Monday, 25 May 2009

Πόλεμο θέλετε; Θα τον έχετε!

Όταν ξέρεις ότι η μαλακία σου -εκτός από σένα, που στο κάτω κάτω σε αφορά άμεσα- παίρνει και άλλους στο λαιμό σου, καλό είναι, για ένα μικρό, έστω, χρονικό διάστημα, να αφήνεις το πουλάκι σου κάτω, και να κάνεις δυο μαλακίες που έχεις αναλάβει, ώστε να είσαι εντάξει! Γαμώ την πουτάνα μου, δηλαδή, επειδή εσύ θεωρείς ότι πρέπει οπωσδήποτε να βγάλεις κάλους και στις δυο παλάμες, πρέπει να την πληρώσω εγώ; Στη χειρότερη, απομάκρυνε για δυο λεπτά το ένα κωλόχερό σου, ίσα ίσα για να πάρεις ένα τηλέφωνο και να φορτώσεις σε μένα, κάτι που θα έπρεπε να κάνεις εσύ. Θα το δεχόμουν, φτάνει να γλίτωνα αυτήν την τάπα που μου έκατσες, και ίσως να έσωζες τον εαυτό σου από λίγα από τα μπινελίκια που έχεις να ακούσεις την επόμενη φορά που θα βρεθείς στο δρόμο μου! Γιατί, όταν μου συμπεριφέρεσαι μ'αυτόν τον τρόπο, κάθε ίχνος της ευπροσήγορης και ήρεμης μεριάς μου, που σε κάνει να με θεωρείς θύμα, εξαφανίζεται, και δίνει τη θέση της στο τέρας, που αυτή τη στιγμή θέλει να σε κατασπαράξει ζωντανό. Αυτό που έκανες, εμένα μόνο ένα πράγμα μου δείχνει: ότι με έχεις τόσο γραμμένη στα παπάρια σου, που ούτε τον κόπο που έχω κάνει μέχρι τώρα, και ο οποίος και υπέρ σου είναι, ούτε το χρόνο που αφιέρωσα, μην κάνοντας κάτι άλλο, πιο ευχάριστο για μένα, σέβεσαι. Και για μένα, το να μη με σέβεσαι, μόνο ένα πράγμα σημαίνει: ΠΟΛΕΜΟΣ. Και όχι για να κερδίσω το σεβασμό σας, αλλά για να εκδικηθώ. Και να είστε σίγουροι, ούτε δίκαιη θα είμαι, ούτε σκοπεύω να δείξω τον παραμικρό σεβασμό. Το όπλο έχει πια βγει από τη θήκη του...