Saturday, 26 April 2008

and i feel i'm growing older...

Ένα από τα καλά των διακοπών (Πάσχα, Χριστούγεννα, καλοκαίρι) είναι ότι οι βλαμμένοι φοιτητές του Πολυτεχνείου πάνε στα σπίτια τους στου διαόλου τη μάνα και μας αδειάζουν τη γωνιά, και επιστρέφουν οι ντόπιοι φοιτητές, που έχουν σκορπιστεί σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της Γης...
Οι δυό μέρες που πέρασαν με βρήκαν να τρέχω από καφέ σε καφέ και από ποτό σε ποτό, να μοιράζω το χρόνο μου σε παλιούς φίλους και συμμαθητές, να καλύπτω το κενό που έχει δημιουργηθεί με την απόσταση...
Αν και τα νέα που έμαθα χτες βράδυ στο ποτό δεν ήταν τα πιο ευχάριστα, (καθώς ένας όγκος στον εγκέφαλο ενός ανθρώπου που έβλεπες επί χρόνια κάθε μέρα, ακόμα κι αν δεν τον συμπαθούσες, είναι από τα πιο δυσάρεστα πράγματα που θα μπορούσα να σκεφτώ), νιώθω καλά με τον εαυτό μου, που σε αντίθεση με άλλες φορές, έκανα τον κόπο να αφιερώσω λίγο χρόνο σε ανθρώπους, που όπως και να το κάνουμε, τους αγαπάω και θα συνεχίσω να τους αγαπάω..
Ποιός νοιάζεται που έχουν αλλάξει, λες να μην έχω αλλάξει κι εγώ; Ο τρόπος που, σαν ενήλικες και όχι σαν παιδάκια, μιλήσαμε σήμερα γύρω από το στρογγυλό τραπέζι, σα σε συγκέντρωση ιπποτών ή διοικητικού συμβουλίου, με έκανε να σκεφτώ ότι ακόμα και αν αλλάξουμε σε βαθμό που να μη γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον στο δρόμο, πάντα κάτι θα μας δένει και θα μας κάνει να θέλουμε να βρισκόμαστε και να μοιραζόμαστε τα νέα μας, τις χαρές και τις λύπες μας, όπως τότε που ήμασταν καθημερινά μαζί...

Ευχαριστώ παιδιά!


ΥΓ: Μια και έγραψα, να σας ευχηθώ κιόλας... Καλό Πάσχα να έχετε!!!!!! :D


Wednesday, 16 April 2008

Ήτανε να μην πω του Stormrider ότι παίζω wow...

Εν ολίγοις δεύτερο παιχνίδι καπάκι και μάλιστα πολύ δύσκολο...
Νόμισε ο καημένος ότι έχω υπάρξει DnD nerd, καμία σχέση, ωστόσο! Ίσα ίσα ήμουν από κείνους που κοροιδεύαν τους συμμαθητές μου που παίζαν με περίεργα ζάρια και κουβαλούσαν στις τσάντες τους κάτι τόμους που μοιάζανε με εγκυκλοπαίδειες!
Anyway, έκανα την προσπάθειά μου, την έρευνά μου (το DnD for dummies δεν το βρήκα για ξεφύλλισμα online), και θα παρουσιάσω το αποτέλεσμα των κόπων μου, απλά φτιάχνοντας το χαρακτ;hρα του Storm.
Δε θα καλέσω φυσικά κανένα να το κάνει, εκτός κι αν το θέλει. Mπορείτε επίσης να σταματήσετε το διάβασμα εδω, το post είναι αφιερωμένο σ'αυτόν που με προσκάλεσε.

Ο χαρακτήρας μου σύμφωνα με το Stormrider είναι ο παρακάτω (δεν ξέρω αν αριθμοί κτλ κτλ είναι σωστά..), και νομίζω ότι γενικά με εκφράζει απόλυτα, (χεχε τρέμετε θηλυκά):


Black Fairy

race: dark elf
class: shadow priest
alignment: lawful evil
strength: 4
constitution: 0,1
dexterity: 8
intelligence: 15
wisdom: 15
charisma: 9
special ability: "aura of total kakia"
every new female character in the party
suffers a -6 charisma penalty



Kι αυτός είναι ο χαρακτήρας του Γιάννη:
Stormrider

race:
human
class:
paladin
alignment:
chaotic evil
strength:
8
constitution:
4
dexterity:
10
intelligence:
17
wisdom:
13
charisma:
12
special ability:
-8 charisma
if other player considered snob,
+12 strength when eating octopus



AΥΤΑΑΑ...
Για να μάθεις άλλη φορά να μου βάζεις δύσκολα... :Ρ

Sunday, 13 April 2008

Πάνε πάλι τα γυαλιά μου!

Ή τί γινότανε κάθε φορά που μου πετούσαν μπαλάκι στο Δημοτικό. (τη ζημιά έκανε η Luthien)

1. Όνομα: Κατερίνα

2.Γενέθλια: 2 Νοεμβρίου

3.Ζώδιο: Σκορπιός

4.Χρώμα μαλλιών: Καστανό φαίνεται, μάλλον ξανθό κατά βάθος

5.Χρώμα ματιών: Καστανό κι αυτό

6. Έχω ερωτευτεί ποτε; -Ποιός δεν έχει; Εγώ θα τη γλίτωνα;

7.Είδος μουσικής που ακούω: Πάνε οι μέρες που το έπαιζα σνομπ. Οτιδήποτε από οποιοδήποτε είδος μπορεί κάποια στιγμή να σε εκπλήξει. Rock και έντεχνα μεγάλες μου αγάπες, ωστόσο.

8.Χαρακτήρας Disney/WB: Μοrt ο κλαψιάρης λαιμούριος

9.Πρώτο πράγμα που σκέφτομαι μόλις ξυπνήσω: "από τώρα; #%&#$#%$@#%^$"

10.Ποιός φίλος/ φίλη μου μένει πιο μακριά; Πολλοί, με τις σχολές σκορπίσαμε παντού

11. Κάτι που έχω πάντα μαζί μου και δεν το αποχωρίζομαι: Κινητό

12.Τί έχω στον τοίχο μου; Τίποτα απολύτως! 3 χρόνια ψάχνω!

13.Τί έχω κάτω από το κρεβάτι μου; Κανένα δυο σκελετούς που δε χωρούσαν στη ντουλάπα

14. Αν ήμουν μόνη σπίτι και άγουγα ένα βάζο να σπάει: Θα τρόμαζα, θα χοροπηδούσα φωνάζοντας λίγη ώρα και μετά θα έβαζα τα γέλια με το χάλι μου!

15.Αγαπημένος αριθμός: 107

16.Αγαπημένο όνομα: Αρχαίο να 'ναι κι ότι να 'ναι

17.Χόμπι: Μουσική, ταινίες, βιβλία, χαζολόγημα με κάθε τρόπο (online, καφέδες, χουζούρι)

18.Πού θα ήθελα να είμαι τώρα: Τώρα τώρα στην Αθήνα. Κατά τα άλλα σε μαγικά νεραιδομέρη: πάτος ηφαιστείου, κορυφή βουνού, βάλτος κτλ κτλ

19.Μια ευχή για το μέλλον: Δεν ξέρω τί θέλω τώρα, θα ξέρω για το μέλλον;

20. Αν μπορούσα να ταξιδέψω στο χρόνο και να γυρίσω πίσω, σε ποιά εποχή θα πήγαινα: Γαλλική επανάσταση

21.Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Ε το σκύλο φυσικά!

22.Αγαπημένο λουλούδι: Γιασεμί

23.Αγαπημένη σειρά: Δεν μπορώ να μείνω πιστή σε μια σειρά ρε παιδιά!

24.Αγαπημένη ταινία: Requiem for a dream (λίγες με έχουν επηρρεάσει τόσο)

25.ΑΓαπημένο τραγούδι: Ιt's been awhile-Staind

26.Αγαπημένο Βιβλίο: Πως μπορεί κανείς να διαλέξει;

27.Αγαπημένο ζώο: Άλογα

28.Αγαπημένο ρούχο: Τζίιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν my second skin

29.Αγαπημένος καλλιτέχνης: Αλκίνοος.-

30.Αγαπημένο χρώμα: Μαύρο σαν κι εμένα

31.Αγαπημένο φαγητό: Ζυμαρικά, όπως να 'ναι (addicted to amylum)

32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon ταυτίζομαι: Η Λουκρητία του Αρκα πιάνεται;

33.Κακή συνήθεια: Ξενύχτια

34.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μου που μου αρέσει: Ανεκτικότητα

35.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μου που δε μ'αρέσει: Δεν τολμάω ποτέ τίποτα αν δεν με "σπρώξουν"

36.Συνηθισμένη ατάκα: "βασικά.." "έλα ρε.." "σκατά" και άλλα μπινελίκια

37.Δουλειά που θα ήθελα να κάνω: Έρευνα σε εργαστήριο

38.Μεγαλύτερος φόβος: Να χάσω αυτούς που αγαπάω

39.Η καλύτερη pizza: Καλαμπόκι πιπεριά!

40.Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι: Όποιος δεν έχει σπίτι του τρελό, ούτε κλαίει ούτε γελάει!



Επειδή με τα μπαλάκια δεν έχω καλές σχέσεις και όσο μπορώ αποφεύγω να τα πλησιάζω, ας παίξει όποιος θέλει!

Tuesday, 8 April 2008

Το ατύχημα...

.. Ήταν μια νύχτα πάθους και αχαλίνωτου σεξ μέχρι το πρωί. Θες μέσα στην καύλα ξέχασαν να βάλουν προφυλακτικό, θες το κάνανε συνειδητά χωρίς, δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να δημιουργήσουν τα δυο ανεύθυνα, οριακά πάνω απο το όριο της ενηλικίωσης, πλάσματα μια νέα ζωή...
Από αυτήν οφείλω να ομολογήσω ότι, από το λίγο που την ήξερα, κι από όσα είχα ακούσει στο παρελθόν για τη σεξουαλική της ζωή και κάποιες μαλακίες που δεν τολμώ να ξεστομίσω καν, το περίμενα. Αυτόν δεν τον ξέρω αλλά, όπως και να το κάνεις, ένα 20χρονο, το οποίο επιπλέον πηδάει τον ορισμό του iq ραδικιού θηλυκό, πόσο υπεύθυνο και ώριμο μπορεί να είναι;

Το επόμενο κομμάτι της ιστορίας, κατ'εμέ θα έπρεπε να περιλαμβάνει ένα γυναικολόγο με στοιχειώδη λογική και χωρίς συναισθηματισμούς και ψευτοχριστιανικές ιδέες, ένα δίωρο σε ένα χειρουργείο και τις περιπέτειες του ζευγαριού από εκείνη τη στιγμή και πέρα σε συναισθηματικό επίπεδο, τις ζυμώσεις κα τις τριβές μέχρι να αποφασίσουν αν μετά από αυτό θα μπορούν να είναι μαζί... Μια έκτρωση. (ναι ναι παλιοκολλημένοι θρησκόληπτοι, βρείτε το στο google! ΕΚΤΡΩΣΗ. Βρίστε με, βρίστε με, με φτιάχνει!)

Όμως, αγαπητέ αναγνώστη μου, η ιστορία συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο που θα συνεχιζόταν σε ένα βιβλίο γραμένο στην ψευτοκαθωσπρέπει και πουριτανική κοινωνία της Αγγλίας του 17ου αιώνα ή σε ελληνική ταινία του 60. Δράμα η κωμωδία; Η ιστορία θα το πει...
Με τις ευλογίες των γονιών και του φιλικού περιβάλλοντος, η κοπέλα κάνει πρόβες νυφικού και ο νεαρός ψάχνει βέρες που να χωράνε στο πρησμένο από την εγκυμοσύνη χέρι της καλής του.

Kαι απορώ. Πες αυτοί πάνω στο άγχος και ίσως και στον ενθουσιασμό της στιγμής, αποφάσισαν να παντρευτούν. Κάποιος από τους "μεγάλους" του περιβάλλοντός κάποιου από τους δύο, δεν έχει την κοινή λογική να πει "ΕΛΕΟΣ!" Ότι ένας γάμος που αποφασίζεται υπό αυτές τις συνθήκες δεν έχει τις καλύτερες προοπτικές εξέλιξης; Ότι δυο παιδιά, δεν είναι σε θέση να μεγαλώσουν σωστά ένα παιδάκι; Ότι το πολύ πολύ να χωρίσουν σε 5-6 χρόνια λέγοντας ο ένας στον άλλον σ'έναν από τους άπειρους καυγάδες τους "εγώ φταίω που πέταξα τη ζωή μου για σένα και το ατύχημα;" Ποιός πιστεύει ότι αυτό το παιδάκι θα είναι νορμάλ όταν μεγαλώσει; (με τα γονίδια που κουβαλάει είναι ήδη αρκετά απίθανο!)

Δεν ξέρω, ίσως είμαι παράλογη και ανάποδα κολλημένη, ίσως δε λαμβάνω υπόψιν μου κοινωνικούς και άλλους περιορισμούς, αλλά γενικά θεωρώ πως μια έκτρωση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, εαν δε θέλουμε βραχυπρόθεσμα και μακρυπρόθεσμα να καταστραφούν οι ζωές δυο νέων, κι ενός μωρού...