Wednesday, 18 February 2009

Κατσαρίδες στο χιόνι

Δεν ξέρω αν το έχει παρατηρήσει κανείς εκτός από μένα αυτό -που βλέπω χελώνες στο τραγικά βρώμικο παλιό λιμάνι, κουκουβάγιες στη μέση του δρόμου και βάζω τις φωνές "μην την πατήσεις! μην την πατήσεις", που φοβάμαι ότι αυτό που κουνιέται στο κρεβάτι μου είναι η Μόρα, και όχι ο σκύλος του σπιτιού- αλλά κατσαρίδες υπάρχουν και το χειμώνα!

Πριν λίγο σηκώθηκα από το pc με τη λογική ότι είναι πολύ αργά:
  • έπλυνα δόντια, με λύσσα και για χρόνο που διεκδικεί θέση στα ρεκόρ -η μανία μου με τη στοματική υγιεινή θα αναλυθεί σε κάποια άλλη φάση ίσως-.
  • έβγαλα φακούς κ φόρεσα γυαλιά. Έτσι, από τους 0 βαθμούς μυωπίας με φακούς, πήδηξα απότομα στους 7 χωρίς φακούς μέχρι να βρω τα γυαλιά μου, τα οποία έχουν μείνει στο μακρινό παρελθόν που δεν κουτουλούσα στους τοίχους, οπότε και είχα μόνο 4 με 5. όλη αυτή η απότομη αυξομείωση στο βαθμό της στραβωμάρας μου επιβαρύνει τα μάτια μου και ...** βλέπω αστράκια για λίγο** και
  • κατευθύνθηκα προς την κουζίνα για να προμηθευτώ το πολύτιμο νερό - πηγή ζωής, σε ποτήρι όγκου μισού λίτρου, που αδειάζει και ξαναγεμίζει τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ενώ έβαζα νερό στο ποτήρι, στην άκρη του οπτικού πεδίου κάτι μαύρο και μικρό κουνιέται, με σχετικά μικρή ταχύτητα, στο κενό ανάμεσα στα δυο χαλιά, με κατεύθυνση από την εξώπορτα προς το εσωτερικό του σπιτιού. "wtf?" σκέφτομαι "για κατσαρίδα είναι μικρό, για οτιδήποτε άλλο είναι τεράστιο". Υπενθυμίζω ότι δε βλέπω καλά, κι έτσι αποφασίζω να εξοπλιστώ κατάλληλα και να πλησιάσω.
  • Στάση πρώτη: Μπάνιο. Φοράω ένα ζευγάρι από τα χειρουργικά γάντια της μάνας, ώστε να αποφύγω ανεπιθύμητες επαφές με σιχαμένα πλάσματα.
  • Στάση δεύτερη: Παπουτσοθήκη. Αθλητικό νούμερο 45 του αδερφού ανα χείρας, με μεγάλη επιφάνεια, ότι πρέπει για άστοχους σαν κι εμένα.
  • Στάση τρίτη: Το δωμάτιο των γονιών μου. Φοράω τις παντόφλες του μπαμπά μου, ώστε αν χρειαστεί να επιχειρήσω φόνο, και να έχω μεγάλη επιφάνεια, και να κρατήσω όσο πιο μακριά από τα πόδια μου μπορώ το πτώμα.
  • Στάση τέταρτη: Μπαλκόνι. Με το φόβο να πάθει ο προαναφερθείς αδερφός πνευμονία, βάζω μέσα σκούπα και φαράσι, για να καθαρίσω τα ίχνη του εγκλήματος. (τέτοια μεθοδικότητα που τη βρήκα δεν ξέρω!)
Τελικός προορισμός: σαλόνι-κουζίνα. Πλήρως εξοπλισμένη, κοιτάω γύρω μου εξερευνητικά, για τον εντοπισμό του εχθρού. Στη γωνία, ακριβώς όπως περίμενα, μια κατσαρίδα με μέγεθος περίπου 1/3 του κανονικού, άραζε με φραπεδάκι. Με το που αντιλαμβάνεται την παρουσία μου, αρχίζει τοίχο τοίχο την ανέλπιδη προσπάθεια απόδρασης. Πετάω το παπούτσι, άστοχη όπως πάντα... Πλησιάζω πιο πολύ, βγάζω τη μια παντοφλάρα, σκύβω και πλάτς/κράτς! το σιχαμένο πλάσμα από τους υπονόμους παίρνει το δρόμο για την τελική και μόνη άξια κατάληξή του. Την Κόλαση! Μαζεύω με χαρτί κουζίνας το πτώμα και το πετάω από το μπαλκόνι. (αν δεν έχει πεθάνει, να την πάθει από την πτώση. Σατανικό, αλλά βλακώδες, όταν πρόκειται για κατσαρίδες που πετάνε). Με ειδικά για τον εμετό του σκύλου καθαριστικά πανάκια, απολυμαίνω τον τόπο του εγκλήματος, το φονικό όπλο. Πετάω στα σκουπίδια τα πάντα, πλένω τα χέρια μου να φύγει το βρωμερό τάλκ από τα γάντια, παίρνω το ποτήρι μου και βρίζω.. "Όχι ρε μαλάκα, τώρα ΠΡΕΠΕΙ να το γράψω στο μπλόγκ! Πάλι δε θα κοιμηθώ νωρίς!"

ΥΓ1: Έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πως λογικό είναι η κατσαρίδα να είναι μικρή το χειμώνα, όχι γιατί είναι νεογέννητη ή κάτι ανάλογο! Αντίθετα με την εποχή των δεινοσαύρων, οπότε και τα έντομα -και όχι μόνο- ήταν τεράστια, τώρα δεν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και θρεπτικών που θα ευνοούσαν την ανάπτυξη των κατσαρίδων! *από πέμπτη κόβω το διάβασμα, υπομονή*

ΥΓ2: Μπορώ να ανεχτώ και να καταλάβω οποιαδήποτε παραξενιά ή φοβία σε έναν άντρα. Όταν όμως φοβούνται να σκοτώσουν μια κατσαρίδα -ακόμα και χωρίς να τηρούν όλους τους κανόνες υγιεινής και ασφαλείας, όπως εγώ- ξενερώνω. Επειδή, οκ, στο πολύ βάθος, θέλω να ξέρω πως αυτός ο άντρας θα μπορέσει να με "προστατεύσει" σε κάποια φάση, από μια κατσαρίδα, τουλάχιστον. Ίσως και για το λόγο αυτό να διαλέγω υποσυνείδητα αρσενικά που σε σύγκριση με μένα είναι μάλλον τεράστια. Με κάνουν να νιώθω ασφαλής. Άσχετο και μαλακία, αλλά έτσι είναι. Ίσως, στην τελική, να φταίει που εγώ πλέον το θεωρώ πολύ απλό το να σκοτώσεις κάτι τόσο σιχαμένο, και όποιον δεν το κάνει, τον θεωρώ ανάξιο -γενικά, αλλά και να είναι μαζί μου.

ΥΓ3: Χιόνι δεν έχουμε στα Χανιά συνήθως, μόνο μια υποψία στα αυτοκίνητα πολύ νωρίς το πρωι, κι αυτό τραγικά σπάνια, αλλά αυτό μου 'ρθε στο μυαλό με το που μου καρφώθηκε στο μυαλό να γράψω όλο αυτό το κατσαριδο-παραλήρημα. Plus! Αν έβλεπα ένα χιονισμένο τοπίο, τίγκα στα πτώματα κατσαριδών, μια αγαλλίαση θα την ένιωθα, μια και το χιόνι είναι πολύ κρυο για να το πλησιάσω. *το χιόνι θα ήταν σαν χεσμένο βέβαια με τα μικρά καφεμαύρα πράγματα πάνω του, άρα και όχι πολύ ευχάριστο αισθητικά*

12 comments:

Lúthien said...

Παρατήρηση νο. 1: Μάλλον είμαι πολύ ανάξια για σένα... Ναι, ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ να σκοτώσω κατσαρίδα!!! Κι όχι επειδή τις λυπάμαι ή κάτι τέτοιο, απλά είναι μία από τις μεγαλύτερες φοβίες μου και φρικάρω ακόμα κι αν δω μία στην τηλεόραση. Αν και αρκετές φορές έχει χρειαστεί να λιώσω τέτοιο πλάσμα κι έχω φέρει την αποστολή μου εις πέρας επιτυχέστατα (με παρεμφερή με τον δικό σου τρόπο εννοείται!).
Ο δισταγμός μου αυτός να σκοτώνω αυτούς τους αηδιαστικούς εξωγήινους (δεν θέλω αντιρρήσεις πάνω σ' αυτό!!!) σε ανάγει αυτομάτως στη λίστα των προτύπων μου... :)

Παρατήρηση νο. 2: Ναι, ναι, ΝΑΙ ΓΑΜΩ ΤΑ ΜΥΤΕΡΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ!!! Είσαι το πρώτο άτομο με παρόμοια εμπειρία μ' εμένα... Πριν μία βδομάδα περίπου πέτυχα ένα από τα ακατανόμαστα πλάσματα στο δρόμο να ΚΟΛΥΜΠΆΕΙ (και όχι, δεν ήταν ψόφια και δεν επέπλεε απλά) σε μία λιμνούλα από βροχόνερα.
Εννοείται πως παραλίγο να βρεθώ με άσπρη μπλουζίτσα και δεμένα μανικάκια όταν το έκανα δημοσίως γνωστό. :(

Παρατήρηση νο. 3: Η περιγραφή σου ήταν απλά απερίγραπτη!!! :Ρ

Παρατήρηση νο. 4: Το ότι ένας άντρας είναι μεγαλύτερος από σένα - ή έστω το ότι είναι άντρας - δεν σημαίνει αυτόματα ότι μπορεί να σκοτώσει κατσαρίδες, believe me...

Παρατήρηση νο. 5: Τον τελευταίο καιρό κάνω τεράααστια σχόλια και πρέπει να το κόψω σιγά σιγά...

ΣΚΆΩ!!!
Φιλάκια Ράμπο!!!!!!! :))))))))))

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Υπάρχουν άντρες που φοβούνται να λιώσουν μια κατσαρίδα; Μάλλον ατομάκια που τη βρίσκουν με το "It's Raining Men" θα είναι...

black fairy said...

@Luthien
1: Όπως φαίνεται, μπορείς! Είσαι μια ευτυχισμένη γυναίκα, που δε χρειάζεται αρσενικό για τις κατσαρίδες! Εύγε!

2: Όπως έχω αναφέρει κι άλλες φορές, έχω πολλες περίεργες -εως αδύνατες για κάποιους εμπειρίες-. Πολύς κόσμος θεωρεί ότι τα βγάζω από το κεφάλι μου! Οπότε.. όποτε θες να μοιραστείς μια τέτοια περίεργη "επαφή", εδώ είμαι εγω!

3: Ήμουν σε κατάσταση αμοκ, οπότε ήταν πολύ αυθόρμητη. Μ'αρέσει που σ'αρέσει.

4: Κάτι έχω παρατηρήσει.. Ο αδερφός μου, πχ, βλέπει κατσαρίδα και χλωμιάζει! :Ρ

5: Δεν πειράζει καθόλου!!! μ'αρέσει να σχολιάζετε τις βλακείες μου, και όσο πιο πολλά γράφετε, τόσο πιο πολύ χαίρομαι! :*

black fairy said...

@Αιρετικός
Μη βάλεις στοίχημα γι αυτό, γιατί θα χάσεις! :Ρ

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Εγώ έχω φορέσει παπούτσι που (χωρίς να το ξέρω) είχε τρυπώσει μέσα μια αρκετά μεγάλη κατσαρίδα. Όταν το έβγαλα είδα τα αηδιαστικά απομεινάρια της... Από τότε, όπου τις βρω τις σκοτώνω χωρίς ενδοιασμούς και οίκτο. Το πιο βασανιστικό είναι να τις καταβρέξεις (και να σχηματίσεις και λιμνούλα γύρω τους) με ΧΛΩΡΙΝΗ.

black fairy said...

@Αιρετικός
Καταλαβαίνω ότι είχες τραυματική εμπειρία, αλλά μην τις σκοτώνεις με χλωρίνη! Είναι βασανιστήριο! Κι εμένα μια φορά είχε προσγειωθεί μια μέσα στη φούντα, και δεν την έβρισκα, αλλά προτιμώ τα υποδήματα...

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Είμαι εκδικητικός άνθρωπος... Δες εδώ:

http://www.leasticoulddo.com/comic/20080616

black fairy said...

@Aιρετικός
ΕΛΕΟΣ!!!!

thlimeni neraida said...

Χα χα,μου 'χει τύχει κι εμένα παρόμοια εμπειρία!Μόλις βλέπω έντομο χλωμιάζω.Και το αστείο της υπόθεσης είναι το ότι μετά το "έγκλημα" νιώθω τύψεις...

black fairy said...

@thlimmeni neraida
Μικρό μου και αθώο θλιμμένο νεραιδάκι καλώς ήρθες στο μπλόγκ μου για αρχή.. Μη νιώθεις τύψεις! Καλό κάνεις στην ανθρωπότητα σκοτώνοντας ένα τέρας! Το κάρμα σου έχει ένα -1 για το φόνο και ένα +10 για τον κόσμο που προστατεύεις με την πράξη αυτή! :Ρ

thlimeni neraida said...

Χα, ίσως και να 'χεις δίκιο!

black fairy said...

@thlimeni neraida
Έχω πάντα δίκιο! Να το θυμάσαι αυτό! :Ρ