Tuesday, 8 April 2008

Το ατύχημα...

.. Ήταν μια νύχτα πάθους και αχαλίνωτου σεξ μέχρι το πρωί. Θες μέσα στην καύλα ξέχασαν να βάλουν προφυλακτικό, θες το κάνανε συνειδητά χωρίς, δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για να δημιουργήσουν τα δυο ανεύθυνα, οριακά πάνω απο το όριο της ενηλικίωσης, πλάσματα μια νέα ζωή...
Από αυτήν οφείλω να ομολογήσω ότι, από το λίγο που την ήξερα, κι από όσα είχα ακούσει στο παρελθόν για τη σεξουαλική της ζωή και κάποιες μαλακίες που δεν τολμώ να ξεστομίσω καν, το περίμενα. Αυτόν δεν τον ξέρω αλλά, όπως και να το κάνεις, ένα 20χρονο, το οποίο επιπλέον πηδάει τον ορισμό του iq ραδικιού θηλυκό, πόσο υπεύθυνο και ώριμο μπορεί να είναι;

Το επόμενο κομμάτι της ιστορίας, κατ'εμέ θα έπρεπε να περιλαμβάνει ένα γυναικολόγο με στοιχειώδη λογική και χωρίς συναισθηματισμούς και ψευτοχριστιανικές ιδέες, ένα δίωρο σε ένα χειρουργείο και τις περιπέτειες του ζευγαριού από εκείνη τη στιγμή και πέρα σε συναισθηματικό επίπεδο, τις ζυμώσεις κα τις τριβές μέχρι να αποφασίσουν αν μετά από αυτό θα μπορούν να είναι μαζί... Μια έκτρωση. (ναι ναι παλιοκολλημένοι θρησκόληπτοι, βρείτε το στο google! ΕΚΤΡΩΣΗ. Βρίστε με, βρίστε με, με φτιάχνει!)

Όμως, αγαπητέ αναγνώστη μου, η ιστορία συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο που θα συνεχιζόταν σε ένα βιβλίο γραμένο στην ψευτοκαθωσπρέπει και πουριτανική κοινωνία της Αγγλίας του 17ου αιώνα ή σε ελληνική ταινία του 60. Δράμα η κωμωδία; Η ιστορία θα το πει...
Με τις ευλογίες των γονιών και του φιλικού περιβάλλοντος, η κοπέλα κάνει πρόβες νυφικού και ο νεαρός ψάχνει βέρες που να χωράνε στο πρησμένο από την εγκυμοσύνη χέρι της καλής του.

Kαι απορώ. Πες αυτοί πάνω στο άγχος και ίσως και στον ενθουσιασμό της στιγμής, αποφάσισαν να παντρευτούν. Κάποιος από τους "μεγάλους" του περιβάλλοντός κάποιου από τους δύο, δεν έχει την κοινή λογική να πει "ΕΛΕΟΣ!" Ότι ένας γάμος που αποφασίζεται υπό αυτές τις συνθήκες δεν έχει τις καλύτερες προοπτικές εξέλιξης; Ότι δυο παιδιά, δεν είναι σε θέση να μεγαλώσουν σωστά ένα παιδάκι; Ότι το πολύ πολύ να χωρίσουν σε 5-6 χρόνια λέγοντας ο ένας στον άλλον σ'έναν από τους άπειρους καυγάδες τους "εγώ φταίω που πέταξα τη ζωή μου για σένα και το ατύχημα;" Ποιός πιστεύει ότι αυτό το παιδάκι θα είναι νορμάλ όταν μεγαλώσει; (με τα γονίδια που κουβαλάει είναι ήδη αρκετά απίθανο!)

Δεν ξέρω, ίσως είμαι παράλογη και ανάποδα κολλημένη, ίσως δε λαμβάνω υπόψιν μου κοινωνικούς και άλλους περιορισμούς, αλλά γενικά θεωρώ πως μια έκτρωση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, εαν δε θέλουμε βραχυπρόθεσμα και μακρυπρόθεσμα να καταστραφούν οι ζωές δυο νέων, κι ενός μωρού...

19 comments:

Sourotiri said...

Κοιτα, παιζουν πολυ μεγαλο ρολο διαφοροι παραγοντες... Νομιζω ο κυριοτερος ειναι ο κοινωνικος περιγυρος και ειδικοτερα η οικογενεια, αλλα και φυσικα και ο τροπος σκεψης του ιδιου του ζευγαριου.

Το οτι αυτος ο γαμος δεν εχει και τις καλυτερες προοπτικες εξελιξης, εννοειται οτι το παιρνουμε σαν δεδομενο, νομιζω το γνωριζουν και οι ιδιοι. Βασικα το γνωριζουν ολοι. Αν ομως στο μυαλο ολων η αναπαντεχη εγκυμοσυνη συνεπαγεται και γαμος, ε τοτε δυσκολα θα τον απεφευγαν.

Μιλωντας για την εκτρωση, το ηθικο διλλημα ειναι τεραστιο, εγω για παραδειγμα οσο και να το σκεφτομαι δεν μπορω να καταληξω στην μια ή στην αλλη πλευρα με τιποτα. Οσο με αγγιζουν τα λογια ενος που ειναι υπερ, αλλο τοσο με αγγιζουν και τα λογια αυτου που ειναι κατα.

Συνηθως ομως, σε τετοιες περιπτωσεις, καλο θα ειναι να κραταμε και μια πισινη εμεις οι "απεξω", γιατι στην θεση τους δεν ξερεις πως μπορει να θολωσει το μυαλο καποιου και τι αποφασεις μπορει να παρει. Ειναι τελειως ιδιαιτερη η ψυχολογια σε ενα τετοιο σκηνικο και η ψυχραιμια μαλλον απουσα.

Lúthien said...

Δυστυχώς κάποια πράγματα δεν αλλάζουν... Ο κολλημένος άνθρωπος θα παραμείνει κολλημένος και ο μαλάκας μαλάκας!
Στο μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι ότι ο ανώριμος κάποια στιγμή θα ωριμάσει και θα καταφέρει να πάρει - έστω κι αργά - μία σωστή απόφαση...

black fairy said...

@sourotiri
Κάτω από διαφορετικές συνθήκες θα είχα κι εγώ το ηθικό δίλλημα και θα αρχιζα να φιλοσοφώ και να ψάχνω επιχειρήματα. Σ'αυτές τις περιπτώσεις, ποθ είναι ουκ ολίγες, θεωρώ οτί μια έκτρωση είναι απλά υποχρεωτική. Μια ζωή χωρίς συνείδηση ύπαρξης vs 3 ζωές νέων ανθρώπων. Κανένα δίλλημα για μένα.

@luthien
Τί να σου πω.. δύσκολα θα ωριμάσει. αφού δεν έχει πανικοβληθεί και σκεφτεί το ενδεχόμενο που αναφέρω... υποχρέωσή του είναι να μείνει δίπλα της. σε τέτοιες περιπτώσεις η ευθύνη ειναι 50-50.

sadwolf13 said...

Εχει σκεφτει κανενας τη λυση της γεννησης του παιδιου και του να δοθει για υιοθεσια ???
Εβγαλα το καπελο στην κοπελια απο την ταινια "Juno" . Ετσι δεν καταστρεφονται δυο ζωες , μπορει να φτιαξουν αλλες δυο και μια ζωη σωνεται .
Ειναι σαν το παλιο ανεκδοτο . Εχετε απεναντι σας μια εγγυο γυναικα . Πασχει απο συφιλλη , εχει 7 παιδια απο τα οποια τα 4 πεθαναν απο κληρονομικα προβληματα και ο πατερας του παιδιου ειναι αλκοολικος . Θα της συνηστουσατε να κανει εκτρωση ???



ΑΝ το κανατε τοτε μολις στερησατε απο τον κοσμο τον Μπετοβεν ...

Μαγκια ειναι να σεβεσαι τη ζωη σε καθε της σταδιο . Και προοδευτισμος ειναι να δεχεσαι την ευθυνη των πραξεων σου . Κριτικαρουμε το βλακα που οδηγει το τζιπ των 4000 κυβικων που ξεσκιζει το περιβαλλον αλλα δικαιολογουμε την γυναικα που κανει εκτρωση γιατι δεν ειχε την υπευθυνοτητα να προφυλαχθει .
Για μενα το προβλημα δεν ειναι στην πραξη αλλα στη λογικη . ΤΟ παιδι να αντιμετωπιζεται σαν hangover που παιρνεις μια ασπιρινη και σου περναει . ΕΙναι η λογικη του μεθυσμενου οδηγου που σκοτωνει καποιον και μετα την κοπαναει γιατι καταστραφηκε μια ζωη και δεν πρεπει να καταστραφει και αλλη μια ...
Καθ πραξη μας εχει και συνεπειες . Και οι συνεπειες ευθυνες . Η λογικη της αποποιησης τους ειναι κακη και νοσηρη .
Δε λεω οτι το ζευγαρι πρεπει σωνει και καλα να παντρευτει . Αλλα και το παιδι πρεπει να ζησει . Ιδιαιτερα οταν πλεον υπαρχουν πολλες , παρα μα παρα πολλες οικογενειες που θα ηθελαν να το παρουν απο την πρωτη στιγμη που θα γεννηθει . Απο τη στιγμη που σε αλλες χωρες υπαρχουν μητερες κατα παραγγελια . Και απο τη στιγμη που υπαρχουν δεκαδες γυναικες που δε θα κρατησουν ποτε ενα μωρο στην αγκαλια τους .
Για μενα εκτρωση νοειται μονο σε περιπτωση βεβαιοτητας γεννετικης μη αναστρεψιμης βλαβης του εμβρυου ( τοτε ναι καταστρεφεται μια ολοκληρη οικογενεια για ενα πλασμα που δε θα χαρει τιποτα και ποτε )η στην extreme περιπτωση του βιασμου της μητερας .

black fairy said...

@sadwolf13
Έχεις υπόψιν σου πόσο χρονοβόρα και επίπονη ψυχολογικά και για τις δυο μεριές είναι η υιοθεσία στη χώρα μας;
Άσε που, αν εγώ επί 9 μήνες κυοφορούσα ένα παιδί, ακόμα και έτσι όπως περιγράφω στο ποστ να έχει προκύψει, μετά δε θα μπορούσα να το αποχωριστώ με τίποτα. Μιλάς από την απόλυτα ασφαλή και ταυτόχρονα αποστασιοποιημένη θέση του αρσενικού που απλά δίνει σπέρμα.
Και στο κάτω κάτω, επειδή για παράδειγμα έσπασε ένα προφυλακτικό, πράγμα που συμβαίνει κάποιες φορές, όπως θα έχεις ίσως διαπιστώσει και μόνος σου, θα πρέπει μια νέα κοπέλα να περάσει τη διαδικασία της εγκυμοσύνης και του τοκετού, και να φορτωθεί ένα παιδί που ποτέ δε θέλησε; Δε μου φαίνεται δίκαιο ούτε για κείνη, ούτε και για το παιδί.
Εξακολουθώ, παρ'όλα τα εύστοχα επιχειρήματά σου, να υποστηρίζω πως η έκτρωση είναι επιλογή μιας γυναίκας και μόνο. Ένα αγέννητο παιδί που βρίσκεται απλά στη μορφή κυττάρων δε θα έπρεπε να αποτελεί εμπόδια στα όνειρα και τις φιλοδοξίες κανενός.
Και.. πού ξέρεις.. μπορεί αντί για το μπετόβεν να είχε γεννηθεί τότε το αντίστοιχο του Χίτλερ. Θα έπαιρνες το ρίσκο;

lovething said...

Δύσκολη απόφαση γι'αυτό κανείς πρέπει να κάνει τα πάντα για να μη φτάσει εκεί. Όσο και αν πιστεύω πως θα έπαιρνα την απόφαση να μπω στο χειρουργείο όπως λες, δε θα ήθελα να έρθω σε αυτή τη θέση ποτέ αν είναι δυνατόν. Βλέπω την αδερφή μου που κάνει τα πάντα για να πάει η εγκυμοσύνη της καλά, βλέπω γυναίκες που έχουν καταστραφεί οικονομικά, σωματικά και ψυχολογικά στη προσπάθεια τους να κάνουν παιδί και νοιώθω ένα σφίξιμο. Από την αλλη χαίρομαι σα γυναίκα που έχω τη δυνατότητα επιλογής. Κι αυτό το γέννησε το και δωσε το για υιοθεσία... γεμάτα είναι τα ιδρύματα και πάμπολες οι οικογένειες που δεν καταφέρνουν να υιοθετήσουν παιδί γιατί το σύστημα δε λειτουργεί σωστά... Και οι γάμοι "κατά λάθος" είναι λαθος! Θα δέχτηκαν πιέσεις μάλλον οι γνωστοί σου και κατέληξαν στην "κουλούρα". Ας ελπίσουμε πως με το πρώτο αντίκρισμα του νεογέννητου θα ωριμάσουν κι αυτοί γιατί δεν είναι εύκολο να είσαι γονιός.

black fairy said...

@lovething
Δεν είναι ότι πιο άδικο άλλες να θελουν ένα παιδί και να μην μπορούν να γεννήσουν ή με ευκολία να υιοθετήσουν και σε άλλες απλά να προκύπτει;

sadwolf13 said...

το συστημα υιοθεσιας ειναι προβληματικο για παρατημενα παιδια . Υπαρχουν παμπολλεσ ιδιωτικες υιοθεσιες που απλα γινονται 2 δικαστηρια σε διαστημα 8 μηνων . Στο πρωτο η φυσικη μητερα δινει το παιδι σε συγκεκριμενη οικογενεια για υιοθεσια και στο δευτερο απλα επιβεβαιωνει την αποφαση της . Εχω αρκετουσ γνωστους που εχουν κανει αυτην την διαδρομη ... Το προβλημα ειναι οταν αφησεις το κρατος να κανει τισ διαδικασιες ...
Βεβαια λιγο φασκεις και αντιφασκεις . ΑΠο τη μια λες οτι αν μια κοπελλα γεννουσε ενα μωρο θα δενοταν μαζι του και απο την αλλη θα τησ κατεστρεφε τη ζωη . Και οχι δεν μιλαω απο την ασφαλεια του αρσενικου αλλα απο την πονεμενη θεση του πατερα που εφαγε στο κεφαλι 4 εξωσωματικες μαζι με την γυναικα του . 4 ψυχοφθορες διαδικασιες που τελειωσαν και οι 4 με πονο συντριβη και κλαμα . Και ευτυχως που ειμασταν τυχεροι και αποκτησαμε τελικα ενα παιδακι . Θυμαμαι ομως οτι οταν αποτυχαμε την 4η φορα εμαθα οτι μια συναδελφος εκανε εκτρωση . Αυτη την κοπελλα τοτε την μισησα απολυτα για πεταγε κατι που εγω ηθελα σαν κολασμενος . Φαντασου ομως την κοπελλα αυτη μετα απο 6-7 χρονια να θελει να κανει ενα παιδι και να μην μπορει . Αυτο για εναν χαιρεκακο θα ειναι θεια δικη αλλα για αυτην θα ειναι ενα ασηκωτο βαρος για ολη την υπολοιπη ζωη της

black fairy said...

@sadwolf13
Καθόλου δεν φάσκω και αντιφάσκω. Όταν έχεις κουβαλήσει ένα πλάσμα μέσα σου επί 9 μήνες, αναγκαστικά δένεσαι μ'αυτο. Εδώ είναι η ασφάλεια του αρσενικού κι αυτό που ΠΟΤΕ δε θα μπορέσετε να καταλάβετε. Το δέσιμο αυτό οδηγεί τις περισσότερες φορές στο να κρατάει μια κοπέλα το παιδί κι από κει και πέρα, κάθε προσωπική της ανάγκη και επιθυμία πάει στο διάολο για το καλό του παιδιού. Για μένα που είμαι 20, και έχω κάποια όνειρα και φιλοδοξίες όνειρα, αυτό ισοδυναμεί με την πλήρη καταστροφή της ζωής μου. Η αγάπη για το παιδί, κατά της γνώμη μου, δεν αναιρεί αυτό το πράγμα. Ίσα ίσα το κάνει ακόμα πιο τραγικό.

Αντιλαμβάνομαι ότι λόγω της διαδιασίας που περιγράφεις, έχεις μια αυξημένη ευαισθησία στο θέμα, και σε συμπονώ (χωρίς κανένα ίσνος μίζερης λύπησης που εμένα στη θέση σου θα με εξόργιζε, και προφανώς βλέπεις το θέμα της έκτρωσης από εντελώς διαφορετική γωνία. Δεκτό και απόλυτα κατανοητό.
Ίσως σε κάποια χρόνια, να το βλέπω κι εγώ έτσι το θέμα, ποτέ δεν ξέρεις...

Griz said...

Ωραίο θέμα προς συζήτηση και ενδιαφέρουσες όλες οι απόψεις που διάβασα στα σχόλια.
Η αλήθεια είναι ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δε μπορώ να πάρω θέση γιατί δε γνωρίζω το ζευγάρι. Μπορεί η ηλικία τους να είναι μικρή αλλά καμμιά φορά , κάποιοι άνθρωποι μπορούν να σηκώσουν όλο αυτό το βάρος. Μπορεί να είναι πιο ώριμοι από άλλα παιδιά της ηλικίας τους, μπορεί το οικογενειακό περιβάλλον τους να τους στηρίξει απίστευτα, μπορεί να βρουν τρόπο να πραγματοποιήσουν τα όποια όνειρά τους παρά τη δέσμευσή τους, μπορεί να είναι άνετες οικονομικά και οι δύο οικογένειες.

Ίσως όμως δε θα πρεπε να παντρευτούν , δεν πιστεύω έτσι ίπως μας τα περιγράφεις να αγαπιούνται ε?
Στα 18 και στα 19 είναι πιο εύκολο να κάνεις έκτρωση, από τα 24 και μετά όμως δεν είναι εύκολο αυτό.

Τώρα στο θέμα του να περάσει μια γυναίκα αυτό το 9μηνο με το μωρό στην κοιλιά και μετά να το δώσει για υιοθεσία, δεν ξέρω, δεν πιστεύω ότι θα το κανα ποτέ. Είναι ένας χρόνος χαμένος ουσιαστικά από τη ζωή σου αν δεν πρόκειται να κρατήσεις το παιδί.
Μεγάλο θέμα με πολλές προεκτάσεις.

black fairy said...

@griz
Η μαλακία στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η κοπέλα (αυτήν ξέρω εγώ) είναι αυτό που θα μπορούσε άνετα κανείς να χαρακτηρίσει τον ορισμό του ανώριμου έως χαζού πλάσματος. Είναι ένας από τους λόγους που θεωρώ ότι κάποιος θα έπρεπε να βάλει φρένο σ'αυτήν την υπόθεση, γιατί δεν πιστεύω να ωριμάσει με τη γέννηση του παιδιού... Αν γίνει κάτι τέτοιο θα το θεωρήσω απλά Θαύμα!!!!
Από μια ηλικία και πέρα δεν είναι τόσο τραγικό να κάνεις ένα παιδί, αν έχεις τελειώσει από σχολή κτλ, αλλά στα 20 είναι ακραίο... ειδικά όταν ο πατέρας του παιδιού είναι ακόμα μικρότερος!

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Προσωπικά, είμαι pro-choice, δηλαδή υπέρ των αμβλώσεων, κι έτσι συμμερίζομαι την άποψή σου ότι ένας γάμος δεν πρέπει να είναι συνέπεια μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

Περιμένεις να διαβάσεις το "αλλά" της υπόθεσης; Όχι καλή μου, δεν υπάρχει "αλλά". Το λέω απλά, καθαρά και ξάστερα: αν δεν θες εγκυμοσύνη, την προλαμβάνεις και, αν η πρόληψη δεν αποδώσει, την καταστέλλεις.

Τα υπόλοιπα φρικουλιάρικα (ξέρεις, κάτι αιματοβαμμένα "ντοκυμανταίρ" που παρουσιάζουν την έκτρωση ως "φόνο") που προβάλλουν οι θρησκόληπτοι και όλο το pro-life φονταμενταλησταριό τα ακούω βερεσέ. Τους χαρίζω δε το "Every Sperm Is Sacred" των Monty Python με όλη μου την - ουδόλως χριστιανική - αγάπη.

black fairy said...

@ ο αιρετικός
Xαίρομαι που κάποιος το βλέπει ακριβώς όπως κι εγώ!

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Εμ, τέτοια πράγματα χρειάζονται λογική και ψυχραιμία. Δηλαδή τι, το παιδί θα είναι ένα "στιγμιαίο λάθος" σαν αυτό του ξεφτίλα του Πασχάλη;

black fairy said...

@αιρετικός
Tί ατύχημα τί στιγμιαίο λάθος; Είναι και τα δύο ατυχέστατοι και πολύ θλιβεροί χαρακτηρισμοί για ένα παιδί...

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Γι'αυτό και λέω ότι αυτοί που καταλήγουν να μεταχειρισθούν τέτοιους όρους για ένα παιδί είναι ξεφτίλες.

black fairy said...

@αιρετικός
Προφανώς!

Ο Αιρετικός - The Heretic said...

Όλα αυτά είναι κατάλοιπα μιας κοινωνικής υποκρισίας, ίδιας μ'αυτήν που πέτυχε (κατόπιν δικαστικής προσφυγής του νεοναζί Πλεύρη, ήμαρτον!!!) την απόσυρση βιβλίου από τις σχολικές βιβλιοθήκες επειδή είναι... "πορνογραφικό", ενώ μια χαρά διδασκόμαστε στα σχολεία εγκώμια για μισέλληνες "ιεράρχες" που κήρυξαν το να γινόμαστε μαστρωποί των συζύγων μας για να σώσουμε το τομάρι μας!!!

black fairy said...

@αιρετικός
Πολλές φορές περνάει αυτό που θέλουν νεοναζί και άλλοι φασίστες. Στο χερι μας είναι να μην το βουλώνουμε, μήπως κ έτχι αποφευχθεί κάτι ανάλογο στο μέλλον...