Friday, 15 May 2009

OMG Έκθεση!!!

Κατά διαστήματα βλέπω ακόμα εφιάλτες ότι δίνω Πανελλήνιες, αν και έχουν περάσει ήδη 4 χρόνια από τότε. Τα ξενύχτια, η κούραση και τα κλάματα, το άγχος, ο πανικός και η αγωνία που ένιωθα τότε, ήταν κρυμμένα, ομολογουμένως όχι πολύ καλά, σε ένα συρταράκι του μυαλού μου, και χτες το βράδυ, αφού είπα καλή επιτυχία στον αδερφό μου, ξεχύθηκαν από το υποσυνείδητο και περάσαν πάλι στη σφαίρα των ονείρων, κάνοντάς με να ξυπνάω ιδρωμένη, λες και ετοιμαζόμουν εγώ να παω να γράψω την επόμενη μέρα.
Το θέμα της έκθεσης ήταν ένα από κείνα τα φλώρικα, τα ήδη προετοιμασμένα από τα φροντιστήρια, και δεν έκρυβαν την απροθυμία (ή το φόβο;) εκείνων που τα διάλεξαν, να προκαλέσουν το μυαλό των παιδιών. Το μόνο που ζητούσαν ήταν κλισέ φράσεις, με δύσκολες λέξεις και νόημα που κανέναν δεν αγγίζει, ή συγκινεί. Από κείνα που κι εγώ, που όλες μου οι εκθέσεις ήταν στην κατήγορία "ωραίο κείμενο, θα το διαβάσουμε δυνατά, αλλά για να μην γράψετε κάπως έτσι στς πανελλήνιες", δεν μπόρεσα να βρω κάτι που θα μου τραβούσε την προσοχή και θα με έκανε να δώσω λίγη σημασία σ'αυτά που θα έγραφα, αν μου το ζητούσαν.
Το μάθημα της έκθεσης θα έπρεπε να εξετάζει, εκτός από το λεξιλόγιο, τη σύνταξη και την ορθογραφία, και τον τρόπο σκέψης των μαθητών. Δεν είναι δυνατόν να σου ζητάνε να γράψεις και να υποστηρίξεις με -ξένα- επιχειρήματα, μια άποψη, που όχι μόνο δική σου δεν είναι, αλλά και με την οποία πιθανότατα δε συμφωνείς, απλά και μόνο για να είναι αρεστή στο διορθωτή, ώστε να καταφέρεις να μπεις στην τριτοβάθμια! Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο, ακόμα και σ'αυτό το μάθημα της έκφρασης ιδεών, να ζητάμε από τους υποψηφίους να αποδείξουν το πόσο καλά μπορούν να παπαγαλίσουν!
Γιατί ποτέ κανένα από τα θέματα δε δίνει την ευκαιρία στους μαθητές να αποδείξουν πως έχουν ιδέες, φαντασία και άποψη; Γιατι κανείς δεν τους ζητάει να γράψουν μια ιστορία ή ένα στοχαστικό δοκίμιο; Μήπως γιατί το μόνο που θέλουν -και μέσα από τις εξετάσεις- είναι να φτιάξουν στρατούς άμυαλων παπαγάλων χωρίς κρίση, εύκολα κατευθυνόμενων, με ανύπαρκτη κρίση και μνήμη;
Το εκπαιδευτικό σύστημα, είναι αισχρό, προκαλεί στους περισσότερους μαθητές τραύματα και εμπειρίες που μόνο να ξεχάσουν θέλουν, και επιχειρεί να βάλει παρωπίδες και στους λίγους που τολμούν να σκέφτονται από μόνοι τους, και παρ'όλα αυτά, όταν μιλάμε για εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η μόνη κατεύθυνση προς την οποία δεν στρεφόμαστε είναι εκείνη, που θα βοηθήσει στη δημιουργία ελεύθερων πνευμάτων, που αυτά και μόνο μπορούν να προσφέρουν με τέτοιο τρόπο, ώστε μια χώρα να προοδεύσει.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως όλοι θεωρούν πως "η ελλάδα τρώει τα παιδιά της"... To κάνει την ώρα που προσπαθεί να πνίξει τις σκέψεις τους.


No comments: