Tuesday, 25 November 2008

Unpacking

Ανοίγεις τη βαλίτσα για να πετάξεις τα μισά στα άπλυτα και να βάλεις τα άλλα μισά που δε φόρεσες, έτσι όπως είναι τσαλακωμένα στα συρτάρια και τις ντουλάπες...
Εκείνα που είχες φορέσει έχουν ακόμα τη μυρωδιά του.. Τα φέρνεις στη μύτη σου και δε σου κάνει καρδιά να τα βάλεις για πλύσιμο.. Θα χάσουν έτσι τη μυρωδιά που τόσο σου λείπει και που δεν πρόλαβες να τη χορτάσεις...
Άλλα έχουν τρίχες από τη γάτα του... Γενικά περίεργο ζώο, αλλά δικό του, μέρος της ζωής του χωρίς εσένα...
Αδειάζεις την τσάντα σου και είναι γεμάτη με εισιτήρια, από αεροπλάνα και βαπόρια, από τρένα και λεωφορεία, από κείνα που σε πήγαιναν σε κείνον, αλλά και από τα άλλα, που σε πήραν μακριά του..

Μ'αυτά και μ'αυτά δεν μπορείς παρά να ξεχάσεις τον υπολογιστή που τον πήρες φτιαγμένο και αθόρυβο, το αμάξι που το γρατζούνισες παρκάροντας, την πρόοδο που Τετάρτη την περίμενες και Τρίτη σου βγήκε τελικά γιατί έχεις χάσει τις μέρες, να βάλεις μουσική.. Να ξαπλώσεις στο κρεβάτι, να κλείσεις τα μάτια και να θυμηθείς κάθε μικρή λεπτομέρεια από τις μέρες που περάσατε μαζί... Τις αγκαλιές στο κρεβάτι, τη φάτσα του στη βόλτα μέχρι την αντιπροσωπεία για το αυτοκίνητο, που τρέχανε τα σάλια στη θέα του δεύτερου μεγάλου έρωτά του, τις γκρίνιες και τις βλακείες και τις βόλτες...

Μου λείπουν όλα αυτά και τα θέλω κάθε μέρα...

4 comments:

Lúthien said...

Υπομονή... Κάποια στιγμή θα τα έχεις... :)

black fairy said...

@Luthien
Το θέμα είναι ότι τα έχασα πολύ πρόσφατα, και δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ, στα πλαίσια αυτής της σχέσης, να τα ξαναβρώ.. Άτιμη ζωή, πουτάνα κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις (στην Αθήνα) και άλλους τους κατεβάζεις (στα Χανιά)..

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas said...

Σιγά-σιγά, και λίγο πολύ οδυνηρά, όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Κάπου στην άκρη του περιμένει το φως της νέας μέρας

black fairy said...

@Λακης Φουρουκλας
Δεν μπορείς όμως ποτε να είσαι σιγουρος πως όλα θα πάνε καλά.. απλά να το ελπίζεις..