Monday, 5 November 2007

Η black fairy στο Nαυτικό Νοσοκομείο Κρήτης

Ο ναύτης καλός μου πριν από μια βδομάδα μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο ΝΝΚ (βλέπε τίτλο) εξαιτίας ενός τρομερού πυρετού που τον μετέτρεψε στον Human Torch. Ο πυρετός κράτησε μέχρι την Τετάρτη. Παρ'όλα αυτά είναι ακόμα όμηρός τους, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι αύριο επιτέλους θα επιστρέψει σπίτι του!
Κάθε μέρα λοιπόν, σαν καλή σύζυγος, έκανα τον κόσμο κουβάρι βέβαια, αλλά έπαιρνα το αμάξι της μαμάς μου (να μάθουν να μη μου παίρνουν δικό μου!) και βρουμ, βρουμ δρόμο έπαιρνα δρόμο άφηνα για το νοσοκομείο.

Πρώτη επίσκεψη: Ψαρωμένη όσο δεν πάει, τρομοκρατημένη όσο ποτέ για την κατάσταση που θα τον έβρισκα, αλλά και επειδή φοβάμαι νοσοκομεία και στρατιωτικούς -φαντάσου ένα νοσοκομείο στο οποίο νοσηλευτές και νοσηλευόμενοι είναι στρατιωτικοί-, πλησιάζω το περίπτερο (όχι εκείνο με τα τσιγάρα και τις τσίχλες) στο οποίο ήταν η κοπελίτσα -με στολή του ναυτικού παρακαλώ- στην οποία θα έπρεπε να αφήσω την ταυτότητά μου (χάλια η φωτογραφία μου χάλια!!!) για να μπορέσω να μπω.
-Το όνομά σας, την ταυτότητά σας και το όνομα του ασθενούς θα μου πείτε; (ευγενέστατη)
Δίνω την ταυτότητα.
-Ναύτης Ασθενόπουλος. Μαύρη Νεραιδίδου.
-Εσείς είστε ο Ναύτης Ασθενόπουλος; με ρωτάει με βλέμμα σαν αγελάδας που μόλις είχε οργασμό.
-Σας μοιάζω για Ναύτης Ασθενόπουλος; απορώ μεγαλόφωνα και απομακρύνομαι.
Στράβωσε αλλά στ'αρχίδια μου. Με τέτοιο μαλλί και με φάτσα 15 χρονου κοριτσόπουλου της έκανα για άντρας; Αν είναι ποτέ δυνατοΣ!!!

Ρωτάω από δω, ρωτάω από κεί φτάνω κοντά στο θάλαμο του καλού μου, αλλά όπως πάντα έχω χαθεί. Βλέπω μια πόρτα "γραφείο προϊσταμένης" ή κάτι τέτοιο. Μπαίνω μέσα και ακούω χάχανα από το βάθος.
-Συγγνώμη... (φοβισμένη και όλο τύψεις που ενόχλησα) Ο Ναύτης Ασθενόπουλος σε ποιό θάλαμο είναι;
Το λογικό θα ήταν να ψάξει στο βιβλίο για να δει, αλλά στα μισά της πορείας ακινητοποιείται και μου λέει τον αριθμό.
-666. Εδώ δίπλα.
Αν και μου έκανε εντύπωση, δε ρώτησα πως και το ήξερε απ'έξω και απλά προχώρησα στο διάδρομο για να βρω το θάλαμο 666.

Πράγματι, δυο βήματα παρακάτω είδα στην πόρτα τον αριθμό που έψαχνα. Κοιτάω τρομοκρατημένη μέσα. Πάνω στο κρεβάτι ένας κάτωχρος και καταταλαιπωτημένος, κατατρυπημένος από εξετάσεις και ορούς άνθρωπος, που θύμιζε τον άντρα μου. Κι ένας ξάδερφός του στη μία από τις δυό καρέκλες. Πλησιάζω για να τον φιλήσω, θυμάμαι ότι δεν κάνει, κάνω μεταβολή. Σκέφτομαι ότι δεν είναι σωστό, πλησιάζω και τον χαϊδεύω σαν να 'ναι κουτάβι στο κεφάλι.
Κάθομαι για κανένα μισάωρο και δε βγάζω μιλιά, απλά τον κοιτάω. Τον λυπόμουνα όσο δεν πήγαινε άλλο και μου έβγαζε ταυτόχρονα και το προστατευτικό μου, έτσι χλωμό και άρρωστο που ήταν...
Τότε ΤΣΟΥΥΥΠ να σου η γιαγιά του! Ντρέπομαι, αλλάζω δυό τρία χρώματα, αλλά τί μπορώ να κάνω; Θα το υποστώ. Έμεινε λίγο πολύ ένα μισάωρο. Δε γύρισε όχι να μου μιλήσει, ούτε καν να με κοιτάξει! Ήμουν αόρατη, άγευστη, άοσμη σαν το οξυγόνο ένα πράγμα. Έφυγε κι ανέπνευσα ελεύθερα....

Σε λίγο σηκώθηκε κι ο ξάδερφος να φύγει να μας αφήσει λίγο μόνους μας να κάνουμε τρελίτσες (LoL αν κάναμε το παραμικρό θα θρούλιζε!). Σηκώνομαι από καρέκλα, κάθομαι στο κρεβάτι, του πιάνω το χέρι...
3 λεπτά πριν τη λήξη του επισκεπτηρίου σκάει μύτη ένας ένστολος γιατρός.
-Τί κάνει εκεί;
-Μου τρίβει το χέρι επειδή πονάει.
-Τί σου είναι;
-Ξαδέρφη.
-Αλήθεια Ξαδέρφη;
Χαμογελάει ο καλός μου με βλέμμα "βλάκας είσαι;"
-Το επισκεπτήριο δεν τέλειωσε; ξαναρωτάει.
-3 λεπτά ακόμα... του θύμισα.
Έφυγε, αφού έψαξε το βιβλίο που του είχα πάει. Πώς και δε διάβασε την κάρτα, απορώ. Θράσος ο άνθρωπος όχι αστεία!!!
Σε λίγο επέστρεψε να μου πει ότι τέλειωσε το επισκεπτήριο, κι έτσι εκμεταλλευτήκαμε το "15χρονη παιδούλα" που ανέφερα πιο πρίν, και έμεινα λίγο παραπάνω με την πρόφαση ότι περιμένω τη μαμά μου! χεχε

Οι υπόλοιπες μέρες πέρασαν με τον καλό μου σε ατομικό θάλαμο να λιώνει στην τηλεόραση, να υφίσταται κουλές επισκέψεις, να σνομπάρει το φαΐ του νοσοκομείου (αφού του πηγαίναμε από σουβλάκια μέχρι τούρτα γενεθλίων οι απ'έξω τί να το κάνει;) και να κάνει φιλίες με τις νοσοκόμες που "πασάκο" μου τον ανεβάζανε, "Ν. μας τον κατεβάζανε". Μήπως να ζηλέψω;;;

Τελευταία επίσκεψη: Παίρνω το αμάξι και κατευθύνομαι προς το ΝΝΚ, με Red Hot Chilli Peppers στο cd player, να σιγοτραγουδάω και οδηγώ άνετα και όμορφα σαν να πήγαινα για καφέ και όχι για επίσκεψη σε νοσοκομείο (πάνε και φόβοι και όλα). Μπαίνω μέσα, αφήνω ταυτότητα, βρίσκω το θάλαμο χωρίς βοήθεια (ρουτίνα μου 'χει γίνει πιά η διαδικασία), μπαίνω μέσα κλείνοντας πίσω μου την πόρτα, του ρίχνω ένα φιλάκι χωρίς φόβο να κολλήσω αλλά με πολύ πάθος, και κάθομαι στο κρεβάτι.
Πάνω που με έχει πάρει αγκαλίτσα, ανοίγει η πόρτα, πετάγομαι και σε κλάσματα δευτερολέπτου βρίσκομαι στην καρέκλα. Τραπεζοκόμος. Δε χρειαζόμασταν το φαγητό του, οπότε έφυγε εξίσου γρήγορα. Ξαναπηδάω στο κρεβάτι.
Σε λιγάκι τοκ τοκ στην πόρτα, η γιαγιά. Δεν έχω προλάβει να κάτσω στην καρέκλα πριν να την ανοίξει τελείως. Θέλω να ανοίξει να με καταπιεί η γη. Κάθεται λίγο και πάνω στην ώρα που ζητάει να της πάρουμε τηλέφωνο για ταξί, έχει ωριμάσει μέσα μου η σκέψη να φύγω. Μου μίλησε βγαίνοντας. Πρόοδος.
Ξανακάθομαι στο κρεβάτι, σίγουρη ότι δε θα 'ρθει κανένας άλλος. Χα! Πόσο γελασμένη ήμουν! Χτυπάει η πόρτα και μπαίνουν μέσα οι δύο αδερφές του μπαμπά του (συμπαθέστατες) και... η άλλη γιαγιά του! (Γαμώ την ώρα και τη στιγμή που δεν έφυγα, γαμώ!!!) Τί να κάνω είναι αργά να φύγω τώρα. Σηκώνομαι από το κρεβάτι, κάθομαι στο μπράτσο της μιας καρέκλας και περιμένω να δω την εξέλιξη της υπόθεσης... Μπίρι Μπίρι οικογενειακό και χαχαχά, μάθαμε και ότι ο παππούς είχε μια τάση να το σκάει από τα νοσοκομεία (από κεί το 'χει πάρει και ο άλλος... τώρα εξηγούνται οι τάσεις φυγής!). Τον έπιασε η νοσοκόμα την ώρα που έτρωγε σουβλάκι και φρίκαρε, της έκανε γλύκες και τον άφησε να το φάει. Εμένα υποψιάστηκε η μαλακισμένη ότι του το πήγα!!! Με στραβοκοίταξε η ηλίθια! Στην έξοδο, η έτερη γιαγιά με χαιρέτησε ΣΤΟΝ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ! (LoL)
Μετά από όλες αυτές τις τρομακτικές εμπειρίες η ώρα πήγε 8 και έπρεπε να την κάνω... Τον άφησα με τις ευχές μου να βγεί την επόμενη, και μάλλον έτσι θα γίνει.
Άντε γιατί πολύ το καθυστερήσαμε και θα 'ρθω να τα σπάσω όλα εκεί μέσα!

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχηθώ στο ΝΝΚ να κλείσει άμεσα γιατί δεν έχει και καμιά ουσιαστική χρησιμότητα, πέρα από το να φυλακίζει για μια βδομάδα κάποιον που πάει να πάρει άδεια!
Ασταδιάλα! Τσαντιστηκα πάλι!

13 comments:

SilentSoul said...

Perastika kai grigora :)

Misw ta nosokomia!!grrrr!!

CM said...

Περαστικά του, να ναι γερός.

Τι έκανες εσύ πάνω στο κρεβάτι κ πάντα πηδούσες για να κάτσεις στην καρέκλα ?

Το γιατρό παίζατε ?

black fairy said...

@silentsoul
Ευχαριστώ εκ μέρους του. Ποιός δε μισεί τα νοσοκομεία;;;

@cm
Παρέα του έκανα στο κρεβάτι, αμάν το μυαλό σου!!! Ευχαριστώ πάντως... :)

Della said...

Well written article.

epop diopos said...

meta apo 4 xronia peripou to arthro sou mporw na pw einai i idia mou i empeiria sto nautiko nosokomeio kritis...opou kiriolektika filakistika 6 meres gia mia adeia 15 imerwn...pragmatika tetoio ximeio den exw dei pote sti zwi mou kai eidika ta dio teleutaia xronia pou ipireto ws epop to pn mas....de pisteua pote oti to arthro sou tha me aggiksei toso poli...auto den eprepe na legete naytiko nosokomeio kritis alla naytiki filaki kritis me tis pio sexy epikeleustines nosokomes..

black fairy said...

@epop diopos
4 χρόνια μετά, δεν περίμενα σχόλιο, αλλά είναι ευχάριστο το γεγονός ότι κάποιος με καταλαβαίνει... πιο πολύ φυλακή παρά νοσοκομείο!!!
όσο για τις σεξι επικελευστίνες νοσοκόμες, ευτυχώς έχει περάσει καιρός και από τότε και από όταν τέλειωσε η σχέση με το συγκεκριμένο πρώην ναύτη, οπότε... το χωνεύω!

epop diopos said...

fantasou mauri neraida...oti gia na ftasw na sou grapsw..epsaksa prota sto kalo mas google...mono kai mono gia na diapistwsw ti paizei me to nautiko nosokomeio kritis kai epesa panw sto blog sou...ola mia alisida tha mou peis...opws alisida einai kai i idia mas i zwi...an kai gia mena telika filaki den einai mono to nnk alla kai oloklira ta xania apo ta opoia den mporw distixws na ksefigw me metathesi pros athina meria.....an exeis na mou proteineis tropo diafigis eimai olos autia mauri neraida twn xaniwn...!!

black fairy said...

@epop diopos
Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να βρεις και να κάνεις μόνος σου

epop diopos said...

s euxaristw mauri neraida..

lazaridou betty said...

Για φαντάσου... πληκτρολογώ ΝΝΚ στη μηχανή αναζήτησης γιατί χρόνια μετά την παραίτηση μου απο το ΠΝ και δη το ΝΝΚ με "τρώει" το άδικο...τη νεράιδα δεν την γνωρίζω απο όσο ξέρω, αλλά ως τρίτο μάτι είδε αυτά που δεν βλέπουν οι "υπηρετούντες"... και αυτό ήταν μια "ιδέα" απο τι επικρατούσε τοτε που υπηρετησα και εγώ... η αθλιότητα σε όλο της το μεγαλείο...οι ναύτες... οι καημένοι οι ναυτες(μαζί με εμας φυσικά τους χαμηλοβαθμους) συνθήκες οχι φυλακής,κολαστηρίου... η αίσθηση της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας χάνεται τη στιγμή κιόλας που πατάς το πόδι σου στο εφημερείο-είσοδο... και ω! ναι μετά απο 4 ώρες παντελώς άχρηστης υπηρείας στο κισέ της εισόδου(ταυτότητες-πληροφορίες) όχι μονο βλέμμα αγελάδος δεν είχαμε, γιαούρτι ο εγκέφαλος μας... σκ@τ@... ήταν η χειρότερη εμπειρία της ζωής μου... έκανα 7 χρόνια να ξεπεράσω τα 6 που έμεινα ,αλλά και το σοκ που υπέστη ως όντοτητα, αν και θεωρώ πως κατάλοιπα έμειναν... ας είναι... τουλάχιστον σήμερα, μετά την ανάρτηση που έπεσε στην αντίληψη μου, ξέρω πως δεν ήμουν τρελή που έφυγα...γιατί τότε όλοι μου έλεγαν οτι έκανα μεγα λάθος...Να σαι καλα νεράιδα...τώρα κατάλαβα γιατί διάλεξες αυτό το όνομα... χρειαζόμουν μια αντικειμενική φωνή, να σαι καλά!

black fairy said...

@lazaridou betty
Ελπίζω να μην κράζω άθελά μου εσένα! Κι από άλλα σχόλια που έχω ακούσει για το ΝΝΚ, κάπως έτσι τα βλέπουν τα πράγματα όλοι, οπότε δεν είσαι τρελή, και καλά έκανες που έφυγες! :)

lazaridou betty said...

Μη σκας... ξεφυγα το 2001..."η φωλιά του κούκου"... δεν ήταν για μένα!

black fairy said...

@lazaridou betty
good for you ;)