Tuesday, 24 June 2008

Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά..

Μέσα στον ύπνο μου άκουσα το θυροτηλέφωνο να χτυπάει αλλά δεν έδωσα καμιά σημασία.

Κάποιος θα είναι σπίτι να ανοίξει. Και να μην είναι... αλλάζω πλευρό, κουκουλώνομαι με το μαξιλάρι και όλα ωραία και καλά..

Κάτω από το μαξιλάρι τα αυτιά μου πιάνουν έναν ήχο που είναι στα όρια ανεκτικότητας του ανθρώπινου αυτιού, και που λίγο πιο ψηλά να ήταν, θα τον άκουγε μόνο ο σκύλος, ο οποίος κοιμόταν στα πόδια μου και είχε ενοχληθεί πολύ περισσότερο από μένα..

Για κάποιο λόγο, η τσιρίδα διπλασιάζεται, η μια μπαίνει μέσα στην άλλη, μια ακούγεται η μια και μια η άλλη..

Όχι ρε πούστη μου η γιαγιά μου! Ελπίζω να μας κάνει τη χάρη να πάρει τη δική της την τσιρίδα και την άλλη που δεν ξέρω και να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Εν τω μεταξύ έχει ανοίξει ο αδερφός μου την πόρτα και η λυσσασμένη κραυγή πλησιάζει απειλητικά το ήρεμο κρεβάτι μου. Ανοίγει η πόρτα... Και μέσα στα αυτιά μου ξεχύνεται κάτι ανάμεσα σε φωνή ανθρώπου και σειρήνα περιπολικού. " μπλα μπλα Καλυψώ.. μπλα μπλα μπλα Χανιά.. μπλα μπλα λεωφορείο.. μπλα μπλα χάσαμε... μπλα μπλα δε μας ακούει*... μπλα μπλα σήκω να μας πας σπίτι".

Και τ'όνειρο σκορπάει στης γιαγιάς μου την κραυγή.. Γιατί Θεέ; τι σκατά σου έκανα; δεν ασχολούμαι μαζί σου γιατί μου γαμάς τη ζωή;

Το αποτέλεσμα... Η μια από τις χιλιάδες αδερφές της γιαγιάς μου είχα φτάσει πρωί πρωί από το χωριό της για να κάνει τα ψώνια της... Περπατούσαν όλη μέρα και ήταν λιώμα.. Έχασε το ζώον και το λεωφορείο από πάνω.. Και είπε η δικιά μου η έξυπνη πάμε να πούμε στην Κατερίνα να μας πάει σπίτι! Ώρες ώρες απορώ... δεν σκέφτηκε καμία από τις δυο ότι το μέρος που ήταν ήταν πολύ πιο κοντά στο σπίτι της γιαγιας μου από το δικό μου; Τα αυτιά μου ακόμα βουίζουν... Αχ βρε Κατίνα τί τραβάμε για χάρη σου...

*δεν μου ακούει = στα κρητικά: δεν έχω δύναμη

2 comments:

Lúthien said...

Δύσμοιρο κι εσύ, τι σου έμελλε να πάθεις... Σε συμπωνώ.
Αλλά οι γιαγιάδες είναι όλα τα λεφτά όσα κι αν μας κάνουν! :)

Φιλιάκια!!!

black fairy said...

@luthien
Μερικές είναι για πολύ ξύλο... άκου με που σου λέω!