Monday, 17 December 2007

Ανατρίχιασα...

Όλο ταξιδεύω
και περνάει απ' το παράθυρο η ζωή
Κάποτε θα μοιάζει ψέμα
πότε φτάσαμε ως το τέρμα
και δεν κάναμε ακόμα την αρχή

Όλο κάτι ψάχνω
στο μπαλκόνι τ' απογεύματα όταν βγω
Τι ’ναι αυτό που με κρατάει
κάθε μέρα που περνάει
κι ας μην ξέρω τι γυρεύω πού πατώ

Κι όλο δεν πιστεύω
πως το δρομο δε θα βρεις να ξαναρθείς
Δεν θ' ανοίγω σε κανένα
και θα περιμένω εσένα
να γυρίσεις απ' την πόρτα το κλειδί

Κι όσο θα κοιμάμαι μόνη
τ' όνειρό σου θα ζυγώνει
στα κρυφά μια λέξη πάλι να μου πει



Πόσο μπορεί να σε συγκινήσει ένα κομμάτι;;; Συγκλονιστική η φωνή της Μαρίας Παπανικολάου. Μουσική και στίχοι λιτά κι απέριττα κι όμως τόσο δυνατά....

No comments: