Thursday, 29 May 2008

A hard night's day... (warning warning: κανένας ειρμός)

Έχω κάτι προβλήματα ώρες ώρες όμως... Αυπνίες! Ναι, ναι όσοι με ξέρετε από κοντά και έχετε υπόψιν σας την περίοδο που έπρεπε να νυχτώσει για να εγκαταλείψω το γλυκό μου κρεβατάκι, ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΗΝ! Αυτό έχει βέβαια σαν αποτέλεσμα να είμαι κομμάτια, με ένα κρυμμένο πονοκέφαλο κάπου ανάμεσα στο μαλλί, αλλά παρ'όλα αυτά, το ότι προλαβαίνω άπειρες ώρες με ήλιο μου φτιάχνει το κέφι όσο δεν πάει άλλο. Βάζω Beatles (δεν ξέρω αν έχουν κάτι το καλοκαιρινό) και Bob Marley, που για μένα είναι το soundtrack της αρχής του καλοκαιριού, ανοίγω τις σημειώσεις μου και προσπαθώ να διαβάσω. Ανάμεσα στα βαρέα μέταλλα και τα συστατικά του πετρελαίου και τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και την εκχύλιση της χλωροφύλλης, το μυαλό μου πετάει σε παραλίες και μαργαρίτες (πόοοσο κλισέ μπορεί να είναι το καλοκαίρι στον τοσοδούλη μου εγκέφαλο) και ρίχνω και μια αποτρίχωση. Ποτέ δεν ξέρεις... Κι αν χτυπήσει το τηλέφωνο και είναι πρόταση για πλατσουρίσματα σε παραλία να πω όχι επειδή θα θέλω 5 ώρες να βγάλω τις μαιμουδότριχες από πάνω μου; No fucking way! Άσε που η σκέψη ότι την επόμενη βδομάδα θα πρέπει να φάω τους συμφοιτητές μου στη μάπα γα 2 μέρες non stop (ανάθεμα τις ασκήσεις πεδίου) με σπρώχνει ακόμα περισσότερο προς τη θάλασσα, με ένα σκοινί αντί για γραβάτα και μια πέτρα στην άκρη του. To μόνο θετικό ωστόσο είναι πως, από ότι φαίνεται και από τα λεγόμενα άλλων, δεν είμαι εντελώς παρανοική και η Ν. είναι όντως το πιο καταπιεστικό και κακομαθημένο άτομο eveeer, οπότε δεν είχα τρελό άδικο που μου τη σπάει η φάτσα της τον τελευταίο χρόνο, κι ας κάνει χαρούλες στον καλό μου στο δρόμο. Δεν μπορώ παρά να είμαι καχύποπτη και να υποθέσω ότι σε βάθος χρόνου θα μου ζητήσει κάτι. Time will tell...

And when I touch you I feel happy inside
It's such a feeling that my love
I can't hide, I can't hide, I can't hide

Wednesday, 21 May 2008

Δια χειρός black fairy

ΚΑΝΟΝΕΣ:
1. Γράφεις ότι θες.
2. Σκανάρεις η φωτογραφίζεις.
3. Ανεβάζεις το αποτέλεσμα στο blog σου σαν ανάρτηση.
4. Καλείς κι άλλους, φίλους bloggers να συνεχίσουν το παιχνίδι. Πού ξέρεις;
Κάποια στιγμή μπορεί να... εκ-δοθούμε!
5. Στο τέλος, για να επικυρωθεί η συμμετοχή σου, γράφεις:
για το http://autographcollectors.blogspot.com/

Θα ήθελα πολύ πολύ να δω κάτι γραμμένο από τα χεράκια των Stormrider, Luthien, Griz και Lovething!

Saturday, 17 May 2008

Geek Survey


* Πόσα χρόνια χρησιμοποιείς ΗΥ?
10 πάνω κάτω

* Είσαι: newbie, casual user, power user, master, umber, jedi?new
newbie με προοπτικές ελπίζω

* Τί είναι ο main υπολογιστής σου?
ένα desktop με χαλασμένο ανεμιστήρα εδώ και καιρό (κάνει βζζζζζζζ βζζζζζζζ και περιμένω να ανατιναχθεί)

* Συναρμολογείς/Ψαχουλεύεις μόνος τον ΗΥ σου?
Όχι βέβαια! Δεν έχω ιδέα! (αν και μ'αρέσει να κοιτάω όταν το κάνουν άλλοι και να ρωτάω ουσιώδη πράγματα όπως "τί είναι αυτό το ροζ?")

* Έχεις σπάσει ποτέ ΗΥ απο τα νεύρα σου?
από τα νεύρα μου όχι... από κάτι κλωτσιές κατά λάθος έχω κάνει κάτι ζημιές (ΠΟΥ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΩ 2 ΜΕΤΡΑ ΠΟΔΙΑ?)

* Ποιός είναι ο browser σου?
firefox

* Ποιός είναι ο media players σου?
winamp

* Ποιός είναι ο mail client σου?
outlook

* Ποιός είναι ο IM σου?
MSN

* Τί add-ons έχεις?
κανένα

* Τί antivirus έχεις?
AVG free

* αγαπημένα software
winamp (ΜΟΥΣΙΚΗΗΗΗΗΗ)

* αγαπημένη εταιρία software development
Ε???

* μισητή εταιρία software development
ε???????

* αγαπημένη εταιρία hardware?
Ε?????????

* μισητή εταιρία hardware?
ε????????????

* αγαπημένη geek δραστηριότητα στον ΗΥ
καμία...?

* dream-machine?
κάτι που να κάνει μόνο του τις αναφορές για τη σχολή?

* Ήταν τσόντα το πρώτο βίντεο που είδες στον υπολογιστή?
μπααα...

* Ψαχουλεύεις οταν κάτσεις στον υπολογιστή γνωστού σου?
ναιιιιιιιι!

* Έχεις βρει embarrassing υλικό στο κάδο ανακύκλωσης του?
και όχι μόνο στον κάδο ανακύκλωσης ;)

* Τρως άσκοπες ώρες στον ΗΥ ανοιγοκλείνοντας απλά παράθυρα?
γενικά όχι... που κ που όμως... εεε λιγάκι...

Θα ήθελα να ευχαριστήσω:
-->το Stormrider για την πρόσκληση

-->τη μαμά μου και το μπαμπά μου για την υποστήριξή τους (είναι οι μόνοι στον κόσμο που με θεωρούν ικανοί να λύσω οποιοδήποτε πρόβλημα σχετικό με υπολογιστή)

-->τον αδερφό μου που επιτέλους ξεπαλουκώθηκε από το pc MOY

ε>το φίλο μου για την αντιμετώπισή του στις ερωτήσεις τύπου "τί είναι αυτό το ροζ?"

-->τους φίλους μου που με αγαπάνε κι ας είμαι χαζό

-->τ
ο Θ. που μου έμαθε τα βασικά πάνω στη χρήση ενός υπολογιστή πέρα από chat και browsing (μήπως μπορείς να μου φέρεις και το πτυχίο σπίτι γιατί βαριέμαι να περάσω να το πάρω?)
-->και όλους εσάς που ανέχεστε τη μαλακία που με δέρνει!

Wednesday, 7 May 2008

This is blasphemy! This is madness!

Έχω αναφερθεί και πιο παλιά στα τρελά όνειρα που διακόπτουν ή απλά ενοχλούν τον ύπνο μου τα βράδια. Σ'αυτό που θα σας περιγράψω απλά ξεπέρασα τον εαυτό μου!

Ανέλαβα, λοιπόν, αγαπητά μου παιδιά, στον ύπνο μου να προστατεύσω το Χριστό (από δω και πέρα θα τον φωνάζω με το καλλιτεχνικό του JC) από τη σταύρωση.
Η αρχή του ονείρου ήταν σε κάτι περίεργα μέρη σα σκηνές, σπηλιές, σπίτια της εποχής του Super Star, άλλα όμως στο έτος 0, να συνομιλώ με αποστόλους και αμαρτωλούς, και άλλα στο έτος 2000 συν πλην κάτι, στην εποχή μας. Όπως και να έχει, εγώ σαν πρωτοποριακός τύπος, κυκλοφορούσα με ένα τεράστιο όπλο, που απορώ ακόμα πως στο καλό κατάφερα χόμπιτ άνθρωπος να το σηκώνω.
Τρέχαμε λοιπόν με το JC, κρυβόμασταν από δω, κρυβόμασταν από κει, πολύ σκοτεινό όνειρο σας λέω, μέχρι που φτάσαμε στο parking της Τάφρου στα Χανιά (ακριβώς ότι λέει το όνομα, μόνο που δεν έχει κροκόδειλους, πτώματα και νερό, αλλά αυτοκίνητα ατάκτως αφημένα), μέσα στο αυτοκίνητό μου, που όμως αντί για κόκκινο ήταν μαύρο, όπως αρμόζει σε κάθε όχημα που μεταφέρει κάποιον σημαντικό. Προσπαθούσαμε λοιπόν να περάσουμε απαρατήρητοι (γιατί όπως και να το κάνεις αυτός ο Χριστός είναι και πολύ χαρακτηριστική φάτσα) και βλέπω ότι μια γειτόνισσα που απλώνει ρούχα έχει στηθεί στο μπαλκόνι μαζί με την κόρη της και μας χαζεύουν κάπως περίεργα.
Ζητάω από το JC να κάνει το θαύμα του γρήγορα γρήγορα και να βγάλει κουρτίνες σε όλα τα τζάμια του αυτοκινήτου (τώρα δε θα μας κοιτάει κανείς!!!) και το κάνει, και τότε η γειτόνισσα παίρνει το γιό της και ένα σφυρί τεράστιο και αρχίζουν να βαράνε τα τζάμια του αυτοκινήτου με λύσσα. Θες επειδή το αυτοκίνητό μου είναι και γαμώ, θες επειδή ο άλλος είχε κάνει πάλι το θαύμα του, τα τζάμια δεν έσπαγαν, κι έτσι αναγκάστηκαν να φύγουν και να επιστρέψουν με ένα όπλο, με το οποίο πυροβολούσαν τα τζάμια.
Όταν και αυτό αποδείχθηκε αναποτελεσματικό, έφεραν ένα τζιπ και μας τράκαραν από γύρω γύρω για να σπάσει το αυτοκίνητο. Να 'ναι καλά ο JC δεν έγινε τπτ και τη βγάλαμε σώοι και αβλαβείς.

Το όνειρο σταματάει απότομα εδώ, χωρίς να ξέρω αν ξύπνησα ή αν απλά δε θυμάμαι τη συνέχεια, και σας ρωτάω: Am i totally insane or what?