Monday, 29 December 2008

Ρύζι θα τρώμε μόνο λαπά...

Η αλήθεια είναι πως, αν και μου το έχουν τονίσει εδώ και πολύ πολύ καιρό, μόνο τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ ότι έχω κάτι που θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει σαν "φόβο δέσμευσης". Και δεν είναι ότι φοβάμαι να κάνω σχέσεις ή να δεθώ με τους ανθρώπους που είναι μαζί μου. Ίσα ίσα δίνω στις σχέσεις μου ίσως περισσότερα από όσα πρέπει, ίσως περισσότερα από αυτά που δίνω στους φίλους μου, ίσως περισσότερα από όσα με παίρνει να δώσω. Το ευχάριστο είναι ότι τις περισσότερες, αν όχι όλες, τις φορές έχω πάρει με τη σειρά μου πολλά, από διαφορετικούς, τόσο μεταξύ τους, αλλά και από μένα, ανθρώπους.
Παρ'όλα αυτά, όλα αυτά μπορούν να χαθούν σε κλάσματα δευτερολέπτου, απλά αν ακούσω κάτι που να υπονοεί δέσμευση ή επισημοποίηση της σχέσης που πριν λίγο με έκανε να πετάω στα σύννεφα. Έχω δηλώσει, δε, περισσότερες από μία φορές, πως όποιος θέλει να με χωρίσει και δεν ξέρει πως, αρκεί να σκάσει μπροστά μου, να γονατίσει και να τείνει προς το μέρος μου το γνωστό μπορντοροδοκόκκινο βελουτέ κουτάκι από το κοσμηματοπωλείο.
Δεν το κάνω επίτηδες για να το παίξω αντισυμβατική ή για να προσποιηθώ ότι είμαι μπροστά από την εποχή μου, δεν το κάνω επειδή δεν είμαι καλά στη σχέση μου και φοβάμαι να κάνω μακροχρόνια σχέδια και όνειρα. Γίνεται εντελώς ενστικτωδώς. Φρικάρω και φαντάζομαι πως στο άκουσμα μόνο των λέξεων "γάμος", "νυφικό", "παιδιά", οι τρίχες μου σηκώνονται όρθιες και μοιάζω με γάτα σε στάση άμυνας-επίθεσης, με καμπουριασμένη την πλάτη, και τη φρίκη ζωγραφισμένη στο πρόσωπό μου.
Μπορεί, ρε παιδί μου, να είμαι ερωτευμένη, να σ'αγαπάω, να είμαι μαζί σου ήδη 10 χρόνια και να νιώθω σαν την πρώτη στιγμή που σε κοίταξα στα μάτια και περίμενα το πρώτο μας φιλί, και να θέλω να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου μαζί σου.. Αλλά προσοχή! Μην πεις τις μαγικές λέξεις! Θα γίνω καπνός, θα εξαφανιστώ, και θα περάσω την υπόλοιπη ζωή μου κλαίγοντας τον έρωτα της ζωής μου που χάθηκε άδοξα επειδή δεν με καταλάβαινες!
Μπορεί να σ'αγαπάω και να το ξέρεις, μπορεί να θέλω να μείνουμε μαζί για να σου κάνω γλυκά -καθώς να μαγειρεύω δεν ξέρω και δεν προτίθεμαι να μάθω-, θα μπορούμε αν θες να κάνουμε όλα όσα κάνουν οι παντρεμένοι (αν εξαιρέσεις το σεξ στις επετείους και τις γιορτές και τα κουτσούβελα), απλά μην αναφέρεις ποτέ κάτι που να ακούγεται σαν "γάμος", "αρραβώνας" ή όπως σκατά αλλιώς μπορεί να λέγεται. Μπορεί να πιστεύεις ότι το πάμε "σοβαρά" (και το πιο πιθανό θα είναι να το πηγαίνουμε σοβαρά, μαλάκας δε θα 'σαι να το βγάζεις από το κεφάλι σου) αλλά μην του βάλεις την ταμπέλα που τόσο με τρομάζει, γιατί θα με χάσεις...

Κι όπως λέει κι ο Φοίβος..
"Αν ζούσαμε σ'άλλη εποχή,
ίσως και να 'χαμε παντρευτεί,
ίσως και να 'χαμε τώρα παιδιά,
κουμπάρο, σπίτι, πεθερικά.."

Δε ζούμε όμως...
Κι ούτε πρόκειται!

4 comments:

Lúthien said...

Πολύ χαίρομαι που δεν την είχα διαβάσει αυτή την ανάρτηση γιατί με την τελευταία σου μου ήρθε ένα κάποιο ψυχοπλάκωμα και χρειαζόμουν επαναφορά... Οπότε θα απαντήσω σ' αυτήν! ;)

Να σου πω, απ' τα 10 σου τα έχετε?... :Ρ

black fairy said...

@Luthien
Ε;; Πως σου'ρθε τώρα αυτό; Τον ξέρω πολύυυ καιρό -ήμουνα λίγο μεγαλύτερη από 10- αλλά τα έχουμε 2,5 χρόνια;
Πάντως, οκ, είναι λίγο περίεργο το ποστ, αλλά δε μου ζήτησε να τον παντρευτώ.. :Ρ Απλά αυτό το θέμα έπαιξε πάρα πολύ στις διακοπές, και είπα να εκφράσω τη γνώμη μου.. :)

Lúthien said...

Απλά το κατάλαβα... Βασικά είπες "είμαι μαζί σου ήδη 10 χρόνια" κι εσύ είσαι 21 οπότε... Απλά μαθηματικά! :Ρ

Ναι βρε, το φαντάστηκα. Κι εγώ είχα ένα θεματάκι με τις δεσμεύσεις αλλά τελικά μια χαρά τα πάω (κι εμείς 2,5 χρόνια τα έχουμε).

Τέλος θα ήθελα να δηλώσω φανατική οπαδός των απόψεών σου περί γάμου! :)

black fairy said...

@Luthien
Έλα να κάνουμε κίνημα (του γάτου οι καρποί :Ρ) εναντίον του γάμου, γιατί δεν μπορώ τη μοναξιά... Τρελή με ανεβάζουνε, σαλταρισμένη με κατεβάζουν (και φοβάμαι πως δεν έχουν άδκο)..