έκαναν να νιώθω χρήσιμη κι ότι προσφέρω. Μετά, όμως, τα πράγματα άλλαξαν, κι έτσι βρέθηκα να βγάζω φωτοτυπίες και να περνάω ατέλειωτα νούμερα από και προς το Excel. κάνω, εν ολίγοις πράγματα, που τίποτα απολύτως δε μου προσφέρουν. Είναι και που ο κάθε άχρηστος και αμόρφωτος νομίζει ότι, επειδή, προς το παρόν είμαι κάτω από αυτόν στην "ιεραρχία", μπορεί να με τρέχει πάνω κάτω και πέρα δώθε, να με κάνει να τρέχω άπό το ένα δωμάτιο στο άλλο ενώ έχω δουλειά, επειδή βαριέται να απλώσει το χέρι του να τραβήξει την πόρτα, για να κρύψει ότι καπνίζει -παράνομα, πια. Αυτά, ναι, με βάζουν σε πειρασμό να τους διαολοστείλω όλους και να σηκωθώ να φύγω, αλλά τελικά, κάνω υπομονή -κάτι που δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να είναι στην ίδια πρόταση με το όνομά μου.
Παρ'όλα αυτά, ή πρακτική μπορώ να πω ότι είναι μια απίστευτα εκπαιδευτική εμπειρία, όχι τόσο πάνω στα πράγματα που κάνω στη σχολή, αλλά πάνω στο τι παίζει στην αγορά εργασίας και στους εργασιακούς χώρους. Και ποιος θα φανταζόταν 3 βδομάδες πριν ότι θα σηκωνόμουν χωρίς πολλά πολλά παράπονα στις 7 το πρωί, και το βράδυ θα κοιμόμουν το αργότερο στη μία;
Βλέπω και τον άντρα μου πολύ πιο συχνά από πριν, κι έτσι ότι και να τραβούσα απλά θα ήμουν ευτυχισμένη. Άσε που μπορώ να κρατάω το μυαλό μου μακριά από τα Χανιά και από τα πράγματα που θα μπορούσαν να μου θυμίζουν...

2 comments:

Lúthien said...

:)
Είναι πολύ κλισέ το "όλα θα πάνε καλά", I know. Αλλά όταν προσπαθείς και το παλεύεις τότε βγαίνει αληθινό συνήθως.

Βασικά αυτό που διάβασα μου έδωσε την εντύπωση ενός ατόμου εντελώς αποφασισμένου να πάνε όλα καλά εν τέλει. Και χάρηκα πάρα πολύ! :)

Φιλιά κοριτσάκι!!!
xxx

black fairy said...

@Luthien
Ennoeitai pws ola tha pane kala! Den afhnw perithwria na ginoyn ta pragmata alliws (sorry gia ta greeklish, alla to plhktrologio exazepse k den bazei ellhnika -den einai kai diko mou tha ta akousw mou fainetai :P-)
Na'sai kala kai na prosexeis!
:*